To γεγονός ότι οι λαοί βρίσκονται πιο κοντά από ποτέ στο ενδεχόμενο ενός πυρηνικού ολέθρου και με ευθύνη της ευρωενωσιακής πολιτικής, 81 χρόνια από το αποτρόπαιο έγκλημα της ρίψης ατομικών βομβών στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι από τις ΗΠΑ, αναδεικνύει η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ με Ερώτηση που κατέθεσε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή ο ευρωβουλευτής του Κόμματος Κώστας Παπαδάκης.
Συμπληρώνονται 81 χρόνια από το έγκλημα της ρίψης ατομικών βομβών σε Χιροσίμα και Ναγκασάκι από τις ΗΠΑ, με εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς αμάχους, γυναίκες και παιδιά, με χιλιάδες άλλους να ζουν για δεκαετίες με βαριές συνέπειες στην υγεία τους.
Σήμερα οι λαοί βρίσκονται πιο κοντά από ποτέ στο ενδεχόμενο ενός νέου πυρηνικού ολέθρου. Αυτό αποδεικνύεται από την εντατική προετοιμασία όλων των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων σε ένα περιβάλλον όξυνσης των μεταξύ τους ανταγωνισμών σε όλα τα επίπεδα, από το γεγονός ότι τα επιμέρους μέτωπα του ιμπεριαλιστικού πολέμου σε Ουκρανία και Μέση Ανατολή τείνουν να ενωθούν με βάση και τις τελευταίες επικίνδυνες εξελίξεις, ενώ εντείνονται και οι εκατέρωθεν απειλές για τη χρήση πυρηνικών όπλων, εν μέσω και της κατάρρευσης της συμφωνίας «Νew Start» ανάμεσα σε ΗΠΑ και Ρωσία. Πρόκειται συνολικά για εξελίξεις που σηματοδοτούν κλιμάκωση και νέο γύρο πυρηνικών εξοπλισμών.
Η δε ΕΕ, με τα διάφορα πολεμικά ταμεία και προγράμματα, προχωρά με ταχείς ρυθμούς τη διαδικασία εκτόξευσης των εξοπλισμών και τον στόχο της λεγόμενης στρατηγικής αυτονομίας, παράλληλα με τη συμμετοχή της στους εγκληματικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ. Ενώ στην τελευταία σύνοδο του ΝΑΤΟ αποφασίστηκε η «προσαρμογή» της πυρηνικής πολιτικής, με την ανάπτυξη πυρηνικών κεφαλών σε ευρωπαϊκές χώρες.
Παράλληλα, προχωράνε και ευρωενωσιακοί σχεδιασμοί με την ανακοίνωση το προηγούμενο διάστημα της πυρηνικής «προωθητικής αποτροπής» από τη γαλλική κυβέρνηση και τη συμμετοχή χωρών της ΕΕ, ανάμεσά τους και της Ελλάδας με απόφαση της κυβέρνησης της ΝΔ, για τη διαμόρφωση ενός «ευρωπαϊκού πυρηνικού πυλώνα», που προβλέπει μεταξύ άλλων αύξηση πυρηνικού οπλοστασίου, δημιουργία πυρηνικής υποδομής στα κράτη-μέλη, κοινές ασκήσεις και ενισχυμένο πυρηνικό σχεδιασμό, και πέραν των ήδη εγκατεστημένων αμερικανικών πυρηνικών σε μια σειρά κράτη-μέλη της ΕΕ όπως η Γερμανία, η Ολλανδία, το Βέλγιο, η Ιταλία κ.α. Οι χώρες αυτές υποχρεούνται να διαθέτουν διπλής ικανότητας αεροσκάφη (όπως τα F-35) για τη μεταφορά τους.
Η ελληνική κυβέρνηση, με τη συναίνεση και των υπόλοιπων αστικών κομμάτων, πρωτοστατεί σε αυτούς τους επικίνδυνους σχεδιασμούς στο όνομα της «γεωστρατηγικής αναβάθμισης» της αστικής τάξης, έχει επιδοθεί σε ένα ξέφρενο ράλι εξοπλισμών με δαπάνες δισεκατομμυρίων για τις ΝΑΤΟικές ανάγκες, τη στιγμή που οι λαϊκές ανάγκες μπαίνουν στο ζύγι και αντιμετωπίζονται ως κόστος, με τη θεσμοθέτηση μεταξύ άλλων των «κοστολογημένων προγραμμάτων». Χαρακτηριστικό παράδειγμα των τραγικών αποτελεσμάτων αυτής της πολιτικής για τη ζωή του λαού είναι οι καταστροφικές πυρκαγιές των τελευταίων ημερών σε Αττική, Βοιωτία και αλλού.
Με βάση τα παραπάνω ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ υπέβαλε τα εξής ερωτήματα:
«Ερωτάται η Επιτροπή:
– Πώς τοποθετείται στο γεγονός ότι 81 χρόνια μετά το έγκλημα της ρίψης πυρηνικών βομβών στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι αυξάνεται ο κίνδυνος για τους λαούς με την όξυνση του ιμπεριαλιστικού πολέμου και το ολοένα και πιο ισχυρό ενδεχόμενο χρήσης πυρηνικών να είναι πιο ορατό από ποτέ, με βάση το πυρηνικό δόγμα που διαμορφώνει η ΕΕ όπως και την εμπλοκή κρατών-μελών τόσο σε επιμέρους διακρατικούς πυρηνικούς σχεδιασμούς όσο και στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ;».
