Σε περίοδο πολεμικής προετοιμασίας και εμπλοκής, με τα σύννεφα νέας καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης στην ΕΕ να πυκνώνουν και τις προβλέψεις των αστικών επιτελείων να κάνουν λόγο για έως και 1,3 εκατ. χαμένες θέσεις εργασίας, κεφάλαιο, ΕΕ και αστικές κυβερνήσεις εξαπολύουν νέα επίθεση στα μισθολογικά, ασφαλιστικά και κοινωνικά δικαιώματα της εργατικής τάξης για να θωρακίσουν τα κέρδη των ευρωπαϊκών ομίλων.
Όπως επισημαίνει η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ, «την αντεργατική αυτή επίθεση καταστρώνει η έκθεση του ευρωκοινοβουλίου για τις “Κατευθυντήριες γραμμές για τις πολιτικές απασχόλησης των κρατών μελών”, με εισηγήτρια την Φινλανδή Λ. Άντερσον της ομάδας της “Αριστεράς”, που υπερψηφίστηκε με τις ψήφους ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ. Αποδεικνύεται ότι, σε συνθήκες σφοδρής σύγκρουσης της ΕΕ με τα αντίπαλα ιμπεριαλιστικά κέντρα, φιλελεύθεροι και σοσιαλδημοκράτες κάθε απόχρωσης σπεύδουν να υπερασπίσουν την ανταγωνιστικότητα των ευρωπαϊκών ομίλων.
Για αυτό, η έκθεση προωθεί τις απαιτήσεις της καπιταλιστικής εργοδοσίας για “προσαρμογή” και ευελιξία των εργαζομένων στις ανάγκες των επιχειρηματικών ομίλων, με εναλλαγή της 13ωρης δουλειάς με τη μερική/ελαστική απασχόληση, τη συνεχή μετακίνηση από κλάδο σε κλάδο και από χώρα σε χώρα, με πρόσκαιρες καταρτίσεις και δεξιότητες “μιας χρήσης”, ανάλογα με τις εκάστοτε ανάγκες του κεφαλαίου.
Ζητάει “ενίσχυση της προσφοράς εργασίας”, να μεγαλώσει δηλαδή ο αριθμός του εργατικού δυναμικού που θα πέφτει στα νύχια της εκμετάλλευσης του κεφαλαίου, προσελκύοντας φτηνότερη εργασία, με έμφαση στη γυναικεία εργασία, στους μετανάστες (που όταν περισσεύουν μετατρέπονται σε “παράτυπους” που πρέπει να διώκονται ανηλεώς), στην “ενεργό γήρανση” που κρατάει τους συνταξιούχους στη δουλειά μέχρι τα βαθιά γεράματα. Ακόμη και κρίσιμοι τομείς, όπως η στέγαση, η υγεία, οι συντάξεις και η μακροχρόνια φροντίδα, εντάσσονται στο πλαίσιο της δημοσιονομικής βιωσιμότητας και της “κοστολόγησης”.
Κρίσιμο ζήτημα για την έκθεση είναι η αύξηση της παραγωγικότητας των εργαζομένων, όχι βέβαια για να απολαύσουν τους καρπούς του μόχθου τους, αλλά για να μεγαλώνει ο απλήρωτος χρόνος δουλειάς και επομένως τα κέρδη του κεφαλαίου.
Ταυτόχρονα, ζητάει επιδοτήσεις της καπιταλιστικής εργοδοσίας για την πρόσληψη ανέργων, επέκταση των δουλεμπορικών γραφείων που βαφτίζει “ιδιωτικές υπηρεσίες απασχόλησης”, νέες, μεγαλύτερες περικοπές στα επιδόματα ανεργίας, για τα οποία τονίζει ότι “δεν πρέπει να λειτουργούν ως αντικίνητρο για γρήγορη επιστροφή στην εργασία”, αποδεικνύοντας ότι η πρόσφατη δήλωση του Μαρινάκη, υπουργού-εκπροσώπου της κυβέρνησης δεν ήταν κάποια “φαεινή προσωπική άποψη” αλλά, όπως είχε τονίσει εδώ και καιρό το ΚΚΕ, επεξεργασμένος σχεδιασμός χτυπήματος των εναπομείναντων επιδομάτων ανεργίας και μετατροπής τους σε επιδοτήσεις της εργοδοσίας.
Η ουσιαστική προστασία των εργαζομένων απαιτεί σύγκρουση με τις κατευθύνσεις της ΕΕ, κυβερνήσεων και του Ευρωκοινοβουλίου που είναι γραμμένες από την καπιταλιστική εργοδοσία. Ένταση της πάλης για σταθερή δουλειά με δικαιώματα, ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς που να ανταποκρίνονται στις σύγχρονες ανάγκες τους, ενίσχυση των δημόσιων, καθολικών συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης και προστασίας, δημόσιες, δωρεάν και ποιοτικές υπηρεσίες υγείας, παιδείας, στέγασης και φροντίδας. Η δυνατότητα που προβάλει από την ανάπτυξη της επιστήμης και των παραγωγικών δυνατοτήτων είναι ο σταθερός ημερήσιος χρόνος δουλειάς, 7ωρο – 5ημερο – 35ωρο, με μεγάλες αυξήσεις στους μισθούς που εξασφαλίζουν αξιοπρεπείς όρους δουλειάς αλλά και ελεύθερο χρόνο.
Οι μεγάλοι αγώνες των εργαζομένων, της νεολαίας σε όλη την Ευρώπη, αναδεικνύουν τα αγιάτρευτα αδιέξοδα του βάρβαρου καπιταλιστικού συστήματος που γεννάει και αναπαράγει την εκμετάλλευση, τη φτώχεια και τον πόλεμο. Φωτίζουν τον αναγκαίο δρόμο της ανατροπής του που θα αναδείξει την εργατική τάξη στην εξουσία, χτίζοντας τη νέα κοινωνία στο ύψος των λαϊκών αναγκών, τον σοσιαλισμό».
