Ευρωβουλή: Ερώτηση για τις καταστροφικές πλημμύρες σε Γερμανία, Βέλγιο και Ολλανδία

Την υποβάθμιση των κρατικών υπηρεσιών Πολιτικής Προστασίας στα κράτη-μέλη της ΕΕ, με αφορμή τις καταστροφικές πλημμύρες σε Γερμανία, Βέλγιο, Ολλανδία, που κόστισαν τη ζωή σε εκατοντάδες ανθρώπους, αναδεικνύει η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ με ερώτηση του ευρωβουλευτή του ΚΚΕ, Λευτέρη Νικολάου-Αλαβάνου, προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Ο τραγικός απολογισμός των πλημμυρών του Ιουλίου στη Γερμανία, το Βέλγιο, την Ολλανδία, είναι εκατοντάδες νεκροί, εκατοντάδες αγνοούμενοι, ολόκληρες περιοχές βυθισμένες στην λάσπη, κατεστραμμένες αγροτικές παραγωγές, χαμένες περιουσίες λαϊκών νοικοκυριών, διαλυμένες υποδομές. Ακόμη οι πληγέντες προσπαθούν να καταγράψουν τις απώλειές τους και να συνέλθουν από αυτή την τραγωδία.

Το γεγονός ότι φυσικά φαινόμενα μετατρέπονται σε τραγωδίες ακόμη και στις πιο αναπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες, αποδεικνύει ότι τέτοιες καταστροφές δεν οφείλονται ούτε στην άναρχη δόμηση, ούτε στην «ικανότητα διαχείρισης κρίσεων» της μίας ή της άλλης κυβέρνησης. Τα στοιχεία και οι καταγγελίες που έρχονται συνεχώς στο φως της δημοσιότητας δείχνουν την απαράδεκτη έλλειψη ολοκληρωμένων μέτρων αντιπλημμυρικής προστασίας, την υποστελέχωση των υπηρεσιών πολιτικής προστασίας, τις ελλείψεις σε υποδομές και σωστικά μέσα και την έλλειψη έκτακτων μέτρων και έγκαιρης ενημέρωσης του πληθυσμού από τις κυβερνήσεις.

Η ουσία του προβλήματος βρίσκεται στο γεγονός ότι από τη μία τα απαιτούμενα αντιπλημμυρικά έργα υποδομών και μέτρα πολιτικής προστασίας δεν φέρνουν ικανοποιητική κερδοφορία για να υλοποιηθούν από ιδιωτικές επιχειρήσεις, δεν μπορούν να λειτουργούν «ανταποδοτικά» έτσι ώστε να αποφέρουν έσοδα στις δημοτικές και περιφερειακές διοικήσεις, κι από την άλλη, για τους ίδιους λόγους, τέτοια έργα αποδεικνύεται συνεχώς ότι κατά βάση δεν είναι «επιλέξιμα» για χρηματοδότηση από κονδύλια της ΕΕ. Για αυτούς τους λόγους σταθερά υποβαθμίζονται οι κρατικές υπηρεσίες πολιτικής προστασίας, υποχρηματοδοτούνται, είναι υποστελεχωμένες, ενώ κυβερνήσεις και ΕΕ ισχυρίζονται ότι «είμαστε ανήμποροι» μπροστά στα φυσικά φαινόμενα που προκαλούνται από τη λεγόμενη «κλιματική αλλαγή», επικαλούμενες ως αιτία ένα από τα αποτελέσματα της στρατηγικής υπέρ του κεφαλαίου, η οποία καταστρέφει κι υποβαθμίζει το περιβάλλον. Η λογική «κόστους-οφέλους» της ΕΕ, η εμπορευματοποίηση της γης, της προστασίας της ζωής του λαού και της λαϊκής περιουσίας οδηγούν στο να παραμένουν οι λαοί εκτεθειμένοι σε πλημμύρες, πυρκαγιές, σεισμούς, παρά τα επιστημονικά και τεχνολογικά επιτεύγματα και τις νέες μεγάλες δυνατότητες που αυτά δημιουργούν στην εποχή μας.

Στο πλαίσιο της υποχρηματοδότησης, υποστελέχωσης και υποβάθμισης των κρατικών υπηρεσιών, ο λεγόμενός ευρωενωσιακος μηχανισμός Πολιτικής Προστασίας, RescEU, όχι μόνο δεν διασφαλίζει την «αλληλεγγύη» σε ζητήματα Πολιτικής Προστασίας της ΕΕ – όπως προκλητικά αναφέρει ο Κανονισμός 1313/2013/ΕΕ – αλλά αποτελεί εργαλείο διαιώνισης και νομιμοποίησης της γύμνιας των κρατικών υπηρεσιών πολιτικής προστασίας, των τεράστιων περικοπών στα μέσα αντιμετώπισης καταστροφών, ανακυκλώνοντάς τα από τη μία χώρα στην άλλη. Δεν έχουν βάση οι ισχυρισμοί των αστικών κυβερνήσεων και της ΕΕ ότι έτσι θα διατίθενται μέσα για αντιμετώπιση έκτακτων καταστάσεων, που συνήθως φτάνουν πολύ αργά ακόμη και σε περιπτώσεις που απαιτείται άμεση αντιμετώπιση. Η αναποτελεσματικότητα αυτών των μηχανισμών φάνηκε για άλλη μία φορά με τις πρόσφατες πυρκαγιές που έπληξαν ταυτόχρονα Κύπρο και Ελλάδα.

Με βάση τα παραπάνω, ο ευρωβουλευτής του Κόμματος κατέθεσε στην Επιτροπή τα παρακάτω ερωτήματα:

«Πώς τοποθετείται η Επιτροπή:

  • στο αίτημα για άρση των αυστηρών όρων και προϋποθέσεων του Ταμείου Αλληλεγγύης ΕΕ έτσι ώστε γρήγορα και αποτελεσματικά να αποζημιώνονται οι λαϊκές οικογένειες για τις απώλειες της περιουσίας τους και για τις ζημιές που προκύπτουν σε βιοπαλαιστές αγρότες και αυτοαπασχολούμενους από τέτοιες καταστροφές;
  • στο αίτημα του λαού κάθε χώρας για πλήρη στελέχωση με μόνιμο προσωπικό των υπηρεσιών πολιτικής προστασίας και των κατάλληλο εξοπλισμό τους, για την δημιουργία όλων των αναγκαίων αντιπλημμυρικών, αντιπυρικών, αντισεισμικών υποδομών για την προστασία της ζωής του λαού, με κρατική ευθύνη και χρηματοδότηση;
  • για το απαράδεκτο γεγονός ότι με βάση τα κριτήρια που έχει θέσει, τέτοια αναγκαία έργα, κρίνονται κατά βάση “μη επιλέξιμα” για τη χρηματοδότησή τους από τα διάφορα κονδύλια και ταμεία της ΕΕ;»

Δείτε ακόμα...