Τους επικίνδυνους για το λαό ενεργειακούς σχεδιασμούς που προωθούνται με την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου, αναδεικνύει η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ με ερώτηση που κατέθεσε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή ο ευρωβουλευτής του Κόμματος, Λευτέρης Νικολάου-Αλαβάνος.
Σε μια περιοχή, όπου διασταυρώνονται πολύ ισχυρά αντιτιθέμενα συμφέροντα, όπως η Νοτιο-Ανατολική Μεσόγειος, προωθείται εν μέσω αντιθέσεων, μετά από σχετική συμφωνία, η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου ( και προοπτικά του Ισραήλ), «Great Sea Interconnector (GSI)», με την είσοδο γαλλικού μονοπωλίου και με ευρωατλαντική υποστήριξη.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει χαρακτηρίσει το εν λόγω έργο ως «υψίστης πολιτικής και στρατηγικής σημασίας», ενώ είναι ενταγμένο στη λίστα των λεγόμενων «Έργων Κοινού Ενδιαφέροντος» και έχει λάβει προκαταβολή έναντι συνολικής επιδότησης ύψους 657 εκατ. ευρώ από τον ευρωενωσιακό μηχανισμό Connecting Europe Facility (CEF), όλα τους χρήματα των λαών.
Πρόκειται για ενεργειακό σχεδιασμό που όχι μόνο δεν έχει να προσφέρει τίποτα στην «ενεργειακή ασφάλεια» του λαού, αλλά αντίθετα συνιστά μέρος υλοποίησης της ενεργειακής στρατηγικής της ΕΕ που έχει οδηγήσει μεταξύ άλλων και στην εκτόξευση της «πράσινης» ενεργειακής ακρίβειας, εξαιτίας της απελευθέρωσης και του χρηματιστηρίου της ενέργειας, της απολιγνιτοποίησης και της στροφής στο πανάκριβο αμερικανικό LNG.
Ταυτόχρονα, o GSI δεν συμβάλλει στην υπεράσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας και της Κύπρου, αλλά στην ευθεία αμφισβήτησή τους, με δεδομένο ότι αυτός προωθείται σε μια περιοχή έντονων ανταγωνισμών ανάμεσα σε ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ με τη Ρωσία και την Κίνα, ενώ αναβαθμισμένο ρόλο διεκδικεί όλο και πιο αποφασιστικά η αστική τάξη της Τουρκίας.
Η τελευταία, στον ανταγωνισμό της με την αστική τάξη της Ελλάδας για τα δικά τους συμφέροντα σε βάρος των λαών των δυο χωρών, θέτει εμπράκτως ζητήματα θαλάσσιας δικαιοδοσίας και αμφισβήτησης των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, μεταξύ άλλων και στην περιοχή Κάσου – Καρπάθου.
Αυτόν τον σκοπό υπηρετούσε και η αποστολή πολεμικών πλοίων προ διετίας στα ανοικτά της Κάσου και ανατολικά της Κρήτης, επιβάλλοντας τη διακοπή των ερευνών που διεξήγαγε ιταλικό πλοίο στα συγκεκριμένα χωρικά ύδατα. Στην ίδια κατεύθυνση αυτή την περίοδο ενισχύονται από το τουρκικό κράτος νέες παραβιάσεις εναέριου χώρου και χωρικών υδάτων ενώ μέσα στο 2026 καταγράφονται εμπλοκές πλοίων ανατολικά και νότια της Κρήτης.
Το ίδιο ισχύει και για την Κύπρο, η οποία όχι μόνο δεν θωρακίστηκε από την παρουσία ενεργειακών κολοσσών σε θαλάσσια οικόπεδά της, αντιθέτως, με την εμπλοκή της ΕΕ και στο πλαίσιο της ΝΑΤΟποίησης του νησιού, διαιωνίζεται η τουρκική κατοχή, διευρύνονται οι απαράδεκτες διεκδικήσεις σε βάρος του λαού του νησιού, ενώ προωθείται διχοτομική «λύση» που θα νομιμοποιεί τα τετελεσμένα της εισβολής και κατοχής.
Καμία εμπιστοσύνη δεν μπορεί να έχει ο λαός στην αστική τάξη της χώρας, στους πανηγυρισμούς της κυβέρνησης της ΝΔ, στην καλλιέργεια εφησυχασμού με την επίκληση των «ισχυρών συμμαχιών» που βαθαίνουν την εμπλοκή της χώρας σε επικίνδυνους σχεδιασμούς, όπως και στα άλλα αστικά κόμματα που συμπλέουν στην ίδια στρατηγική, ζητώντας μεγαλύτερα ανταλλάγματα για την εγχώρια αστική τάξη και κατά συνέπεια ακόμα μεγαλύτερες απώλειες και περιπέτειες για το λαό.
Με βάση τα παραπάνω, ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ υπέβαλε τα εξής ερωτήματα:
«Πώς τοποθετείται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο γεγονός ότι:
– Με δεδομένο ότι οι λαοί σε χώρες «ενεργειακούς κόμβους», όπως η Ουκρανία, η Συρία ή η Λιβύη, παρά τη στήριξη της ΕΕ και άλλων «συμμάχων», μπαίνουν στο «μάτι του κυκλώνα», τί διαφορετικό υπόσχεται η προώθηση του GSI που προωθείται στο πλαίσιο σφοδρών ανταγωνισμών επιχειρηματικών ομίλων και αστικών τάξεων εγκυμονώντας μεγάλους κινδύνους για τον ελληνικό λαό και τους λαούς της περιοχής;
-Η αμφισβήτηση από την «στρατηγική εταίρο» της ΕΕ, Τουρκία συνόρων και κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας στο πλαίσιο της δήθεν «Γαλάζιας πατρίδας» και του ανυπόστατου τουρκολιβυκού συμφώνου, συμπεριλαμβανομένης και της προηγούμενης αποστολής τουρκικών πολεμικών πλοίων στην περιοχή Κάσου- Καρπάθου κατά τη διεξαγωγή ερευνών για το GSI, αντιμετωπίζονται από την ΕΕ με τυπικές κι ανέξοδες εκκλήσεις που ενισχύουν της απαράδεκτες αξιώσεις της;
-Ανάλογοι του GSI αγωγοί και ενεργειακές υποδομές που ήδη ολοκληρώθηκαν, στο βωμό της κερδοφορίας των ομίλων που τις ελέγχουν, όχι μόνο δεν οδήγησαν σε μείωση της ενεργειακής φτώχειας αλλά μαζί με τους πολεμικούς ανταγωνισμούς που επέφεραν την απογείωσαν;»
