Την πρώτη εμφάνιση μετά την ανακοίνωση του κόμματός της έκανε η Μ. Καρυστιανού, με διάγγελμα στο φόντο της συζήτησης στη Βουλή. Μιλώντας για το «κράτος δικαίου», είπε πως αυτό «δεν υπάρχει στην Ελλάδα, με ευθύνη κυβέρνησης και αντιπολίτευσης και πρωτίστως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που υποτίθεται ότι είναι ο βασικός θεματοφύλακάς του».
Πηγαίνοντας ένα βήμα παρακάτω, πρόσθεσε πως οι διεφθαρμένοι πολιτικοί «κατάντησαν την Ελλάδα κράτος παρανομίας και αδικίας» και παρουσίασε την καπιταλιστική ΕΕ ως «παραστρατούσα», που μετατράπηκε «σε συνεργό διαφθοράς εν γνώσει της, απρόθυμη να διεκδικήσει τους σκοπούς της συνθήκης ίδρυσής της».
Μ’ ένα σμπάρο δυο τρυγόνια η Καρυστιανού: Από τη μια συντάσσεται με τα άλλα αστικά κόμματα, που παρουσιάζουν τα σκάνδαλα και τη διαφθορά ως μια «παρέκκλιση» από το «κράτος δικαίου» και όχι ως κανονικότητα στο έδαφος της οικονομίας της αγοράς και του κέρδους. Από την άλλη, εξαπολύει βέλη στα όργανα της ΕΕ που …απέτυχαν να επιβάλουν τη δικαιοσύνη στη λειτουργία του κράτους, καλλιεργώντας κι αυτή τον μύθο ότι μπορεί να υπάρξει καλύτερη ΕΕ αν επιστρέψει στις ιδρυτικές αρχές της.
Πέρα από το γεγονός ότι όλα αυτά έχουν κριθεί και έχουν χρεοκοπήσει στην πράξη, η σύμπλευση όλων στην ιδέα ενός καλύτερου, πιο ηθικού και δίκαιου αστικού κράτους ένα πράγμα φανερώνει: Πως ούτε στη Δευτέρα Παρουσία δεν πρόκειται να δει ο λαός την παραμικρή αλλαγή, αν δεν αποσύρει οριστικά την εμπιστοσύνη και την ανοχή του σε παλιούς και νέους σωτήρες, που του πουλάνε την αιτία ως σύμπτωμα και το φαρμάκι ως φάρμακο.
Αναδημοσίευση από τον «Ριζοσπάστη» – 17/4/2026
