Φιντέλ Κάστρο: Ιδρυτής των Επιτροπών Άμυνας της Επανάστασης (CDR)

Ένα στεφάνι στον μονόλιθο που φυλάει τις στάχτες του Φιντέλ στο ιστορικό νεκροταφείο της Σάντα Ιφιγένεια αποτίει φόρο τιμής στον ιδρυτή, πριν από 60 χρόνια, των θρυλικών λαϊκών επιτροπών CDR.

Το θυμικό με τα κόκκινα τριαντάφυλλα και το ακρωνύμιο της μεγαλύτερης μαζικής οργάνωσης στη χώρα, αποτελεί μια από τις σημαντικότερες συμβολικές πράξεις σε μια μέρα που, λόγω των περιορισμών του Covid-19, θα περάσει χωρίς τα πλήθη λαού, των περασμένων χρόνων.

Τη νύχτα με τις παραδοσιακές γιορτές να λείπουν από τις γειτονιές θα θυμόμαστε ότι οι CDR συνεχίζουν ως προπύργιο για την υπεράσπιση του επαναστατικού έργου με τη συμμετοχή κάθε συνοικίας και γειτονιάς.

Η επαγρύπνηση κατά των κάθε λογής αδικημάτων και των επιθέσεων από τα έξω και από τα μέσα με δράσεις που προσπαθούν να υπονομεύσουν τη συλλογική δουλειά στον κοινωνικό ιστό του νησιού  παραμένει το βασικό αντικείμενο κάθε επιτροπής, μαζί με τα «καθημερινά» …εκστρατείες εμβολιασμού, συλλογή πρώτων υλών, αγώνας κατά των παθογόνων, προώθηση της εθελοντικής αιμοδοσίας. 

Σε αυτές τις μέρες απομόνωσης και περιορισμών στην καθημερινή ζωή λόγω της πανδημίας, τα CDR επιβεβαίωσαν την αξία τους παρέχοντας φροντίδα στους πιο ευάλωτους κατοίκους και υποστηρίζοντας την πρωτοβάθμια υγειονομική περίθαλψη με τα οικογενειακά ιατρικά γραφεία.

Η προώθηση της παραγωγής τροφίμων, που θεωρείται στρατηγική για την κουβανική οικονομία υπό αυτές τις συνθήκες, έχει σημαντική υποστήριξη σε κάθε μπλοκ μέσω της προώθησης της οικογενειακής καλλιέργειας.

Οι αναφορές στους διεθνιστές γιατρούς της ταξιαρχίας Henry Reeve, εκεί στον τόπο διαμονής τους, με την τοποθέτηση αναμνηστικών πινακίδων και με πολλούς άλλους τρόπους, είναι επίσης μια αποστολή που εκπληρώνει αυτή η μαζική αυτή οργάνωση.

Με πληροφορίες από prensa-latina


Θυμίζουμε ότι η επαναστατική κυβέρνηση των barbudos του Φιντέλ κινήθηκε αποφασιστικά από την αρχή: καταρχήν χτυπώντας καίρια (αγροτική μεταρρύθμιση 17-Μαΐ-1959) τα συμφέροντα αμερικανικών εταιριών που λυμαίνονταν την Κούβα κατέχοντας το 90% των κτημάτων της, ειδικά στον τομέα της ζάχαρης (που απέφερε πάνω το 80% του κουβανικού ΑΕΠ) και στη συνέχεια στις 6-Ιουλ-1959, όταν τα διυλιστήρια της Τέξακο, της Στάνταρντ Όιλ και της Σελ αρνήθηκαν να διυλίσουν σοβιετικό πετρέλαιο, που έφτανε κατά εκατοντάδες χιλιάδες τόννους τα εθνικοποίησε αμέσως και μετά από ένα μήνα -με καθολικό και χωρίς εξαιρέσεις διάταγμα, προχώρησε στην εθνικοποίηση όλων των μεγάλων αμερικανικών επιχειρήσεων (192 τον πρώτο μήνα), κάνοντας απανωτές εμπορικές συμφωνίες –τη μια μετά την άλλη με την ΕΣΣΔ.
Αυτά έχουν να κάνουν με αυτά που το ΚΚΕ ονομάζει «κλειδιά της οικονομίας» και που κάποιοι όψιμοι επαναστάτες κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν.

Σε επίπεδο οργάνωσης του σοσιαλιστικού κράτους, το ίδιο βράδυ της επιστροφής του από τις ΗΠΑ, στις 28-Σεπ-1960, ο Φιντέλ Κάστρο ανακοίνωσε την ίδρυση της Λαϊκής Πολιτοφυλακής των Επιτροπών Υπεράσπισης της Επανάστασης (CDR), όπου αμέσως κατατάχθηκε το σύνολο σχεδόν του κουβανικού λαού που μπορούσε να φέρει όπλα και  τις ανέδειξε σε «συλλογικό σύστημα επαναστατικής επαγρύπνησης» Οι «Comités de Defensa de la Revolución», είναι ακόμη σήμερα το δυναμικό δίκτυο επιτροπών γειτονιάς που αγκαλιάζει όλη την Κούβα, «τα μάτια και τα αυτιά της Επανάστασης» και από τότε, επί 60 χρόνια, αγρυπνούν ενάντια σε κάθε αντεπαναστατική δραστηριότητα, με σύνθημα “¡En cada barrio , Revolución!” («Σε κάθε γειτονιά, Επανάσταση!»)

Και αυτό αφού πρώτα κατά τις εργασίες της ΓΣ του ΟΗΕ, στην ιστορική ομιλία του (βλ και Cubadebate) είχε καταγγείλει ανοιχτά τις ΗΠΑ πως «όπως έκαναν με τις εθνικοποιήσεις σε Σαουδική Αραβία, Ιράν, Ιράκ, Κογκό, με τη διώρυγα του Σουέζ, με τις μακρινές Ινδονησία και Ωκεανία έτσι και τώρα ετοιμάζουν εισβολή στην Κούβα» κλείνοντας μέσα σε μια θύελλα από χειροκροτήματα με εκείνο το «Κάποιοι ήθελαν να μάθουν ποια ήταν η γραμμή της επαναστατικής κυβέρνησης της Κούβας. Λοιπόν, αυτή είναι η γραμμή μας!» 

Οι CDR αυτοχρηματοδοτούνται, εκλέγουν δημοκρατικά τα προεδρεία τους και ό,τι κάνουν γίνεται εθελοντικά από τα μέλη τους μέσα στη γειτονιά.
Ξεκινώντας από την επαγρύπνηση απέναντι στις ιμπεριαλιστικές επιθέσεις, έχουν επωμισθεί σημαντικά καθήκοντα στην πολιτική προστασία και την προστασία των αγαθών της κοινότητας.
Παίζουν σημαντικό ρόλο στις υγειονομικές και εκπαιδευτικές εκστρατείες, στην καθαριότητα και τη διαμόρφωση των κοινόχρηστων χώρων, οργανώνουν εθελοντικές ομάδες εργασίας στο ζαχαροκάλαμο, τον καφέ, τα καπνά.

Επίσης διοργανώνουν συζητήσεις στη γειτονιά πάνω σε σημαντικά σχέδια νόμου, πάνω στα οποία αποφαίνονται συμβουλευτικά.
Οι κατευθυντήριες γραμμές υιοθετήθηκαν από το 2011 και μετά για την επικαιροποίηση του σοσιαλισμού συζητήθηκαν πανεθνικά και σε αυτό το επίπεδο.
Για παράδειγμα κατά τη συζήτηση για το ισχύον σύνταγμα του νησιού της επανάστασης (εγκρίθηκε με καθολικό δημοψήφισμα το Φλεβάρη του 2019), στοιχειοθετήθηκαν ~780.000 προτάσεις, που κεφαλαιοποιήθηκαν σε 9.600 «propuestas tipo», ενσωματώνοντας ομαδοποιημένα με τον ένα ή τον άλλο τρόπο στον καταστατικό χάρτη χώρας, σε σχέση με το αρχικό ήδη επεξεργασμένο πάνω από 760 αλλαγές.

Οι CDR αποτελούν σημείο αναφοράς και βάση επίλυσης μιας σειράς ζητημάτων ασφάλειας και παραβατικότητας στη γειτονιά, κοινωνικών προβλημάτων, ετοιμότητας -σε περίπτωση τυφώνα κά.
Μέσα στην período especial «ειδική περίοδο» (δεκαετία του 1990 και 2000) πραγματικά έκαναν πράξη το «κανένας μόνος του στην κρίση», όντας βασικά ζωντανά κύτταρα συμμετοχής και διαπαιδαγώγησης των μαζών στη συλλογική επίλυση των προβλημάτων τους.
Όμως, πάνε πολλά χρόνια από τότε που αποβιβάστηκαν οι μισθοφόροι, στην Playa Girón, τον Απρίλη του 1961, και κατατροπώθηκαν μέσα σε 72 ώρες.
Πόσα χρόνια μπορείς να κρατηθείς σε επιφυλακή; Μπορεί ένας τέτοιος θεσμός να ξεπέσει σε ένα τελετουργικό κενό περιεχομένου;
Φυσικά μπορεί.
Και αυτό αντιμάχεται η κομμουνιστική πρωτοπορία της Κούβας.

Γιάννης Παπαγιάννης

Ετικέτες:

Δείτε ακόμα...