«Σε αντίθεση με όλους εσάς το ΚΚΕ θεωρεί ότι η πραγματική επιτυχία και επιβράβευση για τον ελληνικό λαό θα είναι να βάλει εμπόδια και στο Eurogroup και σε όλες αυτές τις πολιτικές. Και απέναντι στην προϋπολογισμό της φτώχειας να ορθώσει τον αγώνα και τις ανάγκες του». Τα παραπάνω τόνισε ο βουλευτής του ΚΚΕ Γιάννης Γκιόκας, στη συζήτηση στη Βουλή για τον κρατικό προϋπολογισμού, σχολιάζοντας τα πανηγύρια για την εκλογή του Κυρ. Πιερρακάκη στη θέση του επικεφαλής του Eurogroup.
Στην αρχή της τοποθέτησής του σχολίασε την ομιλία του υπουργού Εξωτερικών Γ. Γεραπετρίτη που προηγήθηκε, ο οποίος επί της ουσίας δεν αναφέρθηκε σε κανένα από τα κρίσιμα ζητήματα που αφορούν την «εξωτερική πολιτική», σημειώνοντας πως «από ό,τι φαίνεται το ”δικαίωμα της σιωπής” υπάρχει και για άλλα ζητήματα». Όπως είπε ο Γ. Γκιόκας, «έρχεται εδώ ο κ. Γεραπετρίτης και μιλάει για τα διπλωματικά κτίρια, μιλάει για τα διπλωματικά γραφεία και για όλα τα υπόλοιπα δεν λέει κουβέντα, έστω και σε επίπεδο συμβολισμού», ενώ «αυτή τη στιγμή υπάρχουν σοβαρές εξελίξεις, πολεμικά μέτωπα στη γειτονιά μας, εμπλοκή της χώρας μας σε αυτά τα μέτωπα». Επίσης, ο Τούρκος ομόλογός του, «σε μια αντίστοιχη συζήτηση στην Τουρκική Εθνοσυνέλευση για τον κρατικό προϋπολογισμό, ξεδιπλώνει όλο το αφήγημα της γαλάζιας πατρίδας και των διεκδικήσεων σε βάρος της χώρας μας», πρόσθεσε, τονίζοντας πως αυτό είναι πολύ σοβαρό και ενδεικτικό για τη στάση της κυβέρνησης.
Όσον αφορά τα πανηγύρια για το Eurogroup, o βουλευτής του ΚΚΕ αναφέρθηκε στον ισχυρισμό του Κ. Μητσοτάκη ότι «η ανάδειξη του υπουργού Οικονομικών της Ελλάδας στην Προεδρία του Eurogroup συνιστά μια επιβράβευση της ελληνικής οικονομίας και των πολιτικών της κυβέρνησης» και ότι «η Ελλάδα είναι παράδειγμα προς μίμηση, γιατί καταφέρνει να συνδυάζει τις μεγάλες στρατιωτικές δαπάνες, την επίτευξη υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων, με μέτρα ανακούφισης και στήριξη της κοινωνίας», λέγοντας πως «το αν στηρίζεται η κοινωνία, ο λαός δηλαδή, γιατί το κεφάλαιο στηρίζεται και μάλιστα ποικιλοτρόπως, το απαντούν αυτή την περίοδο οι μεγαλειώδες αγώνες των βιοπαλαιστών αγροτών που κυριολεκτικά δίνουν μια μάχη επιβίωσης κόντρα στις κυβερνητικές μεθοδεύσεις».
Ο βουλευτής του ΚΚΕ κατήγγειλε τις μεθοδεύσεις της κυβέρνησης που αγνοεί τα αιτήματά τους και παρουσιάζει ως κύριο ζήτημα τις επιδοτήσεις. Τα αιτήματα των αγροτών, συνέχισε, συνίστανται στο υψηλό κόστος παραγωγής και τις εξευτελιστικές τιμές που πουλούν τα προϊόντα τους και η κυβέρνηση τους αρνείται αιτήματα όπως το αφορολόγητο πετρέλαιο που το αναγνωρίζει όμως στους εφοπλιστές ή τις κατώτατες εγγυημένες τιμές τις οποίες αναγνωρίζει στις εταιρείες των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας.
Σημείωσε ότι στην κυβέρνηση απαντούν οι εργαζόμενοι με μεγάλες εργατικές – λαϊκές κινητοποιήσεις, όπως ήταν οι απεργιακές μάχες για το 13ωρο καθώς και η αλλαγή των συσχετισμών σε μια σειρά εργασιακούς χώρους και κλάδους, όπου οι δυνάμεις του κυβερνητικού, του εργοδοτικού και συμβιβασμένου συνδικαλισμού ηττώνται μεγαλοπρεπώς, με πιο πρόσφατο παράδειγμα, αυτό της ΑΔΕΔΥ, όπου η παράταξη που στηρίζει το ΚΚΕ βγήκε και αναδείχθηκε σε πρώτη δύναμη.
Ο Γ. Γκιόκας πρόσθεσε ότι η συγκεκριμένη αναφορά του Κ. Μητσοτάκη επιβεβαιώνει δύο πράγματα που αναδεικνύει όλες αυτές τις μέρες το ΚΚΕ και σε σχέση με τον κρατικό προϋπολογισμό: Ότι «αυτό που επιβραβεύεται στο πρόσωπο του Έλληνα υπουργού Οικονομικών είναι η συνέπεια της κυβέρνησης της ΝΔ στην εφαρμογή όλων των αντιλαϊκών κατευθύνσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αφενός για τη στροφή στην πολεμική οικονομία και στην πολεμική προετοιμασία και αφετέρου για την αυστηροποίηση των δημοσιονομικών κανόνων για τη χρηματοδότηση της πολεμικής οικονομίας που δεν αφορά μόνο την πολεμική βιομηχανία, αφορά πάρα πολλούς κλάδους και απαιτεί κονδύλια που θα προκύψουν μέσα από το ξεζούμισμα των λαών της Ευρώπης».
Αυτές οι κατευθύνσεις, συνέχισε, διαπερνούν και τον προϋπολογισμό, που είναι προϋπολογισμός φτώχειας και πολέμου, δεν έχει καμία σχέση με την ανακούφιση και τη στήριξη της κοινωνίας, που ισχυρίζεται η κυβέρνηση σε έναν απόλυτο τραγέλαφο.
Δεν είναι στήριξη της κοινωνίας η αύξηση των φορολογικών εσόδων, η ακρίβεια, οι έμμεσοι φόροι, η τιμαριθμοποίηση της φορολογικής κλίμακας, ο κατώτατος μισθός που με πραγματικούς και όχι με ονομαστικούς όρους είναι μείον 35% και 40% από αυτόν που υπήρχε το 2009. «Αυτή λοιπόν είναι η πολιτική της κυβέρνησης την οποίαν επιβραβεύει η Ευρωπαϊκή Ένωση» επισήμανε χαρακτηριστικά και συνέχισε: «Αυτή είναι και η περιβόητη ευρωπαϊκή κανονικότητα, την οποία έχετε σημαία όλοι σας. Η μεν κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, για να τονίσει ότι είναι ο πιο καλός μαθητής, και μάλιστα τώρα προάγεται και σε δάσκαλο των υπολοίπων, τα δε άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης για να πουν ότι η ευρωπαϊκή κανονικότητα είναι θετική, το πρόβλημα είναι ότι η κυβέρνηση απλά αποκλίνει από αυτήν».
Όλα τα κόμματα, σημείωσε, έχουν αναγορεύσει αυτή την ευρωενωσιακή κανονικότητα σε κριτή όλων των υπολοίπων. Μάλιστα, επισήμανε τη σύγχυση που βρίσκονται τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης, «ιδιαίτερα τα κόμματα της λεγόμενης κεντροαριστεράς, της σοσιαλδημοκρατίας, ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ», για το πώς θα διαχειριστούν την ανάδειξη του υπουργού Οικονομικών της Ελλάδας ως προέδρου του Eurogroup, φέρνοντας το παράδειγμα του εισηγητή του ΠΑΣΟΚ που είπε ότι αυτό είναι επιτυχία όλων των κυβερνήσεων από το 2009 μέχρι σήμερα, δηλαδή των κυβερνήσεων Νέας Δημοκρατίας, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, άρα «υπενθυμίζοντάς μας ποιοι ήταν αυτοί που φόρτωσαν με βάρη τον λαό όλα αυτά τα χρόνια και κυρίως αναδεικνύοντας τη στρατηγική σύμπλευση αυτών των κομμάτων».
Στηλίτευσε και τη στάση του ΣΥΡΙΖΑ ο εισηγητής του οποίου είπε ότι «με αυτή την επιλογή θα αναδειχθεί ότι η Ευρώπη είναι ένα πεδίο πολιτικών ανταγωνισμών, διαφορετικών προσεγγίσεων και συγκρούσεων υπονοώντας προφανώς ότι ο κ. Πιερρακάκης θα ακολουθήσει ένα νεοφιλελεύθερο μοντέλο». Ο Γ. Γκιόκας κατήγγειλε τον ΣΥΡΙΖΑ που λέει αυτά, παραβλέποντας όμως ότι και οι δικοί του πολιτικοί σύμμαχοι στήριξαν τον Πιερρακάκη και κυρίως ότι αυτά εφάρμοσε και η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, εκτοξεύοντας τους έμμεσους φόρους, τη μείωση της φορολογίας των μερισμάτων, δηλαδή των κερδών του κεφαλαίου από το 15% στο 10% και η ΝΔ μετά το πήγε από το 10% στο 5%. «Να λοιπόν ποια είναι η κοινή στρατηγική σύμπλευση», είπε και πρόσθεσε: «Ο μόνος που από ό,τι φαίνεται δεν είχε καμία αμηχανία σε σχέση με τον κύριο Πιερρακάκη, ήταν ο κύριος Τσίπρας, ο σκιώδης αρχηγός αυτού του χώρου, που τον συνεχάρη, γιατί, από ό,τι φαίνεται, το έργο της αναμόρφωσης του αστικού πολιτικού συστήματος θα έχει πολλά επεισόδια».
