Ως αίτια πολέμου για τους εργαζόμενους χαρακτήρισε το νομοσχέδιο – έκτρωμα που προβλέπει την 13ώρη εργασία ο Γιάννης Γκιόκας, μέλος της ΚΕ και βουλευτής του ΚΚΕ, σε παρέμβαση του στο «ERTNews» και τόνισε ότι πρέπει να υπάρξει ξεσηκωμός μπροστά στη νέα απεργιακή μάχη.
Ο Γ. Γκιόκας σημείωσε ότι το νομοσχέδιο στο πλαίσιο κατευθύνσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και προηγούμενων νομοθετικών ρυθμίσεων είτε αυτής της κυβέρνησης είτε άλλων, ουσιαστικά θεσμοθετεί ο εργαζόμενος να δουλεύει για όσες ώρες και με το μικρότερο κόστος τον θέλει και τον χρειάζεται ο εργοδότης. Δεν είναι τυχαίο, είπε, ότι στην ακρόαση των φορέων στην Επιτροπή της Βουλής δεν βρέθηκε ούτε ένας εκπρόσωπος των εργαζομένων να υπερασπιστεί το νομοσχέδιο ή να πει εν πάση περιπτώσει ότι κινείται σε σωστή κατεύθυνση. Όλοι το κατήγγειλαν, το καταδίκασαν, σε αντίθεση με τις εργοδοτικές ενώσεις όπως ο ΣΕΒ και οι Σύνδεσμοι των Ξενοδόχων οι οποίοι υπερθεμάτισαν, πρόσθεσε.
Ανέφερε ότι το νομοσχέδιο σμπαραλιάζει κάθε έννοια επαγγελματικής και προσωπικής ζωής, κάθε έννοια ελεύθερου χρόνου και την ίδια την ασφάλεια των εργαζομένων στους χώρους δουλειάς. Υπογράμμισε ότι ήταν κόλαφος στην Επιτροπή της Βουλής η τοποθέτηση της Προέδρου του Συλλόγου Επιθεωρητών Ασφάλειας και Υγείας για την εκτίναξη των εργατικών ατυχημάτων και τα όσα καταγράφονται -γιατί ορισμένα δεν καταγράφονται ως εργατικά ατυχήματα- και για τις επιπτώσεις που θα έχει το συγκεκριμένο νομοσχέδιο στην ασφάλεια και την προστασία των εργαζομένων στους χώρους δουλειάς. «Ποιος γονιός θέλει να βλέπει το παιδί του μια φορά την εβδομάδα; Κάθε μέρα πρέπει να το βλέπει το παιδί του, κάθε μέρα πρέπει να έχει σταθερό εργάσιμο χρόνο, να ζει με αξιοπρέπεια από το μισθό του και όχι να δουλεύει σε αυτή τη βαρβαρότητα των 13ωρων και των 10ωρων», είπε ο Γ. Γκιόκας.
Αναφορικά με τη συμφωνία για την Λωρίδα της Γαζας, στάθηκε στο γεγονός ότι υπάρχει αρνητική εμπειρία από προηγούμενες «ειρηνευτικές» διαδικασίες, όπως για παράδειγμα τη Συμφωνία του Όσλο, ενώ βασίζεται σε ένα απαράδεκτο σχέδιο το οποίο παρουσίασε ο πρόεδρος Τραμπ, που διαιωνίζει την Ισραηλινή κατοχή και στη Δυτική Όχθη και στη Λωρίδα της Γάζας μέσα από έναν αβέβαιο τρόπο απομάκρυνσης των Ισραηλινών στρατευμάτων που εδώ και δύο χρόνια πραγματοποιούν μια γενοκτονία σε βάρος του Παλαιστινιακού λαού. Ενταφιάζει την προοπτική δημιουργίας ανεξάρτητου Παλαιστινιακού κράτους με βάση τα ψηφίσματα του ΟΗΕ με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ και τα σύνορα του 1967 και στην ουσία δημιουργεί ένα κράτος προτεκτοράτο μέσω ενός εποπτικού συμβουλίου υπό την αιγίδα των ΗΠΑ, κάτι που δεν έχει καμία σχέση με το δίκαιο του Παλαιστινιακού λαού. «Ουσιαστικά αναπαράγονται όλες οι αιτίες του προβλήματος», όπως ανέφερε.
Για μια ακόμη φορά στάθηκε στη μεγάλη ευθύνη που έχει η ελληνική κυβέρνηση γιατί στηρίζει το κράτος – δολοφόνο του Ισραήλ, αλλά και γιατί αρνείται πεισματικά να αναγνωρίσει τη γενοκτονία που συντελείται και να προχωρήσει στην αναγνώριση ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους με βάση το ομόφωνο ψήφισμα της Βουλής του 2015.
Όσον αφορά το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, είπε ότι παρά την προσπάθεια που έγινε από τη μεριά της κυβερνητικής πλειοψηφίας στην Εξεταστική Επιτροπή να χειραγωγηθεί η διαδικασία, βγαίνουν ορισμένα χρήσιμα συμπεράσματα. Καταρχήν επιβεβαιώθηκε ότι «πρόκειται για ένα πολύ μεγάλο σκάνδαλο με υπογραφή της κυβέρνησης της ΝΔ πάνω σε ένα θεσμικό πλαίσιο διάτρητο, το οποίο βέβαια το συνδιαμόρφωσαν και οι προηγούμενες κυβερνήσεις, αλλά και το οποίο έχει τη σφραγίδα της ΕΕ, στο πλαίσιο της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής Ευρωπαϊκής Ένωσης».
Σχετικά με το «rebranding» του Αλ. Τσίπρα, είπε ότι αυτή η εξέλιξη εντάσσεται στο πλαίσιο των διεργασιών που συντελούνται στο αστικό πολιτικό σύστημα, καθώς δεν υπάρχει ένας συστημικός πόλος απέναντι στην κυβέρνηση για να εκτονώνει ή να εγκλωβίζει τη δυσαρέσκεια. «Από ό,τι φαίνεται, το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ, εξαιτίας και του παρελθόντος τους, δεν μπορούν να παίξουν αυτόν τον ρόλο, επομένως επιστρατεύεται ο κύριος Τσίπρας, για μια ακόμη φορά, που έχει και το know-how από την προηγούμενη του θητεία», σημείωσε ο Γ. Γκιόκας.
Τόνισε ότι δεν βρισκόμαστε ούτε στο 2012 ούτε στο 2015 και υπάρχει μια εμπειρία πλέον στο λαό. «Ήταν συνειδητές πολιτικές επιλογές να ξελασπώσει το σύστημα σε μια κρίσιμη στιγμή που τα παραδοσιακά κόμματα δεν μπορούσαν να παίξουν αυτόν τον ρόλο. Το ζήτημα είναι ότι η αναμέτρηση με την κυρίαρχη πολιτική δεν μπορεί να δοθεί με τη σημαία δυνάμεων που υπερασπίζονται και υπηρέτησαν τα ίδια βάθρα. Θέλει συνολικότερη αμφισβήτηση και ανατροπές», ανέφερε.
