«Η ειδική αγωγή αποτελεί το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα το πώς εκφράζεται η λογική του ”κόστους – οφέλους”», τόνισε κατά τη διάρκεια συζήτησης στη Βουλή της Επίκαιρης Ερώτησης του ΚΚΕ για την ανέγερση σχολικού συγκροτήματος ειδικής αγωγής στον Δήμο Λαρισαίων, ο βουλευτής του Κόμματος Γιώργος Λαμπρούλης.
Τον Μάϊο του 2021 εγκρίθηκε η ένταξη στο πρόγραμμα «Αντ. Τρίτσης» ανέγερσης σχολικού συγκροτήματος Ειδικής Αγωγής για τη στέγαση Νηπιαγωγείου, Δημοτικού, Γυμνασίου και Λυκείου στον Δήμο Λαρισαίων. Ωστόσο, από τότε μέχρι σήμερα, το έργο παραμένει «στα χαρτιά» με ευθύνη όλων των εμπλεκόμενων. Την ίδια ώρα συνεχίζεται η απαράδεκτη αντιπαιδαγωγική και επικίνδυνη λειτουργία σε κοντέϊνερ.
Αποδεικνύεται, ανέφερε ο Γ. Λαμπρούλης «τι σημαίνει να πέφτει όλο το βάρος στις οικογένειες των ΑμεΑ και στην ατομική ευθύνη, τι σημαίνει το κράτος να μην αναλαμβάνει τις δικές του ευθύνες αφήνοντας εύφορο έδαφος στους διάφορους επιχειρηματίες για να κερδοφορούν σε βάρος των εργατικών, λαϊκών οικογενειών που αναζητούν μία λύση. Και βέβαια όλα αυτά δεν αποτελούν ελληνική πρωτοτυπία, αφού όσα υλοποιούνται στη χώρα μας είναι πιστά στις κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΟΟΣΑ. Και τη βαρβαρότητα αυτής της πολιτικής που εφαρμόζετε σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων από όλες τις κυβερνήσεις, τη βιώνουν σε πολλαπλάσια ένταση οι άνθρωποι με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες αλλά και οι οικογένειές τους. Τους έχετε φτάσει διαχρονικά όλες οι κυβερνήσεις να βιώνουν ένα μαζικό κοινωνικό έγκλημα».
Ο βουλευτής του ΚΚΕ ανέδειξε μια σειρά προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ειδική Αγωγή, από το κτιριακό, μέχρι τις ελλείψεις προσωπικού και την μεταφορά των μαθητών, αλλά και μια σειρά άλυτα κομβικά ζητήματα, όπως η απουσία διάγνωσης και πρώιμης παρέμβασης. «Και η κατάσταση θα χειροτερεύσει, αφού ήδη χτυπάει η καμπάνα των περικοπών δύο δισεκατομμυρίων από το ΕΣΠΑ για την πολεμική οικονομία και προετοιμασία της χώρας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης», κάτι που θα φέρει επιπλέον περικοπές στην ειδική αγωγή αλλά και στα σχολεία, όπως εξήγησε.
Καταλήγοντας, τόνισε πως μπροστά σε αυτή την κατάσταση οι γονείς, τα παιδιά με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, οι εργαζόμενοι συνολικά το κίνημα χρειάζεται να πρωτοστατήσουν στη διεκδίκηση λύσεων στα αυξημένα προβλήματα.
