Η σύμβαση μεταξύ ΑΠΘ και νοσοκομείου ΑΧΕΠΑ διαπνέεται από το κριτήριο της επιχειρηματικότητας στους τομείς Υγείας και Παιδείας επισήμανε ο Γιώργος Λαμπρούλης, βουλευτής του ΚΚΕ, μιλώντας για το θέμα στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής κι εκφράζοντας την αντίθεση του ΚΚΕ στη σύμβαση.
Οπως τόνισε, η επιχειρηματική κατεύθυνση για την προσαρμογή του ΑΧΕΠΑ και των νέων δομών στο πλαίσιο του Πανεπιστημίου – επιχείρηση αποδεικνύεται καταρχήν από τη μεταβίβαση του νοσοκομείου στην ευθύνη του υπουργείου Παιδείας και στην πλήρη ευθύνη του πανεπιστημίου, γεγονός που δημιουργεί σοβαρά προβλήματα στον ενιαίο χαρακτήρα του συστήματος υγείας. Οδηγεί στη μεταβολή του νομικού καθεστώτος του νοσοκομείου σε Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου ώστε να εξυπηρετούνται τα επιχειρηματικά κριτήρια της λειτουργίας του που προωθούνται και μέσω του νομοσχεδίου αλλά και μέσω της ΕΕ.
Κατήγγειλε πως την ώρα που η κυβέρνηση προωθεί τα επιχειρηματικά κριτήρια στο ΑΧΕΠΑ, παραμένουν κενές, πάνω από 100 θέσεις γιατρών, 150 νοσηλευτών, αλλά και προσωπικό άλλων ειδικοτήτων, ενώ αναφερόμενος στις 22 θέσεις γιατρών που προκηρύχθηκαν και παρουσιάστηκαν με τυμπανοκρουσίες, υπογράμμισε ότι δεν φτάνουν να καλύψουν ούτε τους αποχωρήσαντες το προηγούμενο διάστημα.
Κατήγγειλε επιπλέον ότι το νομοσχέδιο προβλέπει ότι το Πανεπιστήμιο μπορεί ν’ αναθέσει στην Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων τη μελέτη για την ανάπτυξη των νέων δομών του νοσοκομείου, γεγονός που επιβεβαιώνει τον επιχειρηματικό προσανατολισμό του πανεπιστημίου στο πλαίσιο των κατευθύνσεων της ΕΕ και της αντίστοιχης πολιτικής που εφαρμόζουν διαχρονικά όλες οι κυβερνήσεις.
«Η όποια χρηματοδότηση από ιδιωτικούς φορείς θα σημαίνει εξάρτηση από αυτούς και στον προσανατολισμό, αλλά και στους όρους λειτουργίας των νέων έργων (κέντρο αποκατάστασης, το βιοϊατρικό κέντρο, το διεθνές ερευνητικό κέντρο)» επισήμανε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι αυτό αποτελεί ευθεία υλοποίηση της πολιτικής των ΣΔΙΤ (σύμπραξη δημόσιου – ιδιωτικού τομέα).
Ο Γ. Λαμπρούλης αναφέρθηκε επίσης στη χρηματοδότηση του νοσοκομείου από τον ΕΛΚΕ, δηλαδή τον λογαριασμό των πανεπιστημίων που είναι μηχανισμός σύμπραξης του πανεπιστημίου με επιχειρηματικούς ομίλους, γεγονός που καταδεικνύει τη βαθύτερη διασύνδεση του πανεπιστημίου με την καπιταλιστική αγορά, για υγεία – εμπόρευμα και φάρμακο – εμπόρευμα.
Οσον αφορά την ίδρυση Κέντρου Αποκατάστασης για το οποίο δεν αναφέρεται πουθενά στο νομοσχέδιο πώς θα λειτουργεί, με τι προσωπικό και αν θα λειτουργεί δωρεάν για τις λαϊκές ανάγκες, σημείωσε ότι ενώ τα κρεβάτια αποκατάστασης δεν φθάνουν ούτε τα 200 στο δημόσιο σύστημα, στον ιδιωτικό τομέα είναι εικοσαπλάσια ως αποτέλεσμα της πολιτικής που σπρώχνει τον κόσμο στους ιδιώτες – εμπόρους υγείας.
Καταλήγοντας, επισήμανε τις ευθύνες όλων των κυβερνήσεων και για την άθλια κατάσταση των κτιριακών υποδομών, τις οποίες θ’ αναλάβουν για ανακαίνιση οι «επενδυτές» με κάποια ανταλλάγματα, ενώ αναφέρθηκε και στην αντίθεση των συνδικαλιστικών οργανώσεων του ιατρικού προσωπικού.
