Για «δωράκια» στον ιδιωτικό επιχειρηματικό τομέα μέσω του νομοσχεδίου της κυβέρνησης, «ένα νομοσχέδιο, έναν ανακάτεμα, ένα αχταρμά της κυβέρνησης, που μάλιστα προβάλλεται κατά την πάγια τακτική του υπουργείου με ένα ψευδεπίγραφο τίτλο “Ρυθμίσεις για την ενίσχυση της δημόσιας υγείας και την αναβάθμιση των υπηρεσιών υγείας” σε ό,τι αφορά τις λαϊκές ανάγκες, την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, τις ανάγκες των εργαζομένων, που είναι όμως πλήρως ευθυγραμμισμένο, με την πολιτική ενίσχυση της επιχειρηματικής δράσης, του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα της υγείας» έκανε λόγο, μιλώντας στην Διαρκή Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων, ο βουλευτής του ΚΚΕ Γιώργος Λαμπούλης.
Ωστόσο, στην εισαγωγή του στάθηκε στη φωτογραφική διάταξη -η οποία όπως είπε δεν υπήρχε καν στη διαβούλευση και για την οποία ζήτησε την απόσυρσή του- που αφορά την παράγραφο 4 του άρθρου 57 του νομοσχεδίου, «μία κατάπτυστη παράγραφο και ντροπιαστική, που αν έχει μείνει ελάχιστη τσίπα στο υπουργείο, στον υπουργό, στην κυβέρνηση και αξιοπρέπεια, πρέπει να την αποσύρετε» που αφορά την παράταση της θητείας συνδικαλιστών όσο διαρκεί η θητεία τους στα όργανα και μάλιστα χωρίς να χάνουν τα διοικητικά και επιστημονικά, πάλι, κατ’ εξαίρεση» και «τόσο φωτογραφική που τα μόνα που δεν ορίζει για τους ωφελούμενους, είναι ποια: το χρώμα των μαλλιών, η ηλικία και αν έχει καριέρα ως μαϊντανός στα τηλεοπτικά παράθυρα για θέματα ιατρικά και όχι μόνο. Ποιος να είναι άραγε; Ας μας πει λοιπόν ο υπουργός». Υπογράμμισε ότι είναι κάποιοι από τους «υποστηρικτές σας που σας λιβανίζουν νυχθημερόν και ζητούν ανταλλάγματα και θεσούλες αφού πρώτα πήγαν “κουβά” στις εκλογές και οι οποίοι βρίσκονται σε αντίθεση με την πλειοψηφία των νοσοκομειακών γιατρών. Ξέρετε κύριε Υπουργέ, αυτοί που για σας είναι πότε μειοψηφία, πότε μίζεροι, πότε αχαΐρευτοι και άλλα μαργαριτάρια που έχετε εκστομίσει κατά καιρούς για τους συναδέλφους μου. Είναι αυτοί όμως που αγωνίζονται πραγματικά για τα δικαιώματα των ασθενών και του κλάδου. Και είναι πραγματικά ξεφτίλα, πρωτίστως για τον ίδιο τον συνδικαλισμό, που ταυτίζοντάς τον με τέτοιες μεθοδεύσεις και νομοθετικά εξαμβλώματα, τον προσβάλλετε, τον απαξιώνετε και τον υπονομεύετε, προσφέροντας βέβαια συν τις άλλοις με αυτόν τον τρόπο και πολύτιμες υπηρεσίες.
Για το υπό συζήτηση νομοσχέδιο, ανέφερε ο Γ. Λαμπρούλης, ότι οι ρυθμίσεις που προτείνει το υπουργείο, «δεν έχουν σχέση με την ανάγκη που υπάρχει το δημόσιο σύστημα υγείας πρόνοιας να καλύπτει συνεχώς διευρυνόμενες κοινωνικές ανάγκες αφού έχουν ως βάση την εφαρμοζόμενη από την κυβέρνηση, σε συνέχεια των προηγούμενων κυβερνήσεων, αντιλαϊκή πολιτική και στην υγεία, το φάρμακο, προκειμένου να μην εκτρέπονται οι αντιλαϊκοί δημοσιονομικοί στόχοι». Ξεκαθάρισε πως θέση του ΚΚΕ είναι η κατεύθυνση κάθε νομοσχεδίου να αξιολογείται με ένα και μοναδικό κριτήριο, δηλαδή αν ωφελείται η πλειοψηφία του λαού οι εργαζόμενοι. Ωστόσο οι ρυθμίσει του νομοσχεδίου δεν έχουν σχέση με «την ανάγκη που υπάρχει το δημόσιο σύστημα υγείας πρόνοιας να καλύπτει συνεχώς διευρυνόμενες κοινωνικές ανάγκες αφού έχουν ως βάση την εφαρμοζόμενη από την κυβέρνηση, σε συνέχεια των προηγούμενων κυβερνήσεων, αντιλαϊκή πολιτική και στην υγεία, το φάρμακο, προκειμένου να μην εκτρέπονται οι αντιλαϊκοί δημοσιονομικοί στόχοι».
Σημείωσε ακόμα πως επί της αρχής το ΚΚΕ καταψηφίζει το νομοσχέδιο αφού -ανάμεσα στα άλλα- θεσπίζει το θεσμικό πλαίσιο αξιολόγησης των νοσοκομείων και των διοικήσεων που τις αντιμετωπίζει στη λειτουργία τους ως επιχειρηματικές μονάδες του κράτους και με ένταση της εμπορευματοποίησης των εργασιών τους, την προσαρμογή τους στο κριτήριο του κόστος οφέλους, την αυτοχρηματοδότησή τους, με στόχο την αύξηση των εσόδων και όχι την πλήρη κάλυψη των λαϊκών αναγκών. Παράλληλα, επεκτείνεται επεκτείνεται η δυνατότητα ταυτόχρονης δουλειά στον ιδιωτικό τομέα, των γιατρών των τοπικών μονάδων υγείας, των μονάδων ψυχικής υγείας καθώς και του επικουρικού προσωπικού, ενώ ρυθμίζεται και γενικεύεται το εργασιακό καθεστώς όλων των κλάδων και ειδικοτήτων με δελτία παροχής υπηρεσιών, την παράταση του εργάσιμου βίου των γιατρών τουλάχιστον για ένα χρόνο, τις μετατάξεις και αποσπάσεις προσωπικού προκειμένου να καλύπτουν οι ανάγκες με την κινητικότητα και όχι με τις προσλήψεις. Συγχρόνως, είπε, καθιερώνεται το επικουρικό προσωπικό στις Μονάδες Φυσικής Υγείας και στον ΕΟΔΔΥ, αντί για μόνιμες και σταθερές εργασιακές σχέσεις.
Επιπλέον «εισάγετε ρυθμίσεις προκειμένου να διευκολυνθεί περαιτέρω η ιδιωτική επιχειρηματική δράση και αντί να γίνουν προσλήψεις, προβλέπεται τη μεταφορά ενός ποσοστού των κενών οργανικών θέσεων στις ΔΥΠΕ» καθώς επίσης και για στελέχωση του εργαστηρίου ανοσολογίας ιστοσυμβατότητας του «Ωνάσειου», με μετακίνηση γιατρών από δημόσια νοσοκομεία με μία έγκριση του υπουργού, κάνοντας «πλιάτσικο των δημόσιων εργαστηρίων και μάλιστα δωρεάν για την επιχείρηση του “Ωνάσειου”».
Στάθηκε στο γεγονός πως υποβαθμίζεται η ανάγκη της στελέχωσης στις ΜΕΘ με εξειδικευμένους εντατικολόγους, μια ρύθμιση «με αντιεπιστημονικό περιεχόμενο» που ούτε καν προβλέπει έστω την υποχρεωτική και με ευθύνη του κράτους εξειδίκευση στην εντατικολογία, όσων δεν τη διαθέτουν κατά την πρόσληψη της Μονάδας Εντατικής Θεραπείας ενώ υπάρχει το κριτήριο του κόστους οφέλους στις ρυθμίσεις αξιολόγησης των φαρμάκων και βιοδεικτών που εισάγονται και «όπου έχει εφαρμοστεί, το αποτέλεσμα ήταν πάντα οι περικοπές προς τους ασθενείς».
Ανάμεσα στις ρυθμίσεις προβλέπεται η ρύθμιση λογικής υπόθεσης των οφειλών του ΕΟΠΠΥ προς τα στρατιωτικά νοσοκομεία για το χρονικό διάστημα από το 2012 έως το 2022, κάτι που είχε εισαχθεί στο παρελθόν αλλά δεν υλοποιήθηκε ποτέ. «Στην ουσία πρόκειται για ρύθμιση που η βάση της είναι η εμπορική σχέση μεταξύ των στρατιωτικών νοσοκομείων και του ΕΟΠΠΥ, δηλαδή των ασφαλισμένων, χωρίς το κράτος να συμβάλλει σε τίποτα» τόνισε.
«Προφανώς στο νομοσχέδιο υπάρχουν και άρθρα διαχειριστικού τύπου με ρυθμίσεις που τις κρίνουμε με βάση αφενός μεν τη γενικότερη πολιτική της κυβέρνησης, αλλά και ρυθμίσεις στις οποίες συμφωνούμε, όπως επίσης και υπάρχουν και ρυθμίσεις με περιορισμένη, θα έλεγα, θετική επίπτωση σε εργαζόμενους και ασθενείς σε ζητήματα που εκκρεμούσαν ή σε ζητήματα που ίσχυαν με προηγούμενους νόμους και χρειαζόταν η χρονική ανανέωσή τους» κατέληξε ο Γ. Λαμπρούλης.
