Έναν «οδικό χάρτη» πολεμικής προετοιμασίας δημοσίευσε η Γαλλία με τίτλο «Εθνική Στρατηγική Αναθεώρηση 2025: Προσαρμογή στο γεωπολιτικό πλαίσιο», στην οποία μάλιστα είχε αναφερθεί ο Γάλλος πρόεδρος, Εμμανουέλ Μακρόν σε ομιλία του προς τις ένοπλες δυνάμεις στις 13 Ιούλη.
Κάνοντας μια πλήρη σκιαγράφηση των συγκρούσεων και εντάσεων που δημιουργούνται προς όφελος των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών σε όλο τον κόσμο, κυρίως με το μάτι στραμμένο στον πόλεμο στην Ουκρανία, που τείνει να πάρει τα χαρακτηριστικά μιας γενικευμένης σύγκρουσης, αλλά και στην «πάλη» των ΗΠΑ και της Κίνας για την πρωτοκαθεδρία στο ιμπεριαλιστικό σύστημα με ιδιαίτερο στοιχείο τον ρόλο της Γαλλίας στον Ινδοειρηνικό, η έκθεση αναφέρεται σε όλα εκείνα τα «εφόδια» που προετοιμάζουν τις γαλλικές ένοπλες δυνάμεις για ευθείες συγκρούσεις και τον γαλλικό λαό να βάλει πλάτες για να γίνει «κρέας για τα κανόνια» των ιμπεριαλιστών.
Η έκθεση θέτει συγκεκριμένους στόχους ανάμεσα τους η πυρηνική αποτροπή, που όπως λέγεται «αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της αμυντικής πολιτικής» της Γαλλίας, την αντιμετώπιση «εσωτερικών κρίσεων», την ενίσχυση της πολεμικής οικονομίας, τη διατήρηση του «διατλαντικού δεσμού» με έμφαση απέναντι στη Ρωσία.
«Μια οικονομία προετοιμασμένη για πόλεμο»
Βασικό σημείο της έκθεσης για την «Εθνική Στρατηγική Αναθεώρηση» είναι μεταξύ άλλων η στροφή στην πολεμική οικονομία, η οποία αναφέρεται ως «Βελτίωση της χρηματοδότησης των εταιρειών άμυνας και ασφάλειας, προετοιμασία για “πολεμική χρηματοδότηση”».
Από αυτήν επιβεβαιώνεται ότι οι ιμπεριαλιστές «βαρούν το ντέφι» του πολέμου, στον ρυθμό του οποίου θέλουν να χορεύουν οι λαοί.
Συγκεκριμένα εισαγωγικά τονίζεται: «Η γαλλική οικονομία και οι βιομηχανικές δυνατότητες καλύπτουν τις ανάγκες των ενόπλων δυνάμεων και των δυνάμεων εσωτερικής ασφάλειας για την αντιμετώπιση ενός μεγάλου εξωεδαφικού πολέμου και των συνεπειών του στην εθνική επικράτεια» και επισημαίνεται ότι «Σε ένα πλαίσιο “οικονομικής ομίχλης πολέμου”, η δημοσιονομική βιωσιμότητα και η οικονομική κυριαρχία της Γαλλίας ενισχύονται, ιδίως μέσω της μείωσης του δημόσιου χρέους».
Άλλωστε, μόλις σήμερα, ο Γάλλος πρωθυπουργός, Φρανσουά Μπαϊρού, ανακοίνωσε μέτρα λιτότητας, κόβοντας από τον προϋπολογισμό ό,τι αφορά της κοινωνικές ανάγκες, με περικοπές σε συντάξεις και υγειονομική περίθαλψη και γενικά πρότεινε το πάγωμα «των μη αμυντικών δαπανών».
«Αναθεωρήσεις» ενώ δυναμώνει η μάχη για την πρωτοκαθεδρία
Ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα εξής στοιχεία στην έκθεση που αφορούν την Κίνα, τα οποία αναφέρουν τα εξής: «Η Κίνα θεωρεί αναπόφευκτη τη βαθιά και πολυδιάστατη αντιπαλότητά της με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτή η αντιπαλότητα αναμένεται να συνεχιστεί ανεξάρτητα από το πώς θα εξελιχθεί η διμερής σχέση: για το Πεκίνο, ο στόχος είναι να ξεπεράσει τις Ηνωμένες Πολιτείες ως η κορυφαία δύναμη στον κόσμο έως το 2050, την εκατονταετηρίδα της ίδρυσης της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας. Στην Ευρώπη, την Αφρική, τη Μέση Ανατολή και τη Λατινική Αμερική, η Κίνα έχει αναπτύξει στρατιωτικούς πόρους, έχει σφυρηλατήσει οικονομικούς δεσμούς και έχει κινητοποιήσει τη διπλωματία της στην υπηρεσία μιας πελατειακής στρατηγικής. Έχει επίσης επιδιώξει να προωθήσει ένα εναλλακτικό πλαίσιο ασφάλειας και να επενδύσει σε πολυμερή φόρουμ στο πλαίσιο της δικής της στρατηγικής αναδιάρθρωσης της παγκόσμιας διακυβέρνησης».
Αντίστοιχα, ιδιαίτερο σημείο αποτελεί με ποιον μανδύα «ντύνονται» οι ανταγωνισμοί των ιμπεριαλιστικών κέντρων στην Αφρική, όπου χαρακτηριστικά σημειώνεται: «Η αμφισβήτηση από ορισμένες χώρες των προσφορών δυτικής εταιρικής σχέσης ασφαλείας, συμπεριλαμβανομένων των γαλλικών, καθώς και το ταχέως εξελισσόμενο γεωπολιτικό πλαίσιο, έχουν οδηγήσει τη Γαλλία να επιταχύνει την αναδιάρθρωση της στάσης ασφαλείας της. Οι στρατηγικοί ανταγωνιστές, οι οποίοι έχουν διεξάγει πραγματικές αντιγαλλικές εκστρατείες και έχουν εκμεταλλευτεί την αμφισβήτηση της δυτικής επιρροής, έχουν ενισχύσει τις στρατηγικές διείσδυσης και τις ληστρικές τους στρατηγικές χωρίς να λαμβάνουν υπόψη την περιφερειακή σταθερότητα, ιδίως τον τρομοκρατικό κίνδυνο, ο οποίος βρίσκεται για άλλη μια φορά σε άνοδο μετά από μια δεκαετία κατά την οποία είχε περιοριστεί και υποβαθμιστεί».
Eπίσης: «Στην Ανατολική και Κεντρική Αφρική, η έλλειψη λύσεων σε μακροχρόνιες κρίσεις, η παράλυση των πολυμερών μηχανισμών ασφαλείας και η ιδιοτελής εμπλοκή ξένων παραγόντων έχουν οδηγήσει σε ανθρωπιστικές κρίσεις που αυξάνουν τον κίνδυνο περιφερειακών πυρκαγιών. Αυτό έχει υλοποιηθεί ιδιαίτερα στο Σουδάν και τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό (ΛΔΚ). Το Κέρας της Αφρικής δεν έχει γλιτώσει (αυξανόμενες εντάσεις μεταξύ Σομαλίας και Αιθιοπίας)».
