Frankfurter Allgemeine Zeitung
Στις διαπραγματεύσεις για την Ουκρανία, τις αμερικανικές προτάσεις και τον διχασμό της Ευρώπης εστιάζει η εφημερίδα.
«Το γεγονός ότι οι συνομιλίες στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα δεν θα έφερναν πιο κοντά την ειρήνη στην Ουκρανία ήταν πιθανότατα σαφές στους περισσότερους παρατηρητές ήδη πριν από την έναρξή τους. Η νέα πρόταση των Αμερικανών δεν αλλάζει ιδιαίτερα αυτή την εκτίμηση», σχολιάζει η γερμανική εφημερίδα, διερωτώμενη επιπλέον «πώς γίνεται ο Στιβ Γουίτκοφ και ο Τζάρεντ Κούσνερ έπειτα από μήνες διαπραγματεύσεων να κατέληξαν στην ιδέα ότι η παραχώρηση ουκρανικών εδαφών με αντάλλαγμα την ένταξη στο ΝΑΤΟ θα αποτελούσε μια ρεαλιστική επιλογή».
Άλλωστε «ο Βλάντιμιρ Πούτιν έχει επανειλημμένα απορρίψει το ενδεχόμενο ένταξης της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ», ενώ εξακολουθεί να επιδιώκει την αναίρεση όλων των διευρύνσεων της Συμμαχίας από το 1999. «Υπό αυτές τις προϋποθέσεις η ένταξη της Ουκρανίας, ή όποιου τμήματός της απομείνει, στο ΝΑΤΟ μοιάζει σχεδόν αδιανόητη, ακόμα και με την παραχώρηση εδαφών».
Σε σχόλιο που φιλοξενείται στην κυριακάτικη έκδοση της εφημερίδας της Φρανκφούρτης επισημαίνεται ακόμη πως «οι Ευρωπαίοι θα συνεχίσουν πάντως και στο μέλλον να επωμίζονται το οικονομικό βάρος της κατάστασης στην Ουκρανία, είτε με τη μορφή νέων παραδόσεων όπλων είτε με τη μορφή βοήθειας για την ανοικοδόμηση της χώρας, και παρ’ όλα αυτά δεν μπορούν να καθορίσουν τον ρυθμό των συνομιλιών.
Αυτό το κάνουν οι Αμερικανοί, οι οποίοι δεν εμφανίζονται πλέον ως μέρος του συνασπισμού των χωρών που υποστηρίζουν την Ουκρανία, αλλά έχουν αναλάβει έναν ρόλο που μοιάζει με εκείνον του μεσάζοντα.
Ως γνωστόν η αμερικανική οπτική δεν ταυτίζεται με την ευρωπαϊκή. Στη “μεγάλη, υπέροχη συμφωνία” που οραματίζεται ο Ντόναλντ Τραμπ, η Ουκρανία θα πρέπει “στο τέλος να έχει μια κάπως διαφορετική μορφή”. Και εφ’ όσον καταστεί πράγματι δυνατή η επίτευξη ειρήνης μέσω των διαπραγματεύσεων, αυτή δεν θα είναι η μοναδική παραχώρηση προς τη Μόσχα», καταλήγει το γερμανικό μέσο.
Süddeutsche Zeitung
Στις εσωτερικές αντιπαραθέσεις της γερμανικής κυβέρνησης αναφέρεται η εφημερίδα, τονίζοντας πως ο κυβερνητικός συνασπισμός Χριστιανικής Ένωσης και Σοσιαλδημοκρατών διάγει περίοδο χάους.
«Αυτό στο οποίο μπορεί κανείς να βασιστεί σε αυτή την κυβερνητική συμμαχία είναι κυρίως η τάση της να βασανίζεται από τα ίδια της τα προβλήματα και να καταλήγει έπειτα από επώδυνες διαδικασίες σε συμβιβασμούς της τελευταίας στιγμής».
Η δυσαρέσκεια των Χριστιανοδημοκρατών «στρέφεται πλέον περισσότερο εναντίον της ηγεσίας τους, την οποία θεωρούν υπερβολικά αδύναμη», ενώ ο Λαρς Κλίνγκμπαϊλ (SPD) «πιέζεται επειδή οι κυβερνητικές επιτυχίες του SPD δεν μεταφράζονται σε εκλογικά οφέλη».
Σύμφωνα με την εφημερίδα του Μονάχου «η διαρκής κρίση του κυβερνητικού συνασπισμού έχει σε μεγάλο βαθμό να κάνει με τους αδέξιους χειρισμούς των κορυφαίων στελεχών του», αλλά και με την άρνηση των δύο πλευρών να αποδεχθούν τις πραγματικότητες της συνεργασίας τους.
«Οι ιδεολογικές διαφορές μεταξύ των κυβερνητικών εταίρων δεν μπορούν πλέον να γεφυρωθούν απλώς με χρήματα, όπως συνέβαινε παλαιότερα». Αντιθέτως «αυτό που χρειάζεται είναι ακόμα περισσότερη δημιουργικότητα και πραγματισμός».
Πληροφορίες από DW



