Στο τηλεφώνημα των ηγετών της Φινλανδίας Αλεξάντερ Στουμπ, και της ΝορβηγίαςΓιόνας Γκαρ Στέρε, με τον Βλάντιμιρ Πούτιν αναφέρονται οι εφημερίδες WELT και Stuttgarter Zeitung, εστιάζοντας στα κίνητρα του Κρεμλίνου αλλά και στο κατά πόσο μία τέτοια γραμμή επικοινωνίας είναι σκόπιμη.
WELT
«Εκ πρώτης όψεως αυτό το τηλεφώνημα γεννά ελπίδες», γράφει η εφημερίδα. Ωστόσο «τα κίνητρα της Μόσχας μάλλον δεν θα αρέσουν στους Ευρωπαίους. Η Ρωσία βλέπει μια αποδυναμωμένη Ευρώπη, η οποία βρίσκεται συγχρόνως αντιμέτωπη με τεράστιες προκλήσεις», οι οποίες δεν σχετίζονται μόνο με το κόστος της στήριξης προς την Ουκρανία, αλλά και με εσωτερικά ζητήματα, όπως «οι εν μέρει βίαιες διαδηλώσεις στη Γαλλία και την Ιταλία, καθώς και η οικονομική ανάπτυξη μόλις 0,5% σε ολόκληρη την ΕΕ κατά το δεύτερο τρίμηνο. Για το Κρεμλίνο έχει επομένως έρθει η ιδανική στιγμή για να ωθήσει τους Ευρωπαίους να ασκήσουν πίεση στην Ουκρανία, όπως έχει κάνει πολλές φορές και η κυβέρνηση Τραμπ.
Σύμφωνα με τη WELT από την άλλη πλευρά οι πληροφορίες αναφέρουν πως «ο Πούτιν έκανε στον Στέρε και τον Στουμπ μια διάλεξη διάρκειας μιάμισης ώρας για την ιστορία των Σλάβων κατά τον Μεσαίωνα. Για τις προοπτικές μιας εκεχειρίας δεν έγινε σχεδόν καθόλου λόγος».
Stuttgarter Zeitung
Η εφημερίδα θεωρεί πάντως πως οι επικρίσεις σε βάρος των Στουμπ και Στέρε είναι μάλλον αδικαιολόγητες. «Είναι ασφαλώς ορθό το ότι η Ευρώπη θα πρέπει στο μέτρο του δυνατού να μιλά με μία φωνή, πράγμα που δεν ισχύει μόνο στην περίπτωση της Ουκρανίας. Είναι όμως επίσης γεγονός ότι ο Στέρε και ο Στουμπ δεν είναι Όρμπαν ή Φίτσο. Σε αντίθεση με τον πρώην πρωθυπουργό της Ουγγαρίας και τον νυν πρωθυπουργό της Σλοβακίας, μπορεί κανείς να εμπιστευτεί τους δύο Βορειοευρωπαίους πως θα βρουν τα κατάλληλα λόγια και στη συνέχεια θα ενημερώσουν τους συναδέλφους τους στην Ευρώπη. Το γεγονός ότι δεν επρόκειτο για πρωτοβουλία της ΕΕ, αλλά για ενέργεια γειτονικών προς τη Ρωσία χωρών, δεν είναι κατ’ ανάγκην επιζήμιο για την υπόθεση».
Κατά το μέσο της Στουτγκάρδης «εάν υπάρχει κάποιος που μπορεί να σταματήσει τον πόλεμο, αυτός είναι η Ρωσία. Και εάν υπάρξουν μηνύματα προς αυτή την κατεύθυνση, χρειάζεται κάποιος που θα τα ακούσει. Αυτό λοιπόν είναι κάτι που συνηγορεί υπέρ της περιστασιακής επικοινωνίας και με τον επικεφαλής του Κρεμλίνου».
Στην επόμενη ημέρα των ισραηλινών εκλογών εστιάζουν το Γερμανικό Δημοσιογραφικό Δίκτυο (RND) και η tageszeitung, επισημαίνοντας πως όπως φαίνεται, ο Βενιαμίν Νετανιάχου έχασε μεν την κυβερνητική πλειοψηφία, αλλά παραμένει ισχυρός.
RND
«Το εκλογικό αποτέλεσμα στο Ισραήλ αποτελεί ηχηρό πλήγμα για τον πρωθυπουργό Νετανιάχου, αλλά το κόμμα του κατάφερε και πάλι να βγει πρώτη δύναμη», γράφει το μέσο. Για την επόμενη ημέρα καθοριστικός θα είναι ο ρόλος των αραβικών κομμάτων. «Η αντιπολίτευση πρέπει να εγκαταλείψει την άρνησή της να συνεργαστεί μαζί τους, ειδάλλως θα διατηρήσει τον Νετανιάχου στην εξουσία. Όποιος θεωρεί τον Νετανιάχου υπεύθυνο για την αποτυχία της 7ης Οκτωβρίου δεν μπορεί να αποκλείει τη μοναδική ρεαλιστική οδό για την απομάκρυνσή του».
taz
Κατά την εφημερίδα «η πιθανότερη λύση από τη σκοπιά του Νετανιάχου είναι πλέον να προσπαθήσει να επιβάλει μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας, αποτελούμενη από το κόμμα του και το σιωνιστικό στρατόπεδο της αντιπολίτευσης». Καθοριστικός θα μπορούσε να αποδειχθεί ο πόλεμος με το Ιράν: «Εάν ο πόλεμος ξεσπάσει ξανά, οι σχέσεις με τις ΗΠΑ θα μπορούσαν να μετατραπούν ακριβώς στον άσο στο μανίκι που χρειάζεται ο Νετανιάχου». Η εφημερίδα του Βερολίνου δείχνει πάντως πεπεισμένη πως στη μάχη για την εξασφάλιση της κυβερνητικής πλειοψηφίας «ο Νετανιάχου, κλονισμένος αλλά όχι ηττημένος, αναμένεται να κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του».
Πληροφορίες από DW
