Για ποια Πατρίδα μιλάμε

Πρόσφυγες από τη Μόρια στην Πλατεία Βικτωρίας
Πρόσφυγες από τη Μόρια στην Πλατεία Βικτωρίας / Πηγή: Eurokinissi
Χαμένη γη και προσφυγιά τα πόδια εδώ, αλλού η καρδιά
κομμάτια μου ψάχνω να βρω να κάνω ρίζες να ξανασταθώ
και να φωνάξω με φωνή που να ματώσουν οι ουρανοί
όλοι μας σφάζαν και μας πνίγανε μαζί,
Εγγλέζοι, Γάλλοι κι Αμερικανοί.

Προσφυγιά. Ξεριζωμός. Ποια παρηγοριά να βρει όλους αυτούς, που για τους πολέμους των Κεφαλαιοκρατών, αφήνουν πίσω την πατρίδα τους και τον τόπο που μεγάλωσαν.

Αυτός, φίλε και φίλη, είναι ο καπιταλισμός. Για χάρη των κερδών δεν υπολογίζει ζημιές και θανάτους. Δεν υπολογίζει τις βομβαρδισμένες πόλεις και τον ξεριζωμένο λαό. Γιατί μπροστά στα κέρδη καμιά ανθρώπινη ζωή δεν έχει μεγαλύτερη αξία από λίγα λίτρα πετρέλαιο.

Εδώ στη χώρα που ζούμε μπορούμε να πούμε ότι ξέρουμε πολλά για την προσφυγιά. Χωρίς να μας τιμά.

Δεν χρειάζεται να κάνουμε βαθιά αναδρομή για να καταλάβουμε τι εστί προσφυγιά. Τέσσερις με πέντε μήνες πριν ξεκίνησε το νέο μεταναστευτικό ρεύμα από τη Συρία, με μεσολαβητή την Τουρκία. Ένα ρεύμα ταλαιπωρημένων ανθρώπων που βρέθηκαν εγκλωβισμένοι στα σύνορα στον Έβρο, τη στιγμή που κάποιος κάπου τους είχε υποσχεθεί πολυτελή ζωή στην Ολλανδία, στη Γερμανία, στη Σκανδιναβία και οπουδήποτε αλλού στην Ευρώπη.

Και πάνω στον πόνο του ο πρόσφυγας, έρχεται πρόσωπο με πρόσωπο με ακροδεξιούς φασίστες που του λένε «Να μην έρθεις στη χώρα μας. Δεν μπορεί να σε στηρίξει οικονομικά.».

Πέρασαν δύο μήνες πανδημίας και αυτοί οι άνθρωποι βρίσκονταν εκτεθειμένοι χωρίς καμία προστασία. Είτε βρίσκονταν σε δομές φιλοξενίας είτε όχι.

Κι ερχόμαστε στο σήμερα, που δεκάδες πρόσφυγες, στους οποίους έχει αναγνωριστεί το άσυλο, διώχθηκαν από τις δομές που φιλοξενούνταν, για να είμαστε σε θέση να υποδεχθούμε τους νέους πρόσφυγες, και ουσιαστικά πετάχτηκαν στο δρόμο, βρίσκονται στην πλατεία Βικτωρίας, απροστάτευτοι για ακόμα μια φορά. Χωρίς να τους εξασφαλίζει κάποιος ότι θα έχουν καν τα απαραίτητα για να επιβιώσουν.

Αλλά ο δήμος Αθηναίων έχει άλλες ασχολίες αυτές τις μέρες. «Ο Μεγάλος Περίπατος» έρχεται και μας περιμένει.

Και όλοι αυτοί που θα αρνηθούν να φύγουν από τις δομές της χώρας; Είναι διατεθειμένη η κυβέρνηση να χρησιμοποιήσει μέχρι και το στρατό;

Βέβαια, κάποιος θα βγει και θα πει η καλή η Γερμανία δέχτηκε νεαρά προσφυγόπουλα στη χώρα της. Γιατί, άραγε, μία χώρα που μέσα στο Κοινοβούλιο εκπροσωπούνται με αντιπροσωπεία οι παιδεραστές, να δέχεται μονάχα μικρά παιδιά τα οποία αποτελούν την πιο ευάλωτη ομάδα προς εκμετάλλευση;

Παγκόσμια ημέρα προσφύγων λοιπόν. Εις μνήμην όλων όσων πνίγηκαν στις θάλασσες της Μεσογείου. Μία ημέρα που θα έπρεπε όλοι να θυμόμαστε και να τιμάμε. Γιατί μόνο εμάς έχουν για στήριγμα αυτοί οι άνθρωποι σε αυτό τον άδικο κόσμο. Βασίζονται στην αλληλεγγύη μας. Για αυτούς τους ανθρώπους πρέπει να πάρουμε τώρα την κατάσταση στα χέρια μας, να οργανώσουμε τους αγώνες μας και να ανατρέψουμε αυτό το σάπιο σύστημα που μόνο φτώχεια, κρίσεις και προσφυγιά δημιουργεί.

Κατερίνα Ζέπου

Δείτε ακόμα...