Για τα εξοπλιστικά προγράμματα

Σμήνος F16 μαχητικών αεροσκαφών της Πολεμικής Αεροπορίας σε παρέλαση στη Θεσσαλονίκη
Φώτο Αρχείου / Σμήνος F16 μαχητικών αεροσκαφών της Πολεμικής Αεροπορίας σε παρέλαση στη Θεσσαλονίκη / Πηγή: Eurokinissi

Το τελευταίο διάστημα έχει γίνει πολύ συζήτηση για τη νέα «αγορά του αιώνα» μεταξύ Ελλάδας – Γαλλίας. Αφορά την αγορά 18 γαλλικών μαχητικών αεροσκαφών Dassault Rafale και φρεγατών FREMM για το Πολεμικό Ναυτικό. Συζήτηση που περιλαμβάνει και την εύρεση επενδυτή για τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά στο πλαίσιο της ιδιωτικοποίησης της πολεμικής βιομηχανίας, προκειμένου να συμμετάσχει η Ελλάδα στην παραγωγή τόσο του συγκεκριμένου υλικού, όσο και σε μελλοντικά project που έχει ανάγκη το ΝΑΤΟ.

Η κυβέρνηση της ΝΔ δεν πρωτοτυπεί. Ακολουθεί το μονοπάτι που χάραξε ο ΣΥΡΙΖΑ με τον Στρατηγικό Διάλογο Ελλάδας – ΗΠΑ. Η κυβέρνηση της Ν.Δ, όπως όλες οι αστικές κυβερνήσεις διαχρονικά, ισχυρίζεται ότι ο δρόμος αυτός οδηγεί στην ενίσχυση της αμυντικής και αποτρεπτικής ικανότητας της χώρας, αυξάνει την ασφάλεια, αναβαθμίζει την χώρα στο ΝΑΤΟ και επίσης αποτελεί προστασία απέναντι στην «Νατοϊκή φίλη και σύμμαχο» Τουρκία.

Έχουν υπάρξει πολλές «αγορές του αιώνα» από την είσοδο της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ, με πανομοιότυπα επιχειρήματα που επαναλαμβάνονται κάθε φορά, για να πειστεί ο λαός μας για τα οφέλη που τάχα του εξασφαλίζουν. Η Ν.Δ προχωρά σε νέες υπέρογκες πολεμικές δαπάνες αφήνοντας τον λαό μας απροστάτευτο απέναντι στην πανδημία και φορτώνοντάς του τα βάρη της νέας καπιταλιστικής κρίσης. Την ίδια στιγμή λέει ψέματα ότι δεν υπάρχουν χρήματα για τις λαϊκές ανάγκες. Τα ίδια έλεγαν και οι κυβερνήσεις της Ν.Δ το 2007- 2009 και του ΠΑΣΟΚ το 2009-2011, αφού μόνο τη διετία 2008-2009 δαπάνησαν οι δύο κυβερνήσεις για εξοπλιστικά προγράμματα 10.057.000.000$ και 10.067.000.000$ αντίστοιχα. Στον παρακάτω πίνακα παραθέτουμε ενδεικτικά το περιεχόμενο των συμφωνιών καθώς επίσης και το κόστος τους, αλλά για λόγους ανταγωνισμών δεν υλοποιήθηκαν επακριβώς στο σύνολό τους.

Έτος Περιεχόμενο Κόστος
1985 40 αμερικανικών «F-16» και 40 γαλλικών «Μιράζ 2000» 200 δις Δρχ (586.940.161€)
1996-2000 Εναέριο ραντάρ AWACS, εκπαιδευτικά αεροσκάφη, αεροσκάφη εναέριου ανεφοδιασμού, 60 αεροσκάφη 3ης γενιάς (Eurofighter), εκσυγχρονισμός αεροσκαφών F-4, μεταφορικά ελικόπτερα, πυροσβεστικά Αεροσκάφη Kanadair, σύγχρονα πυρομαχικά, νέα άρματα και εκσυγχρονισμός παλιών, νέα υποβρύχια, την ναυπήγηση 3 τορπιλακάτων, 2 κορβέτων, 4 κανονιοφόρων, ταχύπλοων σκαφών, εκσυγχρονισμό πλοίων, αγορά «Πάτριοτ» και αντιαεροπορικών «SHORAD», αγορά αρμάτων Leopard 1A5 4 τρις Δρχ (11.738.803.000€) Περιλαμβάνει αποπληρωμή προηγούμενων ΕΠ.
2001-2005 32 μεταφορικών ελικοπτέρων, 4 υγειονομικών και 6 ελικοπτέρων ειδικών αποστολών, συντήρηση υπαρχόντων ελικοπτέρων, αγορά 12 ελικοπτέρων «Απάτσι», 6 φρεγατών τύπου S του ΠΝ των ΗΠΑ και παραγωγή κορβέτας 2.200.000.000 €
2006-2010 84 σύγχρονα τροχοφόρα και ερπυστριοφόρα (ΤΟΜΑ), δορυφορικά συστήματα επικοινωνίας, 20 μεταφορικά και 90 εκπαιδευτικών αεροσκαφών και την ναυπήγηση 6 φρεγατών 27.000.000.000 € Περιλαμβάνει αποπληρωμή προηγούμενων ΕΠ έως το 2015

Το ΚΚΕ από την πρώτη στιγμή τόνιζε ότι η κούρσα των εξοπλισμών δεν αφορά την αμυντική ικανότητα, την προστασία των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας μας, αλλά τις εξοπλιστικές ανάγκες ΝΑΤΟ που είναι ενταγμένοι στις επιθετικές επιδιώξεις και τον απόλυτο έλεγχο του ΝΑΤΟ.

Η κούρσα αυτή των εξοπλισμών είναι αποτέλεσμα του ιμπεριαλιστικού χαρακτήρα του ΝΑΤΟ, αφού η Ελλάδα μόνο για την περίοδο 2010-2017 δαπάνησε περίπου 35,7 δισ. ευρώ για πολεμικούς εξοπλισμούς.

Είναι αποκαλυπτική η “περιπέτεια” με τα Eurofighter, όπου αρχικά η κυβέρνηση Σημίτη 1996-2000 αποφάσισε να διενεργήσει διαγωνισμό, έχοντας αποκλείσει την αμερικάνικη Martin Lockheed προς όφελος της Γερμανικής – Ιταλικής – Βρετανικής και Ισπανικής κοινοπραξίας Eurofıghter. Στη συνέχεια όμως η κυβέρνηση Καραμανλή το 2005, ακύρωσε την αγορά και ανέθεσε απευθείας την προμήθεια σαράντα (40) F-16 σε αμερικάνικες εταιρίες με ανταλλάγματα τα περίφημα αντισταθμιστικά οφέλη, καθώς και τη βοήθεια σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, όπως ισχυρίστηκε ο Καραμανλής.

Το ΚΚΕ τόνιζε ότι αυτές οι αγοραπωλησίες θα αποτελέσουν θερμοκήπιο σκανδάλων, που ήρθαν στην επιφάνεια αρκετά χρόνια αργότερα με την ποινική δίωξη υπουργών. Πράγματι, κάθε «αγορά του αιώνα» συνοδεύεται με δάνεια – θηλιά για το λαό, που αναγκάζεται από τις κυβερνήσεις μέσω νέων φόρων και περικοπών να τα αποπληρώσει.

Άλλωστε όπως έχει τονιστεί κατ΄ επανάληψη από κυβερνήσεις και Νατοϊκούς παράγοντες, η προσαρμογή των Ενόπλων Δυνάμεων στο σχεδιασμό του ΝΑΤΟ – ΗΠΑ και της ΕΕ, τόσο ως προς τα εξοπλιστικά μέσα, τις μεθόδους, τους σχεδιασμούς, αποσκοπεί στα να αυξηθεί η επιχειρησιακή ικανότητα με κριτήριο τις Νατοϊκές ανάγκες. Είναι χαρακτηριστικό ότι η χώρα μας ούτε λιανοντούφεκο δεν μπορεί να αγοράσει χωρίς την έγκριση του ΝΑΤΟ.

Ας κρίνουν οι εργαζόμενοι και ο ελληνικός λαός το πού οδήγησε η ιδιωτικοποίηση των ναυπηγείων σε προηγούμενες περιόδους, η πώληση των ναυπηγείων Σύρου στην αμερικάνικη Onex. Σκοπός τους να πατήσουν πιο γερά επιχειρηματικά και στρατιωτικά οι Αμερικανοί στην περιοχή, στα πλαίσια του ανταγωνισμού τους με τη Ρωσία και την Κίνα.

Οι εργαζόμενοι, οι νέοι στρατευμένοι και το προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων, ας κρίνουν εκ του αποτελέσματος και να βγάλουν συμπεράσματα για την πολιτική της βαθύτερης εμπλοκής στα αμερικανονατοϊκά σχέδια, που δεν διασφαλίζουν τα κυριαρχικά δικαιώματα, δεν προστατεύουν τα σύνορα της χώρας μας. Ο λαός μας δεν έχει κανένα λόγο να έχει εμπιστοσύνη στην αστική τάξη της χώρας μας και τις κυβερνήσεις της που συνειδητά αποδέχονται τους αμερικανονατοϊκούς σχεδιασμούς.

Ας κρίνει ο λαός μας, η νεολαία και το προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων αν όλη αυτή η κούρσα εξοπλισμών που από το 1960 έως σήμερα έχει ξεπεράσει τα 200 δισ. δολάρια απέτρεψε την κατοχή του 38% των εδαφών της Κύπρου1, αν απέτρεψε την κρίση των Ιμίων, το κοινό ανακοινωθέν της Μαδρίτης τον Ιούλη του 1997, όπου στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ, η κυβέρνηση Σημίτη αναγνώρισε ζωτικά συμφέροντα της Τουρκίας στο Αιγαίο, στο όνομα της καλής γειτονίας και της αποκλιμάκωσης. Αν απέτρεψε το γκριζάρισμα του Αιγαίου ως άμεσο επακόλουθο αυτής της πολιτικής απόφασης, αν αναχαίτισε την στρατηγική του «Νέο-Οθωμανισμού» και της «Γαλάζιας Πατρίδας» που αποτελούν ευθεία προσβολή διεθνών συμβάσεων που καθορίζουν τα σύνορα των δύο χωρών. Στο έδαφος των τουρκικών διεκδικήσεων μετά το 1974 ακολούθησαν κρίσεις ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία, αλλά και μια σειρά συμφωνίες κορυφής, οι οποίες έχουν εκ των πραγμάτων διαμορφώσει ένα πλαίσιο απαξίωσης των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων και έχουν στρώσει το έδαφος για συνδιαχείριση και συνεκμετάλλευση του Αιγαίου.

Εικόνα 1:Πολεμικές δαπάνες 1960-2018. Το σύνολο ξεπερνά τα 200 δις δολάρια και περιλαμβάνει αποστολές, συντήρηση υλικού και προσωπικού, ασκήσεις εθνικού και ΝΑΤΟϊκού χαρακτήρα. Στην πραγματικότητα το ποσό είναι υψηλότερο διότι εξαιρείται το κόστος συντήρησης και εκσυγχρονισμού των ξένων βάσεων2, ούτε η τακτική συνδρομή των μελών του ΝΑΤΟ, ύψους 2% του ΑΕΠ.

Ας κρίνει ο λαός μας, το προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων και οι στρατευμένοι αν αυτό το πολεμικό υλικό τίθεται στην υπηρεσία των λαϊκών συμφερόντων ή των Νατοϊκών αποστολών. Αλήθεια, ποιος επωφελείται από το σύστημα «Πάτριοτ» που αγοράστηκε με χρήματα του ελληνικού λαού, και σχεδιάζεται να συμμετέχει σε αποστολές εκτός συνόρων μαζί με ανθρώπινο δυναμικό, άσχετες με το λαϊκό συμφέρον; Ποιος επωφελείται από τις υπηρεσίες σημαντικού μέρους του Στόλου και του προσωπικού του Πολεμικού Ναυτικού που επιχειρεί σε Νατοϊκές αποστολές ξένες προς τα συμφέροντα του λαού μας, όπως η επιχείρηση «Ειρήνη», η αποστολή του ΟΗΕ «UNIFIL» στο Λίβανο. Ποιος ωφελείται από τις Νατοϊκές αποστολές στις οποίες συμμετέχει η Πολεμική Αεροπορία, για την επιτήρηση του εναέριου χώρου της Βουλγαρίας, του Μαυροβουνίου ή σε Νατοϊκές επιχειρήσεις μακρυά από τα σύνορα, μέχρι και τη Νορβηγία στο σχέδιο περικύκλωσης της ιμπεριαλιστικής Ρωσίας.

Η πολιτική που ακολουθεί τόσο η τουρκική όσο και η ελληνική αστική τάξη, ρίχνουν λάδι στην φωτιά και καλλιεργούν όρους για πολύ δυσάρεστες εξελίξεις. Έχουν ως προϋπόθεση το τσάκισμα και των δύο λαών, με έπαθλο τον ενεργειακό πλούτο της περιοχής. Προετοιμάζουν εξελίξεις πάνω στα κυριαρχικά δικαιώματα με κριτήριο το κέρδος των μεγάλων μονοπωλίων της ενέργειας, που αποτελεί τη βάση για νέα όξυνση των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Αυτό το ξέρουν καλά οι λαοί όσο κι αν προσπαθεί η κάθε κυβέρνηση να πείσει ότι η με μία συμφωνία θα αποφύγουμε τα χειρότερα.

Σε αυτές τις συνθήκες έχει μεγάλη αξία να θυμίσουμε την Κοινή Ανακοίνωση του ΚΚ Ελλάδας και του ΚΚ Τουρκίας, που μεταξύ άλλων επισημαίνει ότι «Η πραγματική εγγύηση για τη συνεργασία και την αδελφοσύνη μεταξύ των λαών, όταν οι εργαζόμενοι λαοί πάρουν την εξουσία τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Τουρκία, θα είναι η ειλικρίνεια, η αλληλεγγύη, η πατριωτική, διεθνιστική και αντι-ιμπεριαλιστική στάση των κομμουνιστών στις δύο χώρες», αλλά και το απόσπασμα της Ανακοίνωσης – Κάλεσμα της ΚΕ που δημοσιεύτηκε τον Σεπτέμβρη: «Ο λαός μας πρέπει να απορρίψει όλα τα εκβιαστικά διλήμματα, να μη δεχτεί καμία υποχώρηση σε κυριαρχικά δικαιώματα. H υπεράσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων, της εδαφικής ακεραιότητας, των συνόρων, από τη σκοπιά των λαϊκών συμφερόντων, δεν είναι θεωρίες, κούφια λόγια. Αποκτούν πραγματικό νόημα, μόνο όταν συμβαδίζουν με την πάλη:

– Για την απεμπλοκή της χώρας μας από τα επικίνδυνα σχέδια του ΝΑΤΟ, των ΗΠΑ, της ΕΕ.

– Για να κλείσουν οι ξένες στρατιωτικές βάσεις στην Ελλάδα.

– Για την αποδέσμευση από αυτούς τους οργανισμούς, με τον λαό στην εξουσία, ιδιοκτήτη του πλούτου που παράγει.

Αυτός είναι ο μόνος δρόμος που συμφέρει την Ελλάδα των εργατών, των αγροτών, των βιοπαλαιστών επαγγελματιών, βιοτεχνών, εμπόρων, επιστημόνων, ανδρών και γυναικών, των νέων και των συνταξιούχων. Και όχι η Ελλάδα των μονοπωλίων, του κοσμοπολιτισμού του μεγάλου κεφαλαίου και των κάθε είδους πολιτικών διαχειριστών τους.

Αν οι λαοί στην περιοχή βαδίσουν το δικό τους δρόμο, θα βρουν τρόπο να λύσουν τις όποιες διαφορές. Δεν ισχυριζόμαστε ότι δεν θα υπογράφονται Συμφωνίες, ότι δεν θα γίνεται κανένας διάλογος, ότι δεν θα υπάρχουν και κάποιοι αμοιβαίοι συμβιβασμοί σε αυτήν την πορεία, αλλά αυτοί θα είναι σε όφελος των ίδιων των λαών και των δικών τους αμοιβαίων συμφερόντων. Είμαστε κάθετα αντίθετοι με τις συμφωνίες κερδοφορίας των μονοπωλιακών ομίλων, τις συμφωνίες που εκφράζουν συμφέροντα των αστικών τάξεων και όχι των λαών, έχουν κληρονομηθεί ή ανακύψει σε συνθήκες ανταγωνισμού γειτονικών καπιταλιστικών κρατών.»

Χαλκιαδάκης Χρήστος
Μεταπτυχιακός φοιτητής Γεωπολιτικής

στο Τμήμα Τουρκικών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών του ΕΚΠΑ

1 Με βάση τα στοιχεία της Παγκόσμιας Τράπεζας οι δαπάνες την περίοδο πριν την τουρκική εισβολή στην Κύπρο (1967-1974) ανέρχονταν σε 4.390.000.000 δολάρια. Την περίοδο 1990-1996 δαπανήθηκαν 25.700.000.000 δολάρια Αναλυτικά για όλα τα οικονομικά στοιχεία που δίνονται δες εδώ: https://www.macrotrends.net/countries/GRC/greece/military-spending-defense-budget

2 Πηγή: https://www.macrotrends.net/countries/GRC/greece/military-spending-defense-budget

Δείτε ακόμα...