Συμπληρώνονται 48 χρόνια από τις ημέρες εκείνες που όλη η Αθήνα ήταν στο πόδι. Τις ημέρες, που παντού, σε κάθε δρόμο, συναντιόντουσαν φοιτητές που διαδήλωναν κατά τις χούντας των συνταγματαρχών, εργάτες που ένωναν τις φωνές και την ψυχή τους με των φοιτητών, άνθρωποι από κάθε γωνιά που ερχόντουσαν σε αυτό τον ξεσηκωμό, δίνοντας ένα ξεκάθαρο πολιτικό, ανατρεπτικό, αντιαμερικανικό, αντιιμπεριαλιστικό το μήνυμα. Λαός και νεολαία αντάμα στο δρόμο για την ανατροπή.
Συμπληρώνονται 48 χρόνια από τις ημέρες εκείνες, που έτρεμε η γη της Αθήνας από τις ερπύστριες των τεθωρακισμένων που η χούντα έβγαλε στο δρόμο για να σταματήσει το ποτάμι της ανατροπής της.
Σήμερα, σχεδόν μισόν αιώνα μετά, το νόημα του ξεσηκωμού παραμένει περισσότερο επίκαιρο από ποτέ.
Η παρατεταμένη καπιταλιστική οικονομική κρίση, τα σκληρά αντιλαϊκά μέτρα που έρχονται καθημερινά με τη μορφή χιονοστιβάδας, η διαρκής υποβάθμιση της ζωής του λαού μας με την Υγεία και την Παιδεία να είναι στο στόχαστρο των αστικών κυβερνήσεων, κάνουν το σύνθημα ΨΩΜΙ – ΠΑΙΔΕΙΑ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ διαχρονικό.
Από την άλλη, ο ιμπεριαλισμός δείχνει το απάνθρωπο πρόσωπό του. Η χώρα μας έχει μετατραπεί σε μια ατελείωτη βάση των ΗΠΑ και ΝΑΤΟ. Καθημερινά κλιμακώνεται η ένταση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών για τον έλεγχο και την εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών.
Όλα αυτά φέρνουν και πιο κοντά τον κίνδυνο ενός γενικευμένου ιμπεριαλιστικού πολέμου, που οι συνέπειες για το λαό μας, τους λαούς της περιοχής, τους λαούς όλου του κόσμου, θα είναι καταστροφικές. Έξω το ΝΑΤΟ, οι ΗΠΑ και οι βάσεις
Με τη σκέψη στο χτες και το βλέμμα στο αύριο, τιμάμε την ηρωική εξέγερση λαού και νεολαίας στις 17 του Νοέμβρη του 1973. Τιμάμε τους χιλιάδες αγωνιστές που κρατώντας ψηλά τη σημαία του αγώνα, βρέθηκαν σε ξερονήσια και φυλακές, παραμένοντας πιστοί στις ιδέες τους κατά του φασισμού.
Τιμάμε τους αξιωματικούς, υπαξιωματικούς και στρατιώτες και των τριών κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων, που διώχτηκαν, φυλακίστηκαν, βασανίστηκαν, σακατεύτηκαν από το βάρβαρο καθεστώς της χούντας, δείχνοντας με τη στάση τους το δρόμο σε εμάς τους νεότερους. Το δρόμο της Αυτοθυσίας για την Ελευθερία και τη Δικαιοσύνη.
Το μήνυμα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, νωπό, διαχρονικό, επίκαιρο, μας δείχνει πως ο λαός μπορεί να βαδίσει στο δρόμο της ανατροπής. Τα συνθήματα του τότε, είναι και δικά μας συνθήματα.
«Έξω το ΝΑΤΟ, οι ΗΠΑ και οι βάσεις», έλεγαν τότε, το ίδιο λέμε και σήμερα. Κι ακόμη ζητούμε από τους αξιωματικούς και υπαξιωματικούς των ενόπλων μας δυνάμεων, να μείνουν μακριά από τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, από τις δήθεν ειρηνευτικές αποστολές, που ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ συμμετέχουν, ζητώντας και τη συνδρομή των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων. Δεν έχουν θέση μακριά από την πατρίδα.
Να μην υπάρχει ο παραμικρός εφησυχασμός. Ο φασισμός, μακρύ χέρι του καπιταλιστικού συστήματος, δεν φυλακίζεται. Υπάρχει και θα εμφανίζεται κάθε φορά που τα μεγάλα συμφέροντα θέλουν να πετύχουν τους στόχους τους.
Το Πολυτεχνείο ΖΕΙ!
Και ζει στους αγώνες του λαού μας, καθημερινά, κάθε στιγμή.
Γιάννης Αγγέλου
Σχης (ΜΧ) εα
MBA, Ms’c
