Για την Λουντμίλα Παβλιτσένκο: « …Το χαμόγελό σου λάμπει, σαν πρωινός ήλιος. Αλλά πάνω από τρεις εκατοντάδες ναζιστικά σκυλιά έπεσαν από το όπλο σου…»(Γούντι Γκάθρι)

Στο μέτωπο του Βόρειου Καύκασου, στο 54ο Τάγμα Σκοπευτών της 25ης Μεραρχίας «Τσαπάγιεφ» του Κόκκινου Στρατού, αποτελούμενο από άντρες και γυναίκες ειδικά εκπαιδευμένους σνάιπερ, μάχεται μια 25χρονη κοπέλα που ο πόλεμος την «πέτυχε» στη διπλωματική της πρακτική στο ιστορικό τμήμα του Πανεπιστημίου του Κιέβου. Πηγαίνει εθελοντικά στο μέτωπο. Χωρίς φυσικά να γνωρίζει το πώς θα εξελίσσονταν οι φοιτητικές επιδόσεις της στην αθλητική σκοποβολή.

Ο λόγος για την Λουντμίλα Παβλιτσένκο ( 12 Ιουλίου 1916 – 10 Οκτωβρίου 1974)  Σοβιετική ελεύθερη σκοπεύτρια του Κόκκινου στρατού κατά τη διάρκεια  του Β’ παγκοσμίου Πολέμου. Υπερασπιζόμενη τη σοσιαλιστική πατρίδα και την αξιοπρέπεια όλου του κόσμου απέναντι στη λαίλαπα του φασισμού, εξόντωσε 309 στρατιώτες και αξιωματικούς του χιτλερικού στρατού. Όταν ρωτήθηκε για την απόφασή της να στρατολογηθεί στον Κόκκινο Στρατό, δήλωσε: «Κάθε Γερμανός που παραμένει ζωντανός θα δολοφονήσει γυναίκες, παιδιά και ηλικιωμένους. Ένας νεκρός Γερμανός είναι άκακος. Έτσι, αν σκοτώσω έναν Γερμανό, σώζω τη ζωή πολλών ανθρώπων»….

Το προσωνύμιο που της προσέδωσε ο εχθρός είναι ‘’γυναίκα θάνατος’’.

Η Παβλιτσένκο προάχθηκε σε λοχία και έφτασε μέχρι τον βαθμό της Υπολοχαγού. Πήρε μέρος σε πολλές μάχες με την σημαντικότερη να είναι στην Πολιορκία της Σεβαστούπολης στην Κριμαία  (30 Οκτ 1941 – 4 Ιουλ 1942).

Στις 36 «μονομαχίες» που πήρε μέρος με αντίπαλους «sniper»  δεν έχασε ούτε μία φορά, ενώ μία από αυτές κράτησε τρεις ημέρες! «Ήταν μία από τις πιο δύσκολες εμπειρίες της ζωής μου», ανέφερε χρόνια αργότερα. «Χρειάστηκε να μείνω περίπου 17 ώρες σε μια συγκεκριμένη στάση για να μην γίνω αντιληπτή». Κατά τη διάρκεια των πολεμικών συγκρούσεων, η Λουντμίλα τραυματίστηκε τέσσερις φορές.

Το 1943 τιμήθηκε με το παράσημο του «Ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης», μία από τις ανώτερες διακρίσεις για τους Σοβιετικούς. Το 1946 ο αμερικανός μουσικός Γούντι Γκάθρι μέλος του ΚΚ των  ΗΠΑ ηχογράφησε το τραγούδι «Miss Pavlichenko» προς τιμήν της.

Θεωρείται δικαίως μία από τους κορυφαίους στρατιωτικούς ελεύθερους σκοπευτές όλων των εποχών και η πιο επιτυχημένη γυναίκα ελεύθερη σκοπεύτρια στην ιστορία.

Η πραγματικότητα είναι πως ήταν λίγοι οι στρατοί που συμμετείχαν γυναίκες και ακόμα πιο λίγοι αυτοί που είχαν γυναίκες ελεύθερες σκοπεύτριες. Στην ΕΣΣΔ  αν και οι περισσότερες έμειναν μακριά από το μέτωπο αλλά  στήριζαν την μάχη και από άλλες σημαντικές θέσεις, 2.000 ήταν αυτές που  πολέμησαν στο πλευρό των αντρών ως ελεύθεροι σκοπευτές. Η υπομονή και η προσοχή που έδιναν στην λεπτομέρεια, τις έκαναν ιδανικές σκοπεύτριες. Ο στρατηγός Μορόζοφ, ο οποίος θεωρείται ο “πατέρας” των ελεύθερων σκοπευτών, είχε πει πως “τα δάχτυλα των γυναικών είναι πιο ευαίσθητα από του άντρα. Επομένως, όταν μια γυναίκα πυροβολεί, ο δείκτης της πιέζει τη σκανδάλη πιο σταθερά και ήρεμα”.

Η Λουτμίλα Παβλιτσένκο  έζησε σε μια κοινωνία  που δεν υπήρχε εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, που είχε καταργηθεί η γυναικεία ανισοτιμία. Στην κοινωνία αυτή η γυναίκα δούλευε χωρίς να έχει ανασφάλεια  για το αύριο, έκανε οικογένεια με τον σύντροφό της χωρίς  άγχος για το πώς θα ανατραφεί το παιδί, νομοθετούσε, εκλεγόταν σε διοικητικές θέσεις, πήγε στο διάστημα. Στο σοσιαλισμό η γυναίκα απέκτησε ίσα δικαιώματα με τον άνδρα στη δουλειά, στη μόρφωση, στην ψυχαγωγία και, φυσικά, στην πολιτική. Αυτή την κοινωνία υπερασπίστηκε η Παβλιτσένκο  και σαν αξιωματικός του κόκκινου στρατού  με το τουφέκι στο χέρι.

Η Λιουντμίλα  Παβλιτσένκο, η  θρυλική Ηλέκτρα Αποστόλου, η Ισπανίδα πασιονάρια  Ντολόρες Ιμπαρούρι,   η γερμανίδα  Ρόζα Λούξενμπουργκ, η ηρωίδα Ζόγια Κοσμοντεμιάσκαγια, η οδηγός τρακτέρ και πρώτη γυναίκα νομοθέτης  Πάσα Αγγελίνα, και εκατομμύρια άλλες κομμουνίστριες, αγωνίστριες, μπήκαν επικεφαλής στο αγώνα για να καταργηθεί η γυναικεία ανισοτιμία, ώστε άνδρας και γυναίκα μαζί να ζουν σε μια κοινωνία που στο επίκεντρο είναι ο άνθρωπος και οι ανάγκες του. Μπήκαν μπροστά για να τσακιστεί ο φασισμός.

Η γυναίκα στην ΕΣΣΔ  απέδειξε στα χρόνια του πολέμου ότι η ψυχική της δύναμη είναι τέτοια που  θα μπορούσε να συγκριθεί με 10 άνδρες μαζί.  Όταν οι γυναίκες κράταγαν το όπλο  και πάταγαν την σκανδάλη σφύριζαν οι σφαίρες μέχρι να βρουν τον στόχο τους.

Έτσι η  αιτία που θριάμβευσε ο Κόκκινος στρατός απέναντι στο φασισμό  δεν ήταν απλά όπως λένε ο Ρώσικος χειμώνας.  Ήταν ο σκοπός. Οι στρατιώτες του κόκκινου στρατού  άνδρες και γυναίκες  βάσταγαν το τουφέκι γερά γιατί ήξεραν τι υπερασπίζονται. Ήταν  στρατός –λαός, υπήρχε πάντα σε κάθε σημείο αυτών των αχανών χωρών ένας σοβιετικός πολίτης ο οποίος παραμόνευε για να αρπάξει το τουφέκι και να δώσει και την ζωή του για να υπερασπιστεί μαζί με τους συντρόφους του το σπίτι τους, τη γη τους, τις οικογένειές τους, την δουλειά τους. Αυτή ήταν η πατρίδα τους. Για αυτήν δώσανε την ζωή τους πάνω από 20.000.000 σοβιετικοί πολίτες.

Οι μάχες που δόθηκαν από τον Κόκκινο στρατό μαζί με τα αντιφασιστικά κινήματα που αναπτύχθηκαν από τους λαούς  στη Μόσχα στο Λένινγκραντ, στο Κούρσκ, στην Οδησσό, στην Πράγα, την Βουδαπέστη, την Βαρσοβία, στη Σόφια, στην Αθήνα από τον ΕΛΑΣ και αλλού  δείχνουν την δύναμη που έχουν οι λαοί όταν αποφασίσουν να επιβάλουν το δίκιο  τους.

Η 9η Μάη του 1945 όσα «βαφτίσια» και αν γίνουν από την ΕΕ και τα αστικά επιτελεία κάθε χώρας είναι η  μέρα που η σημαία με το σφυροδρέπανο  κάρφωσε στην καρδιά το φασιστικό τέρας, η μέρα που οι λαοί τσάκισαν το φασισμό που αποτελεί την πιο βρομερή φάτσα του καπιταλισμού, ήταν η μέρα που ο σοσιαλισμός νίκησε τον Καπιταλισμό και με στρατιωτικά μέσα. Παρά το προσωρινό πισωγύρισμα οι λαοί δεν ξεχνούν όσο βρώμικο  μελάνι και αν χυθεί. Η ζωή προχωράει μπροστά σε πείσμα των απολογητών του συστήματος. Οι ήρωές μας από τους τάφους τους περιμένουν μιαν απάντηση. Δεν δώσανε την ζωή τους στο κυνήγι μιας ουτοπίας. Αντίθετα βάλανε το λιθαράκι τους για το  μεγαλύτερο εγχείρημα της ανθρωπότητας. Ο σοσιαλισμός- κομμουνισμός είναι το μέλλον και εμείς θα εκπληρώσουμε την αποστολή που μας χρέωσε η ιστορία.

Έφεδρος Καταδρομέας, Μπουγάς Αλέξανδρος

Δείτε ακόμα...