Για την παρέμβαση των φοιτητών στις Σχολές Υγείας του Πανεπιστημίου Πατρών

Πηγή: EUROKINISSI

Η εμφάνιση της πανδημίας του κορονοϊού έφερε στο προσκήνιο, για ακόμα μία φορά, την μεγάλη αλήθεια. Την αλήθεια του καπιταλιστικού συστήματος, ως σύστημα πέρα και έξω από τον άνθρωπο, την πρόοδο και την εξέλιξή του.

Η παρέμβαση των κομμουνιστών στις σχολές Υγείας, κάτω και από την συνολική παρέμβαση του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, αυτή την περίοδο διαμορφώνεται και από τις επιπτώσεις της πανδημίας στην υγεία του λαού και των υγειονομικών, στην εκπαίδευση των φοιτητών, στις συνθήκες εργασίας και συνολικά στην οικονομική κατάσταση που έχει βρεθεί και θα βρεθεί ο λαός. Σκοπός μας είναι να βγει τόσο αυτός όσο η νεολαία του πραγματικά νικητές στο σήμερα και καλύτερα προετοιμασμένοι για το αύριο. Διαμορφώνεται όμως και από την αντικειμενική θέση στην οποία θα βρεθούμε ως αυριανοί υγειονομικοί, να δίνουμε τη μάχη του σήμερα και του αύριο στους χώρους δουλειάς που σήμερα οι σύντροφοί μας μαζί με τους συναδέλφους τους σε όλη την Ελλάδα δίνουν τη μάχη της ζωής και του αγώνα.

Η εξέλιξη της πανδημίας, οι συνέπειές της μας αναδεικνύουν καθημερινά πως το κριτήριο του κέρδους των λίγων σε όλες τις πλευρές της ζωής δεν λογαριάζει την ίδια την υγεία ως προϋπόθεση για ζωή και ευημερία. Ξεγυμνώνεται η ανεπάρκεια των συστημάτων Υγείας σε όλο τον κόσμο και αιτία αποτελεί η διαχρονική πολιτική εμπορευματοποίησης της Υγείας που ακολουθείται σε όλα τα καπιταλιστικά κράτη, ακόμα και στα πιο ανεπτυγμένα και  που μπροστά σε μία πανδημία έχουν καταρρεύσει με συνέπεια εκατοντάδες χιλιάδες θανάτους στην υφήλιο.

Στην Ελλάδα, η πολιτική αυτή, μεταφράζεται διαχρονικά είτε μέσω της ενίσχυσης του ιδιωτικού τομέα (βλέπουμε πολυκερδείς πανάκριβες κλινικές, ακριβά διαγνωστικά κέντρα, φαρμακοβιομηχανίες με δισεκατομμύρια κέρδη και πανάκριβα φάρμακα για το λαό, ασφαλιστικές εταιρείες που πουλούν ακριβά τις υπηρεσίες τους και ενίσχυση όλων από το κράτος) είτε  με την εμβάθυνση της λειτουργίας των δημοσίων μονάδων με ιδιωτικοοικονομικούς όρους (δηλαδή υποχρηματοδοτούμενες, υποστελεχωμένες και συνολικά υποβαθμισμένες μονάδες, από τα μεγάλα δημόσια Νοσοκομεία έως και την ανύπαρκτη Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας από άκρη σε άκρη σε όλη τη χώρα) καταλήγοντας να αποτελεί η υγεία κλάδο κερδοφορίας.

Από τις πρώτες μέρες εμφάνισης της επιδημίας στη χώρα μας κάναμε προσπάθεια στις σχολές Ιατρικής, Φαρμακευτικής και Επαγγελμάτων Υγείας & Πρόνοιας (ΣΕΥΠ) του Πανεπιστημίου Πατρών,  να οργανωθούν η αλληλεγγύη, οι διεκδικήσεις μας για να μην μπει πλάτη ακόμα μια φορά στην υποβάθμιση των σπουδών μας και για να παρθούν τώρα μέτρα προστασίας της υγείας των φοιτητών και των εργαζομένων.

Ακόμα και σήμερα, δεν έχουν παρθεί τα απαραίτητα μέτρα για να καλυφτούν οι εκπαιδευτικές ανάγκες. Η εξ’ αποστάσεως διδασκαλία έχει γεννήσει νέα προβλήματα. Η πρεμούρα της Κυβέρνησης να μας παρουσιάσει ως πρωτοπόρα την προσπάθεια αντιμετώπισης της κατάστασης ακόμα δεν έχει συνοδευτεί με κανένα μέτρο για να λυθούν τα προβλήματα αυτά, ούτε το απλό της ισότιμης πρόσβασης σε αυτή για όλους τους φοιτητές.  Ακόμα μεγαλύτερο πρόβλημα δημιουργείται με τους φοιτητές όλων των σχολών υγείας για τους οποίους έχουν παγώσει οι κλινικές ασκήσεις και οι πρακτικές και δεν έχει υπάρξει καμία πρόβλεψη για αυτούς με τον κίνδυνο όχι απλά να χαθεί το εξάμηνο αλλά και η αποφοίτηση που σημαίνει ότι θα κινδυνεύσουν να χάσουν προκηρύξεις για υπηρεσίες υπαίθρου, θέσεις για ιατρική ειδικότητα, προκηρύξεις θέσεων εργασίας κ.α. Για όλα αυτά, έχουμε καταθέσει αιτήματα σε όλα τα Τμήματα και όπως και όλοι οι Φοιτητικοί Σύλλογοι δεν θα σταματήσουμε μέχρι να εξασφαλιστούν οι ανάγκες κάθε φοιτητή, για να μην χαθεί για κανέναν το εξάμηνο. Παράλληλα, έχοντας πείρα από τις κατευθύνσεις και το όραμά τους  για την Ανώτατη Εκπαίδευση στα πρότυπα του Σύγχρονου Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου (αυτού της υποχρηματοδότησης και της υποβαθμισμένης γνώσης..) γνωρίζουμε καλά ότι το βλέμμα τους είναι στραμμένο στο μέλλον.

Βασικό κριτήριο για να μη δεχτούμε την κατάσταση αυτή είναι το πώς συνολικά διεκδικούμε ουσιαστική αναβάθμιση των σπουδών μας, το πως για να καλυφθούν οι ανάγκες του λαού σε Υγεία απαιτείται οι αυριανοί υγειονομικοί να είναι ολοκληρωμένοι επιστήμονες. Γίνεται σοβαρή προσπάθεια, η κατεύθυνση αυτή να γίνει κτήμα των Φοιτητικών Συλλόγων στις σχολές Υγείας που εκφράζεται τα τελευταία χρόνια και στους συσχετισμούς στους συλλόγους Φαρμακευτικής και ΣΕΥΠ όπου είναι πρώτη δύναμη η Πανσπουδαστική Κ.Σ. στα ψηφοδέλτια της οποίας συμμετέχουν και οι κομμουνιστές, αλλά και τώρα με την στήριξη των παραπάνω διεκδικήσεων και των πρωτοβουλιών μας από εκατοντάδες φοιτητές (για παράδειγμα έγινε συλλογή 140 υπογραφών στην Ιατρική με αίτημα την μαγνητοσκόπηση των διαλέξεων).

Όπως και πανελλαδικά, έτσι και στην Πάτρα πήραμε την πρωτοβουλία να οργανώσουμε μέσω των φοιτητικών συλλόγων την εθελοντική συμμετοχή των φοιτητών, μεγάλων ετών, Ιατρικής και ΣΕΥΠ στις μονάδες Υγείας της πόλης μας. Αντίστοιχα στο σύλλογο της Φαρμακευτικής πάρθηκε απόφαση να βοηθήσουν οι φοιτητές στην παραγωγή αντισηπτικών για τη δωρεάν διάθεση τους στο λαό στα δημόσια νοσοκομεία και στους οικότροφους φοιτητές. Οι πρωτοβουλίες αυτές στηρίχτηκαν στην ανάγκη και τη δυνατότητα να προσφέρουμε τις όποιες γνώσεις μας, θεωρητικές και πρακτικές, ώστε να στηριχτεί έμπρακτα η τεράστια προσπάθεια που καταβάλλεται από τους εργαζόμενους στα νοσοκομεία. Η τραγική κατάσταση στην οποία προσπαθούν να ανταπεξέλθουν οι υγειονομικοί έκανε επιτακτική την ανάγκη η αλληλεγγύη να συνοδευτεί με διεκδικήσεις. Διεκδικήσεις για μόνιμες προσλήψεις ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού, επαρκή μέτρα ατομικής προστασίας, επίταξη του ιδιωτικού τομέα, αναβάθμιση τώρα όλων των δομών Υγείας της περιοχής μας μαζί με διεκδικήσεις για τις απαράδεκτες συνθήκες εργασίας που αναγκάζουν τώρα τους υγειονομικούς να θέτουν τον εαυτό και τους ασθενείς του σε κίνδυνο.

Οι διεκδικήσεις των σωματείων, της ΟΕΝΓΕ μαζί με τις πρωτοβουλίες αυτές βρήκαν μεγάλη απήχηση στους φοιτητές. Παρόλο που έβαλε εμπόδιο η στάση της ΔΑΠ, ιδιαίτερα στον Φοιτητικό Σύλλογο Ιατρικής που είναι αυτοδύναμη και δεν στήριξε το κάλεσμα , υπήρξαν δεκάδες συμμετοχές. Ωστόσο η στάση των Τμημάτων και της Πρυτανείας έχει σταθεί εμπόδιο να προχωρήσουμε όπως οι συμφοιτητές μας σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη που βρίσκονται στα νοσοκομεία προσφέροντας σημαντική βοήθεια.

Ένα βήμα παραπέρα, πήραμε την πρωτοβουλία να έρθουμε σε επαφή με το Δήμο Πατρέων και να καλέσουμε μέσω των Φοιτητικών Συλλόγων να συμμετάσχουμε εθελοντικά στις πρωτοβουλίες του παρέχοντας βοήθεια στους ανθρώπους της πόλης μας μέσω του Κοινωνικού Οργανισμού του. Μάλιστα, η πρωτοβουλία αυτή δεν περιορίστηκε μόνο στις σχολές Υγείας αλλά μεταφέρθηκε και στους υπόλοιπους Φοιτητικούς Συλλόγους της Πάτρας.

Με αφορμή την 7η Απρίλη,  μέρα πανελλαδικής δράσης για την Υγεία οργανώθηκε πενθήμερη (6 – 10 Απρίλη) εθελοντική αιμοδοσία των Φοιτητικών Συλλόγων Φαρμακευτικής και ΣΕΥΠ σε συνεργασία με το ΓΝ Αγ. Ανδρέας με τη συμμετοχή δεκάδων νέων. 

Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα Υγείας δημιουργήσαμε και βίντεο των Οργανώσεων Υγείας, ώστε περισσότεροι νέοι να έρθουμε σε επαφή με το σύνολο των κατακτήσεων στην Υγεία από την σοσιαλιστική οικοδόμηση και την πρόταση του ΚΚΕ σήμερα για το σύστημα Υγείας που έχουμε ανάγκη.

Η δράση μας στο σήμερα, πλούσια παρακαταθήκη για τη συνέχεια…

Είναι κρίσιμο να σπάσει τώρα η σιωπή! Είναι κρίσιμο για την υπόθεση της εργατικής τάξης, οι νέοι υγειονομικοί να διαμορφώσουν συνολικά αγωνιστική στάση ζωής. Στάση διεκδίκησης, αλληλεγγύης. 

Στάση που σήμερα σημαίνει να μην περάσει το κλίμα συναίνεσης και εθνικής ομοψυχίας με όσους έχουν βάλει τη σφραγίδα τους για την τραγική κατάσταση στο δημόσιο σύστημα Υγείας.    Και είναι οι κυβερνήσεις του Κεφαλαίου, της ΝΔ, του ΣΥΡΙΖΑ, των παλαιότερων, μαζί με όλα τα αστικά κόμματα που και τώρα βάζουν πλάτη στην πολιτική  εμπορευματοποίησης της υγείας. Είναι η ΕΕ που αντιμετωπίζει την Υγεία ως «μοχλό παραγωγικότητας και ανταγωνιστικότητας» για τα κέρδη των μονοπωλίων. Είναι συνολικά η αστική τάξη και το κυνήγι για τα κέρδη της, που όπως δε διστάζει να γεννά φτώχεια, πολέμους, προσφυγιά και να θυσιάζει τα δικαιώματά μας για την ανάπτυξη και την κρίση της, έτσι δε διστάζει να θυσιάσει και την υγεία του λαού.

Στάση που σήμερα σημαίνει να σπάσει η λογική του ατομικού δρόμου, ακόμα και σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες και πόσο μάλλον καθημερινά που θα ερχόμαστε σε επαφή με ανθρώπους που δεν γίνεται να αντιμετωπίζουμε σαν πελάτες, όπως μας καλλιεργούν στο αμφιθέατρο, στο νοσοκομείο, στο χώρο δουλειάς. Και σήμερα σπάει με την αλληλεγγύη και τη συλλογική διεκδίκηση για να μην περάσει η σιγή νεκροταφείου που επιχειρείται όλο το προηγούμενο διάστημα στο φοιτητικό  και εργατικό κίνημα και που σε συνθήκες πανδημίας επιχειρείται να διαμορφωθεί το κλίμα για τη συνέχεια.

Στάση που σήμερα σημαίνει να διεκδικούμε όλα τα επιτεύγματα της τεχνολογίας και της επιστήμης να διατεθούν προς όφελος των λαών. Που σημαίνει να μην δεχόμαστε η τηλεϊατρική και η κατεύθυνση της αυτοδιάγνωσης να είναι τροχοπέδη ώστε η υγεία να μην αντιμετωπίζεται ως κοινωνικό αγαθό, ως ευθύνη του κράτους προς τον άνθρωπο αλλά ως ατομική ευθύνη, για να γλιτώνει εν μέσω πανδημίας το κράτος προσλήψεις και ζεστό χρήμα για το Κεφάλαιο.

Αποτυπώνεται η παρακαταθήκη της καθημερινής μας προσπάθειας στις σχολές, διαχρονικά να διαμορφώνεται κριτήριο σε μερίδα συμφοιτητών μας για την ανάγκη ως οι αυριανοί επαγγελματίες υγείας να μην συμβιβαστούμε με τις ελλείψεις, να μην συμβιβαστούμε με τις πολιτικές των κυβερνήσεων, να μην δεχόμαστε η επιστήμη μας να μην προσφέρεται για τις ανάγκες του λαού.  Και αποτυπώνεται και στις προσπάθειες των σωματείων των Νοσοκομειακών Γιατρών, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια.

Η πολιτική που θέτει σε κίνδυνο το λαό θα είναι εδώ και μετά την πανδημία. Θα είναι όμως και ο λαός. Και είναι στοίχημα για αυτόν, για εμάς τους αυριανούς υγειονομικούς να βάλουμε τη σφραγίδα μας στις εξελίξεις. Γιατί για να γίνεις καλός γιατρός ή νοσηλευτής δεν χρειάζεται να είσαι ήρωας αλλά να πληρούνται κάποιες αυτονόητες προϋποθέσεις, όπως αυτές της επαρκούς στελέχωσης, του σύγχρονου εξοπλισμού, του αποτελεσματικού φαρμάκου, των ανθρώπινων ωραρίων…

Και αυτές οι προϋποθέσεις δεν θα πληρούνται στο σύστημα που αντιμετωπίζει την ανθρώπινη ζωή ως κόστος.  Η πανδημία του COVID -19 ήταν η αφορμή για να ξεσκεπαστεί η διαχρονική πανδημία του συστήματος Υγείας…

Ήταν η αφορμή να έρθουν στην επιφάνεια όλοι αυτοί οι λόγοι που επιβεβαιώνουν πως η ανθρωπότητα έχει ανάγκη όσο ποτέ να ζήσει, να οικοδομήσει την κοινωνία που δεν θα έχει στραμμένο το βλέμμα στην ατομική ευθύνη των πολλών, για να κρύψει την εγκληματική ατομική ευθύνη των λίγων και την ανεπάρκεια του κράτους της. Την κοινωνία που θα έχει στραμμένο το βλέμμα στην ευθύνη της ίδιας για την προστασία, την ευημερία και την πρόοδο του ανθρώπου σαν ολότητα, την σοσιαλιστική κοινωνία.

Κολιού Νικολέτα
Φοιτήτρια Ιατρικής και μέλος του Τομεακού Συμβουλίου της Τ.Ο. ΑΕΙ Πάτρας της ΚΝΕ

Δείτε ακόμα...