Το 1ο Διεθνές Συμπόσιο «Φιντέλ: Κληρονομιά και Μέλλον» πραγματοποιήθηκε στην Κούβα, από 10 έως 13 Αυγούστου, με αφορμή τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Φιντέλ Κάστρο.
Σε αυτό συμμετείχε αντιπροσωπεία του ΚΚΕ, αποτελούμενη από τους Γιώργο Μαρίνο, μέλος του ΠΓ της ΚΕ, Ελισαίο Βαγενά, μέλος της ΚΕ και υπεύθυνο του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων της ΚΕ, Αρη Ευαγγελίδη, μέλος της ΚΕ και του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων της ΚΕ, και Λευτέρη Νικολάου – Αλαβάνο, μέλος του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων της ΚΕ και ευρωβουλευτή του Κόμματος.
Στην παρέμβαση του ο Γ. Μαρίνος ανέφερε τα εξής:
Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας τιμά τη μνήμη και την ιστορική προσφορά του Κομαντάντε Φιντέλ Κάστρο Ρους, ηγέτη της Κουβανικής Επανάστασης και του Κομμουνιστικού Κόμματος Κούβας, που φέτος συμπληρώνονται 100 χρόνια από τη γέννησή του.
Ο Φιντέλ και οι σύντροφοί του έγραψαν με τον αγώνα τους ένα σημαντικό κεφάλαιο της Ιστορίας του παγκόσμιου επαναστατικού κινήματος, που θα μείνει ανεξίτηλο ό,τι και να κάνουν οι αντίπαλοι των λαών, οι αστικές τάξεις, τα ιμπεριαλιστικά κέντρα, οι κάθε λογής πολέμιοι και αρνητές της επαναστατικής πάλης για την ανατροπή του εκμεταλλευτικού καπιταλιστικού συστήματος, για την οικοδόμηση του νέου κόσμου, του σοσιαλισμού – κομμουνισμού.
Ιδιαίτερη θέση στην επαναστατική πορεία του Φιντέλ Κάστρο κατέχει η πίστη και η ανεκτίμητη δράση του στον δρόμο του προλεταριακού διεθνισμού, ακαταμάχητου όπλου της εργατικής τάξης, των λαών για την κοινωνική απελευθέρωση.
Πρώτο, πρωταρχικό στοιχείο του προλεταριακού διεθνισμού που χαρακτηρίζει τη ζωή του Φιντέλ είναι ο πρωταγωνιστικός του ρόλος στον ένοπλο αγώνα και στη νίκη της Κουβανικής Επανάστασης, στην κοινωνικοποίηση των συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής και τον κεντρικό σχεδιασμό, για την οικοδόμηση των βάσεων της νέας σοσιαλιστικής κοινωνίας στις άγριες συνθήκες της περικύκλωσης και των πολύχρονων αντεπαναστατικών ενεργειών του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού.
Πρόκειται για μεγάλη διεθνιστική παρακαταθήκη, πολύ επίκαιρη σήμερα που ο αστικός ιδεολογικός – πολιτικός μηχανισμός δουλεύει συστηματικά για να διαγράψει τη σημασία, την επικαιρότητα και τον ρεαλισμό της επαναστατικής πάλης αξιοποιώντας διάφορα οπορτουνιστικά, σοσιαλδημοκρατικά υποκατάστατα, τις λεγόμενες «προοδευτικές», «αριστερές» κυβερνήσεις και κόμματα, που αποθεώνουν τον κοινοβουλευτισμό, τον λεγόμενο «ειρηνικό δρόμο», θεωρούν ιερή και απαραβίαστη την καπιταλιστική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής και προσκυνούν το κριτήριο του κέρδους, υποστηρίζοντας τη διαχείριση του καπιταλισμού, τη διατήρηση και την αναπαραγωγή της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.
Στο 1ο Συνέδριο του ΚΚ Κούβας, το 1975, ο Φιντέλ σημειώνει: «Η ίδια η επανάσταση, ο αποφασιστικός αγώνας ενάντια στον ιμπεριαλισμό και τις εκμεταλλεύτριες τάξεις, ήταν εξαίρετος δάσκαλος για όλους μας. Γι’ αυτόν τον λόγο, στις 16 Απρίλη 1961, στο δυναμικό φόντο των όπλων που βροντούσαν και των χεριών με τις σφιγμένες γροθιές, και τη στιγμή που κηδεύαμε τα θύματα των μισθοφορικών βομβαρδισμών, ο εργαζόμενος λαός ήταν σε θέση να διακηρύξει με ηρωική αποφασιστικότητα εναντίον των κατακτητών, ότι η Επανάσταση τώρα γινόταν σοσιαλιστική. Εκείνη τη στιγμή τα ξένα μονοπώλια, οι τσιφλικάδες και η ντόπια αστική τάξη είχαν απαλλοτριωθεί από τα πλούτη τους, ενώ η εργατική μας τάξη είχε χάσει το μόνο πράγμα που κατείχε – τις αλυσίδες της…».Δεύτερο, ο Κουβανός επαναστάτης εξέφρασε τον διεθνισμό του κουβανικού λαού, υπερασπίστηκε τον Λένιν και τη μεγάλη Οκτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση, την πρώτη εργατική εξουσία και την οικοδόμηση του σοσιαλισμού στη Σοβιετική Ενωση, σημειώνοντας με τις παρεμβάσεις του λάθη και παρεκκλίσεις που οδήγησαν στη συνέχεια στην αντεπανάσταση και την καπιταλιστική παλινόρθωση.
Αναδείκνυε την επίδραση της νικηφόρας Οκτωβριανής Επανάστασης στην Κουβανική Επανάσταση, στη διάδοση της μαρξιστικής – λενινιστικής σκέψης, αναγνώριζε και εκτιμούσε τη διεθνιστική βοήθεια της Σοβιετικής Ενωσης, στην Κούβα.
Τρίτο, ο Φιντέλ και ο Τσε πίστευαν βαθιά στη διεθνιστική στήριξη των λαών που αγωνίζονται ενάντια στις αστικές τάξεις και τον ιμπεριαλισμό για την κοινωνική απελευθέρωση. Πρόκειται για μεγάλη προσφορά και είναι δεκάδες τα παραδείγματα που επαναστατικές δυνάμεις με απόφαση του ΚΚ Κούβας βρέθηκαν μέσα στη φωτιά των συγκρούσεων όπως στη Λατινική Αμερική και την Αφρική, με το όπλο στο χέρι, με γιατρούς και δασκάλους, με μεγάλες θυσίες, με αφοσίωση στον Προλεταριακό Διεθνισμό, στην κοινή πάλη των λαών.
Ηρωικές σελίδες και οι λαοί δεν ξεχνούν, εκφράζουν τον δικό τους διεθνισμό με τους κομμουνιστές στην πρώτη γραμμή, στηρίζοντας διαχρονικά την Κουβανική Επανάσταση, διαδίδοντας τις ιδέες της, αντιμετωπίζοντας τον αντικομμουνισμό, τις οργανωμένες συκοφαντικές επιθέσεις.
Σ’ αυτόν τον μεγάλο αγώνα, διαχρονικά, το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας πρωταγωνιστεί στη χώρα μας στη στήριξη της Κουβανικής Επανάστασης. Από το 1959, ακόμα και στις συνθήκες της παρανομίας, σε όλες τις ιστορικές περιόδους μέχρι σήμερα, καταδικάζοντας τον εγκληματικό αποκλεισμό του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, τις κυρώσεις, τις επεμβάσεις και τις απειλές, με μεγάλες λαϊκές διαδηλώσεις στην αμερικάνικη πρεσβεία, με την οργανωμένη δράση στα συνδικάτα, στο εργατικό – λαϊκό κίνημα, στους χώρους δουλειάς, με παρεμβάσεις στην ελληνική Βουλή και το Ευρωκοινοβούλιο, στο οποίο εκφράζεται ο αντικομμουνισμός της ΕΕ και εξαπολύονται αντικουβανικές επιθέσεις.
Με όλα τα μέσα το ΚΚΕ διατρανώνει την κατηγορηματική θέση του: «Κάτω τα χέρια από την Κούβα» και συνεχίζει, με συναίσθηση ότι το κρίσιμο ζήτημα στην υπόθεση του Προλεταριακού Διεθνισμού είναι να δυναμώσει η πάλη για την επαναστατική ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, για την οικοδόμηση της νέας σοσιαλιστικής κοινωνίας, για να σπάσει στην Ελλάδα και σε άλλα καπιταλιστικά κράτη ο κρίκος στην ιμπεριαλιστική αλυσίδα.
