Μετά τη γραμμή του ΝΑΤΟ περί αλληλεγγύης, οι χώρες μέλη του διαφημίζουν την βοήθεια που παρέχουν σε άλλα κράτη. Η αλληλεγγύη αυτή βέβαια εντάσσεται στο πλαίσιο των ενδοιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών για τον έλεγχο των αγορών, και την πρωτοκαθεδρία στο ποια θα είναι η παγκόσμια ηγετική δύναμη.
Γεωπολιτικά συμφέροντα
Ήδη με αφορμή και την έξαρση οι Ρωσία Κίνα, είχαν ξεκινήσει μέσω εξαγωγών ιατροφαρμακευτικου υλικού, την διπλωματία της επιρροής σε χώρες. Η αρρώστια, οι ελλείψεις, γίνονται και αυτά μέσα μιας πολεμικής διπλωματίας.
Σήμερα ενα μεταγωγικό του στρατού της Τουρκίας μεταφέρεται στα Βαλκάνια, ακολουθώντας τις συμβουλές του ΝΑΤΟ. Φυσικά η αστική τάξη στην Τουρκία , όπως και οι άλλες, δεν πόνεσαν τους λαους. Η Τουρκία προσπαθεί στο να αξιοποιεί δυνατότητες διείσδυσής της σε αυτήν την περιοχή, στο πλαίσιο των φιλοδοξιών της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, ακόμη και με την πυροδότηση εντάσεων μεταξύ εθνοτικών ομάδων.
Αυτο, ανησυχεί διαχρονικά την ΕΕ που και εκείνη διεκδικεί οικονομική διείσδυση και έλεγχο των αγορών για τις αστικές τάξεις των μελών της. Π.χ. προηγούμενη δήλωση του Μακρόν ότι δεν θέλει τα Βαλκάνια να στραφούν προς την Τουρκία ή την Ρωσία.
Η ΕΕ εν μέσω πανδημίας, έδειξε την αντικειμενική γύμνια των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής στην υπεράσπιση της δημόσιας υγείας. Τα δακρύβρεχτα λόγια της αλληλεγγύης της, πνίγονται στην πολιτική της αντιμετώπισης της υγείας ως παράγοντα παραγωγικότητας και ανταγωνιστικότητας, δηλαδή ως εμπόρευμα.
Οι αστικές τάξεις της Γερμανιας, Ολλανδίας και άλλων βορείων χωρών παζαρεύουν να μην επωμιστούν αυτοί τις ζημιές της κρίσης. Οι χώρες του νότου συγκρούονται στο όνομα της αλληλεγγύης για να τις πληρώσουν συλλογικά. Η αλληλεγγύη τους είναι το ακονισμένο μαχαίρι που όλοι κραδαίνουν πάνω στο κεφάλι της άλλης αστικής τάξης, για τις μορφές ενίσχυσης των εγχώριων αστικών τάξεων, με την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα να πληρώνουν και τη νέα κρίση.
Τεράστιες οι ελλείψεις σε μέσα προστασίας, υποδομές, αναπνευστήρες, νοσηλευτές. Στην Ιταλία και την Ισπανία φοράνε πράσινες σακούλες σκουπιδιών για ρομπες, και στην Ελλάδα έχουν από ελάχιστες έως και ληγμένες μάσκες.
Ο ένας κλέβει τον άλλον!
Υλικά που έχει παραγγείλει μια χώρα αρπάζονται κυριολεκτικά και μέσα στα αεροδρόμια από άλλη έναντι μεγαλύτερης οικονομικής πλειοδοσίας στον βιομήχανο που τα πουλά. Παραγγελίες αλλάζουν δύο και τρεις φορές χερια μέχρι να καταλήξουν σε κάποια χώρα.
Η Κούβα, η μικρή αποκλεισμένη οικονομικά από τις ιμπεριαλιστικές χώρες, αξιοποιώντας τον σοσιαλιστικό τομέα υγείας, εξάγει χρόνια τώρα, διεθνιστική αλληλεγγύη σε λαούς που πλήττονται. Έτσι και τώρα στην Ιταλία.
Ο Κόντε στην Ιταλία απειλεί ότι αν η ΕΕ δεν δηλώσει παρούσα, κάθε κράτος θα κοιτάξει τον εαυτό του. Ο Μακρόν στην Γαλλία διαμαρτύρεται ότι η ΕΕ δεν είναι μόνο οικονομία!
Στην Γαλλία και την Ιταλία οι βιομηχανίες δουλεύουν αδιάκοπα, με τους εργάτες να κάνουν μεροκάματα θανάτου.
Η μερική απασχόληση-ανεργία τσακίζει και με τα νέα μέτρα όλη την Ευρώπη. Οι G20 χρηματοδοτούν με 5 τρις δολλάρια τα μονοπώλια. Στις ΗΠΑ οι άνεργοι θα φτάσουν στα 47-52 εκατομμύρια ανέργους. Η φτώχεια μαζί με τον θάνατο, θερίζει τους κατατρεγμένους της γης.
Στην Ισπανία 3.000 ηλικιωμένοι νεκροί τον Μάρτη σε γηροκομεία. Τους αφήνουν να πεθάνουν, δεν τους μεταφέρουν στα νοσοκομεία, κοιτώντας τα ζαρωμένα από τη δουλειά χέρια τους στους καπιταλιστές. Στην Ιταλία διαλεγουν ποιος θα πεθάνει. Στις ΗΠΑ δόθηκαν 2,2 τρις δολλάρια με τη μερίδα του λέοντος στο κεφάλαιο. Ο 17χρονος από το Λάνκαστερ του Λος Άντζελες πριν ζήσει την ζωή, έκλαψε που πέθαινε γιατί ήταν φτωχός, κοιτώντας τον πλούτο στα χέρια των λιγων στην πιο ισχυρή οικονομία της γης.
Ντροπή! Πόσο αίμα ακόμα?
Η αλληλεγγύη των καπιταλιστών είναι η ντροπή του 21ου αιώνα, η σαπιλα του καπιταλισμού.
Υποκλινόμαστε στο μεγαλείο του σοσιαλισμού, όχι μόνο στη φροντίδα των λαϊκών αναγκών, αλλά και για την αξιοπρέπεια που έδινε η εξουσία και η οικονομία στα χέρια των εργαζομενων.
