Η Ιαπωνία στην πρώτη θέση για τους υπερυπολογιστές

υπολογιστές κώδικας

Σημαντικές ανακατατάξεις εμφανίζει η νέα κατάταξη Top 500 των ισχυρότερων υπερυπολογιστών του κόσμου, που αποτελούν το κατ’ εξοχήν σύμβολο εθνικής τεχνολογικής και οικονομικής ανταγωνιστικότητας στις καπιταλιστικές οικονομίες. Η κατάταξη συντάσσεται από το 1993 ανά εξάμηνο από Γερμανούς και Αμερικανούς επιστήμονες.

Ενώ τα τελευταία χρόνια αμερικανικοί και κινεζικοί υπολογιστές βρίσκονταν στην κορυφή, η Ιαπωνία πέρασε -και με διαφορά- στην πρώτη θέση με τον νέο υπερυπολογιστή της Fugaku. Άφησε έτσι στη δεύτερη και τρίτη θέση, αντίστοιχα, τους αμερικανικούς Summit και Sierra. Την τελευταία φορά που η Ιαπωνία ήταν ξανά πρώτη ήταν το 2011 με τον υπερυπολογιστή της Κ Supercomputer.

Ο υπερυπολογιστής Fugaku

Ο Fugaku (ένα άλλο όνομα για το εμβληματικό ιαπωνικό Όρος Φίτζι), είναι δημιούργημα της ιαπωνικής εταιρείας Fujitsu και είναι εγκατεστημένος στο κρατικό Κέντρο Υπολογιστικής Επιστήμης RIKEN στο Κόμπε. Αυτήν την εποχή κάνει πειραματική εργασία πάνω στη νόσο Covid-19 (όπως προσομοιώσεις για το πόσο γρήγορα εξαπλώνεται), διαθέτοντας τεράστια επεξεργαστική ισχύ 415,5 petaflops, έναντι 148,8 petaflops του Summit της ΙΒΜ που βρίσκεται στο Εθνικό Εργαστήριο Oak Ridge του Τενεσί και 94,9 petaflops του Sierra που ανήκει στο Εθνικό Εργαστήριο Lawrence Livermore στην Καλιφόρνια.

Στην τέταρτη θέση βρίσκεται, πλέον, ο κινεζικός TaihuLight με 93 petaflops. Στην πέμπτη ο επίσης κινεζικός Tianhe-2A με 61,4 petaflops και στην έκτη ένα νέο σύστημα, ο αμερικανικής κατασκευής HPC5, με 35,5 petaflops, ο οποίος ανήκει στην ιταλική ενεργειακή εταιρεία Eni και είναι πια ο ισχυρότερος στην Ευρώπη. Η Κίνα συνεχίζει να κυριαρχεί στον κατάλογο Top 500 με 226 υπερυπολογιστές, έναντι 114 των ΗΠΑ, 30 της Ιαπωνίας, 18 της Γαλλίας και 16 της Γερμανίας. Οι περισσότεροι υπερυπολογιστές έχουν κατασκευαστεί από τις κινεζικές εταιρείες Lenovo (180), Sugon (68) και Inspur (64).

Επιστήμη για ποιόν;

Κάθε φορά που ο άνθρωπος με την εργασία του [η εργατική τάξη] ανακαλύπτει και διευρύνει τους ορίζοντες στην εξέλιξη της παραγωγικής διαδικασίας, είναι ένα σπουδαίο γεγονός. Σπουδαίο γιατί δείχνει τις τεράστιες δυνατότητες της επιστήμης, της τεχνικής στην εξέλιξη του ίδιου του ανθρώπου άρα και της κοινωνίας.

Όμως εγείρει ταυτόχρονα και το ζήτημα, πόσο δυνάμει καλύτερες θα ήταν αυτές, αν δεν αλυσοδένονταν με το κέρδος ως κριτήριο λειτουργίας τους. Με το πως αυτές οι τεράστιες δυνατότητες δυνάμεων, μειώνουν τον αναγκαίο εργάσιμο χρόνο, αυξάνουν την παραγωγή αγαθών σε λιγότερο χρόνο, που ως ιδιότητες είναι θετικές, αλλά στον καπιταλισμό χρησιμοποιούνται σε βάρος των εργαζομένων, με αύξηση της ανεργίας, υποαπασχόλησης, δυσαναλογία ικανοποίησης των λαϊκών αναγκών έναντι των αντικειμενικών δυνατοτήτων. Σε αντίθεση με το σοσιαλισμό, που απελευθερώνει τον εργάσιμο χρόνο προς όφελος των εργαζομένων, με διασφάλιση της εργασίας, των εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων, της αξιοποίησης του πρόσθετου ελεύθερου ημερήσιου χρόνου με αθλητικές, πολιτιστικές, κοινωνικές δραστηριότητες μέσα από ένα ευρύ δίκτυο κοινωνικών υποδομών, ως αγαθά και όχι ως εμπορεύματα.

Τον 19ο αιώνα με την εισαγωγή του ατμού και την εξέλιξη των μηχανών, κάποιοι εργάτες στρέφονταν ενάντια στις μηχανές γιατί θεωρούσαν ότι εκείνες έφταιγαν για την εξαθλίωσή τους. Δεν μπορούμε να γυρίσουμε στο χτες. Σήμερα ο εχθρός είναι γνωστός. Είναι ο καπιταλισμός.

Η εξέλιξη της επιστήμης και τεχνικής αντικειμενικά οδηγεί πάντα σε ένα ανώτερο επίπεδο παραγωγικών δυνάμεων. Το πως όμως αυτή θα λειτουργήσει στην ζωή μας, εξαρτάται από το αν εμείς θα δεχτούμε να είμαστε εκμεταλλευόμενοι ή απελευθερωμένοι.

ag

Ετικέτες: ,

Δείτε ακόμα...