Σαν τον δολοφόνο που επιστρέφει στον τόπο του εγκλήματος, οι εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ, μαζί με τους βιομήχανους, οι επονομαζόμενοι και «κοινωνικοί εταίροι» από τα λιβανιστήρια της ταξικής συναίνεσης, συμμετείχαν σε σύσκεψη με τον πρωθυπουργό, για να διαφημίσουν την «ιστορική συμφωνία» για τις συλλογικές συμβάσεις, μια «ιστορική συμφωνία» υποταγής των εργαζομένων στα «θέλω» της εργοδοσίας.
Πλάι στον Κυρ. Μητσοτάκη, εκτός από την υπουργό Εργασίας Ν. Κεραμέως φιγούραραν οι εκπρόσωποι των εργοδοτικών ενώσεων, του ΣΕΒ, του ΣΕΤΕ, του Συνδέσμου Βιομηχανιών Β. Ελλάδας, ο Γ. Παναγόπουλος της ΓΣΕΕ και ο Γ. Καββαθάς της ΓΣΕΒΕΕ, αμφότεροι από το ΠΑΣΟΚ, όπως και ο Α. Σκέρτσος, υπουργός Επικρατείας και πρώην διευθυντής του ΣΕΒ που καμαρώνει για το «Σημιτικό του παρελθόν»… Για άλλη μια φορά το ΠΑΣΟΚ και η σοσιαλδημοκρατία αναλαμβάνουν την βρώμικη δουλειά!
Ο Κυρ. Μητσοτάκης αφού δήλωσε ότι αυτή η πρωτοβουλία «σηματοδοτεί την έναρξη μιας νέας εποχής για τις συλλογικές συμβάσεις στην πατρίδα μας», όπου η ξεπουλημένη και ανυπόληπτη ΓΣΕΕ αναγορεύεται σε τοποτηρητή των συλλογικών συμβάσεων και επί της ουσίας σε «νεκροθάφτη» κάθε διεκδίκησης για πραγματικές αυξήσεις, πέρασε στο «ψητό»: Ζήτησε την «κεφαλαιοποίηση» της «δυναμικής που δημιουργεί η συμφωνία», ώστε «να επενδύσουμε πάνω σε αυτή την υπευθυνότητα και την εμπιστοσύνη την οποία δείξατε». Κοινώς, να εμπεδωθεί στους εργαζόμενους «κουλτούρα» υποταγής στους επιχειρηματικούς ομίλους που θα έχουν στον «σβέρκο» τους της ΓΣΕΕ κάθε φορά που οι Ομοσπονδίες τους θα διαπραγματεύονται κλαδικές ΣΣΕ.
Θυμίζοντας την ανεκδιήγητη υπουργό του που έλεγε ότι οι εργαζόμενοι την «παρακάλαγαν» να δουλεύουν ήλιο με ήλιο για την 13ωρη εργασία, διαπίστωσε ότι αυτή η συμφωνία «αιφνιδίασε ευχάριστα και τους εργαζόμενους και τους εργοδότες αλλά και ολόκληρη την κοινωνία» γιατί οι «κοινωνικοί εταίροι» «αποδείξατε ότι με πολύ μεγάλη ωριμότητα και σε συνεννόηση με το αρμόδιο Υπουργείο, μπορείτε να συνεννοηθείτε και να καταλήξετε σε μία λύση που είναι αμοιβαία ωφέλιμη, τόσο για τις επιχειρήσεις τις οποίες εκπροσωπείτε όσο και για τους εργαζόμενους». Στο μόνο που έλεγε αλήθεια ήταν η συνεννόηση με το υπουργείο Εργασίας, καθώς η μεθόδευση βγάζει μάτι για την νεκρανάσταση της ΓΣΕΕ και των εργατοπατέρων της, σε μια περίοδο που φουντώνουν τα αγωνιστικά σκιρτήματα και οι διεκδικήσεις της εργατικής τάξης.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στην «ευρωπαϊκή διάσταση της πρωτοβουλίας», καυχόμενος πως αυτή την συμφωνία την πρόσεξαν στις Βρυξέλλες, σε μία εποχή όπου γενικά επικρατεί περισσότερο η τοξικότητα και η ένταση». Και όντως την «πρόσεξαν» στην σάπια Ευρωπαϊκή Ένωση που όλα τα αντεργατικά εκτρώματα έχουν την υπογραφή της. Όντως η επίτροπος Εργασίας και αντιπρόεδρος της Κομισιόν την εκθείασε, επειδή εκτός από την θωράκιση του μηχανισμού καθήλωσης των μισθών απογειώνει την «κοινωνική συναίνεση», σε μια περίοδο που καλούν τους εργαζόμενους να βάλουν «τα κεφάλια μέσα» στο όνομα της πολεμικής οικονομίας και της πολεμικής προετοιμασίας. Σε μια περίοδο που η εργατική τάξη και ο λαός έχουν ανάγκη το εντελώς αντίθετο: Τη σύγκρουση με την πολιτική του κέρδους, την αντιπαράθεση με το αντιλαϊκό κράτος σε όλες τις λειτουργίες του, τη συγκέντρωση δυνάμεων ενάντια στο σάπιο σύστημα της εκμετάλλευσης και των πολέμων.
