Η καταστολή στις πλατείες

ΜΑΤ

Είναι αυταπόδεικτο γεγονός ότι πανδημία του κορονοϊού αξιοποιείται από την κυβέρνηση για να εφαρμοστούν γενικευμένα κατασταλτικά μέτρα και να περιοριστούν οι λαϊκές ελευθερίες, χωρίς να υπάρξει ευρύτερη συλλογική αντίδραση του λαού. Το κλίμα υστερίας και φόβου που υπηρέτησαν με συνέπεια τα αστικά ΜΜΕ, σε συνάρτηση με την ανάδειξη της ατομικής ευθύνης και του κοινωνικού στιγματισμού ευάλωτων ομάδων, λειτούργησε αποτελεσματικά για τους θιασώτες της αστυνομοκρατίας.

Οι ειδικές κατασταλτικές μονάδες, «ήρωες» ταγμένοι σε ρόλους ελεγκτών και τιμητών, άλλοτε στο όνομα του έθνους και άλλοτε της κοινωνίας, ανέλαβαν με ιδιαίτερο ζήλο να υλοποιήσουν τις κυβερνητικές κατευθύνσεις. Σ’ αυτό, την περίοδο απαγόρευσης της κυκλοφορίας,  συνετέλεσε η σχετική ταύτιση προϊδεάσεων και θέσεων κυβέρνησης και κοινωνικών στρωμάτων που χειραγωγήθηκαν με εργαλείο το φόβο. Πρόσφυγες και μετανάστες, τσιγγάνοι και άστεγοι, γενικά οι κοινωνικά αποκλεισμένοι, ήταν οι «απροσάρμοστοι» που υπήρξαν ο πρώτος στόχος του αστυνομικού αυταρχισμού.

Αντίθετα, ο χώρος της παραγωγής, ήταν έξω από το πεδίο δράσης της αστυνομίας. Στις αλυσίδες επισιτισμού, στα εργοστάσια και στις αποθήκες, στις τηλεφωνικές εταιρείες, εκεί που οι εργαζόμενοι εξακολούθησαν να λειτουργούν ο ένας δίπλα στον άλλο, χωρίς αποστάσεις, χωρίς μέσα ατομικής προστασίας, χωρίς καμιά υγειονομική φροντίδα, δηλαδή όπου  οι εργαζόμενοι βρίσκονται στο έλεος της εργοδοσίας, οι ειδικές κατασταλτικές δυνάμεις εμφανίζονται μόνο για να ανοίξουν κεφάλια, όταν διεκδικούν τα δικαιώματά τους.

Τώρα που έγινε η άρση της απαγόρευσης κυκλοφορίας, οι ειδικές κατασταλτικές δυνάμεις, ενθαρρυμένες από την αυθαιρεσία σε βάρος των ευάλωτων ομάδων, επιχειρούν να επιβληθούν με τον αυταρχισμό και τη βία, στη νεολαία και σε όλο το λαό. Η κυβέρνηση επενδύοντας στο κλίμα του φόβου που είχε κυριαρχήσει, θεώρησε ότι υπάρχει το πεδίο να επιβάλλει τη «σιωπή των αμνών» σε όλη την κοινωνία. Ένας φοβισμένος λαός δεν διαμαρτύρεται, δεν διεκδικεί, δεν θα ξεσηκωθεί για την οικονομική κρίση που θα κληθεί να πληρώσει.

Δεν είναι λοιπόν, τυχαίο ότι η κυβέρνηση έστειλε τα ΜΑΤ και τις άλλες ειδικές δυνάμεις στις πλατείες, ούτε βέβαια ότι οι επιχειρήσεις αυτές ξεκίνησαν σε πυκνοκατοικημένες συνοικίες της Αθήνας. Η αστυνομική αυθαιρεσία και η βία ενάντια σε νεολαίους και ανυποψίαστους κατοίκους της Κυψέλης αποσκοπούσε στην τρομοκράτησή τους. Αν όσα συμβαίνουν δεν προκαλούν τη λαϊκή διαμαρτυρία και αγανάκτηση, αν η νεολαία υποκύψει στην «κρατική κανονικότητα» των κοινωνικών σχέσεων, τότε θα υποταχτούν σταδιακά και τα άλλα λαϊκά στρώματα, όπως στοχεύει η κυβέρνηση.

Για τους νεολαίους και γενικότερα το λαό της πιο πυκνοκατοικημένης συνοικίας της χώρας, η έξοδος στις πλατείες της γειτονιάς τους αποτελούσε αυτονόητη ψυχοσωματική ανάγκη, ύστερα από το δίμηνο εγκλεισμό στα σπίτια. Είναι η απαραίτητη ανάσα μέσα στον ασφυκτικό αστικό ιστό της πρωτεύουσας. Οι κάτοικοι και ιδιαίτερα οι νέοι της περιοχής δεν μπορούν να κατηγορούνται για ανευθυνότητα, ούτε η κυβέρνηση να χαρακτηρίζει την  στάση τους ως αντικοινωνική. Είναι οι ίδιοι άνθρωποι που επέδειξαν υψηλή αίσθηση ευθύνης και για δύο μήνες τηρούσαν τα μέτρα προστασίας από τον κορονοϊό, κλεισμένοι μέσα στα σπίτια τους. Εξάλλου, το πρόβλημα της έλλειψης επαρκών ελεύθερων χώρων στο αστικό πεδίο της Αθήνας, προκειμένου ν’ αποφεύγονται φαινόμενα συγχρωτισμού, το δημιούργησαν εδώ και πολλές δεκαετίες οι πολιτικές των κυβερνήσεων. Αντί λοιπόν, η κυβέρνηση να καταφεύγει σε τρομοφοβικούς κανόνες και απαγορεύσεις και να επιβάλλει την καταστολή στις πλατείες, ας εξασφαλίσει μαζί με την τοπική διοίκηση της Αθήνας, περισσότερους ελεύθερους χώρους.

Όσον αφορά τη θέση της κυβέρνησης, πως φροντίζει για την προστασία της υγείας του λαού είναι απολύτως υποκριτική. Δεν διέταξε τις κατασταλτικές δυνάμεις να λύσουν προβλήματα δημόσιας υγείας στις πλατείες. Αν ενδιαφέρονταν πραγματικά για την υγεία του λαού θα είχε επιλύσει τουλάχιστον τα βασικά από τα προβλήματα που προβάλλουν καθημερινά οι υγειονομικοί. Εξάλλου, δεν έδειξε ανάλογη με τις πλατείες ευαισθησία στο συνωστισμό που δημιουργήθηκε στα καταστήματα των μεγαλοεπιχειρήσεων και στο εμπορικό κέντρο της Αθήνας, ούτε βέβαια μέχρι σήμερα έχει πάρει κάποιο μέτρο προστασίας για τους εργαζόμενους ή για τους πρόσφυγες στις δομές κράτησης ή για τους φυλακισμένους. Η κυβέρνηση υποβαθμίζει τα πραγματικά προβλήματα για την εξάπλωση της πανδημίας του κορονοϊού, όταν πρόκειται να θιγούν τα κέρδη του μεγάλου κεφαλαίου, όπως απέδειξαν και οι προτάσεις για την επανεκκίνηση της οικονομίας στον τομέα του τουρισμού.

Είναι ολοφάνερο, ότι η κυβέρνηση  χρησιμοποίησε τις ειδικές δυνάμεις καταστολής να επιβάλλουν στις πλατείες, δηλαδή στο δημόσιο χώρο, εκεί που ο νέος λειτουργεί ως πολίτης και όχι ως καταναλωτής, τη δική της κανονικότητα, αυτή που θέλει το λαό στη γωνία για να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου. Στόχος να αποθαρρύνει όλους με τον αυταρχισμό και τη βία από τη συμμετοχή τους στις μαζικές διαδηλώσεις που μέλλονται να γίνουν. Η κυβέρνηση, μπροστά στην οικονομική κρίση που συνοδεύει την πανδημία του κορονοϊού, έχει αρχίσει και υλοποιεί τα αντιλαϊκά της μέτρα που είναι «νύχι και κρέας» με την καταστολή. Επιβάλλεται λοιπόν, το λαϊκό κίνημα και σ’ αυτές τις δύσκολες και ιδιαίτερες συνθήκες να ετοιμάσει τη δική του μαζική αντίδραση.

Γ.Π.

Δείτε ακόμα...