Τα τελευταία 20 χρόνια η Κίνα έχει συσφίξει τις οικονομικές τις σχέσεις με πολλές χώρες της υποσαχάριας Αφρικής. Αυτό το γεγονός λειτούργησε υπέρ της αναβάθμισης της θέσης της Κίνας στο ιμπεριαλιστικό σύστημα. Με διάφορες οικονομικές συμφωνίες έχει προσπαθήσει να διασφαλίσει την παρουσία της στην περιοχή, δημιουργώντας σχέσεις εξάρτησης των πιο φτωχών αστικών τάξεων αυτών των χωρών από την Κίνα. Τόσο, το Φόρουμ Συνεργασίας Κίνας – Αφρικής, που ξεκίνησε τη λειτουργία του πριν από 20 χρόνια, όσο και η άρτι εφαρμοσθείσα, Αφρικάνικη Διηπειρωτική Ζώνη Ελεύθερου Εμπορίου – πριν από λίγες μέρες, την 1/1/2021 – έχουν ως στόχο την προσπάθεια εδραίωσης των κινέζικων κεφαλαίων σ’ αυτή την ήπειρο.
Το ενδιαφέρον της Κίνας για τις χώρες της Αφρικής έγκειται πρώτα και κύρια στη στρατηγική της θέση. Η οικονομική βοήθεια της Κίνας σε σειρά χωρών, είτε με τη μορφή χαμηλότοκων δανείων, είτε με τη διαγραφή χρεών, αλλά κυρίως με τη μεγάλη επενδυτική δραστηριότητα στα έργα υποδομών εντάσσονται στην πρωτοβουλία Belt Road Initiative” (Ένας Δρόμος – Μία Ζώνη). Αξίζει να αναφερθεί ότι οι περισσότερες επενδύσεις πραγματοποιούνται από κρατικές εταιρείες και όχι από το ιδιωτικό κεφάλαιο και επικεντρώνονται κυρίως σε υποδομές, όπως αυτοκινητοδρόμους, λιμάνια, φράγματα και σε δημόσια δίκτυα, κυρίως στο κομμάτι της ενέργειας. Με αυτόν τον τρόπο έχει καταφέρει να εξασφαλίσει τις θαλάσσιες μεταφορές, που διευκολύνουν τις κινέζικες εξαγωγές.
Σαφώς και η Κίνα δεν θα μπορούσε να παραβλέψει το πλούσιο πλουτοπαραγωγικό υπέδαφος των χωρών της υποσαχάριας, πλούσιο σε πετρέλαιο, μέταλλα, σπάνιες γαίες. Ακόμη και το ότι στις θάλασσες της Αφρικής συγκεντρώνονται τεράστιοι πληθυσμοί ψαριών, αποτελεί πόλο έλξης για επενδυτικά σχέδια στις ιχθυοκαλλιέργειες.
Στην περιοχή εδράζονται βέβαια και κεφάλαια άλλων χωρών, των πάλαι ποτέ αποικιοκρατικών – Μ. Βρετανία, Γαλλία, αλλά και μη, όπως της Ρωσίας. Η εισροή μεγάλου αριθμού κεφαλαίων και οι τεράστιες επενδύσεις οδηγεί συρράξεις σε αυτές τις χώρες. Συρράξεις που αφορούν αντιτιθέμενα συμφέροντα. Στο όνομα, λοιπόν, της διασφάλισης της σταθερότητας στην περιοχή, στην υποσαχάρια Αφρική συγκεντρώνεται μεγάλος αριθμός από τις “ειρηνευτικές δυνάμεις” των κυανόκρανων του ΟΗΕ, προερχόμενοι από πολλές χώρες, μεταξύ άλλων των προαναφερθεισών. Βέβαια, παρουσία στρατευμάτων υπάρχει και εκτός των πλαισίων του ΟΗΕ, όπως των κινέζικων στρατευμάτων που υπάρχουν στο Τζιμπουτί.
Η βαθιά διείσδυση της Κίνας στην αφρικανική γη, ενισχύει την όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών ΗΠΑ – Κίνας και λειτουργεί ανταγωνιστικά προς τις ΗΠΑ για την ανάληψη της πρωτοκαθεδρίας στην ιμπεριαλιστική πυραμίδα. Ούτως ή άλλως πολλοί είναι οι αναλυτές, που βάσει των δεδομένων ρυθμών ανάπτυξης που παρουσιάζουν τα δύο κράτη, δείχνουν ότι η η Κίνα σε λίγα χρόνια θα περάσει πρώτη στην κούρσα “διεκδίκησης της πρωτιάς”, αποδεικνύοντας ότι έχει μετατραπεί εδώ και χρόνια σε καπιταλιστική χώρα, που “ξεσκονίζει μόνο επετειακά” και για τα μάτια του κόσμου τα σύμβολα της εργατικής τάξης.
Φαίη Κ.
