Η κυβέρνηση, για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων του κεφαλαίου, θωρακίζει το αντιδραστικό νομοθετικό πλαίσιο, παίρνει μέτρα για την αύξηση των μηχανισμών καταστολής ,με σκοπό να αντιμετωπίσει την ένταση των λαϊκών αγώνων, εν μέσω της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης και λόγω της αποτυχίας της να προστατεύσει το λαό από την πανδημία.
Τις τελευταίες ημέρες, ο υπουργός Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, έδωσε στη δημοσιότητα τη λεγόμενη «Λευκή Βίβλο για την ασφάλεια», η οποία έρχεται να προστεθεί στο νομοσχέδιο της ΝΔ για τις «δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις και άλλες διατάξεις».
Η κυβέρνηση, αξιοποιεί έναν ακόμη σημαντικό νέο κρίκο στην κατεύθυνση έντασης της ποινικοποίησης και της καταστολής των εργατικών – λαϊκών αγώνων. Αυτή η πολιτική δεν συνιστά μόνο κυβερνητική επιλογή, είναι επίσημη πολιτική της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.
Αυτήν την πολιτική ακολουθούν κατά γράμμα όλες οι μέχρι σήμερα αστικές κυβερνήσεις, με την προηγούμενη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και τη σημερινή της ΝΔ να επιταχύνουν μια σειρά από επεξεργασίες και σε νομοθετικό επίπεδο. Άλλωστε, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ προχώρησε στο χτύπημα του απεργιακού δικαιώματος, στη θέσπιση «ιδιωνύμου» για πλειστηριασμούς, στη διαμόρφωση και ψήφιση του νέου Ποινικού Κώδικα (με ενίσχυση του τρομονόμου, εισαγωγή νέων αντιδραστικών θεσμών, αύξηση ποινών και ενίσχυση διατάξεων ενάντια στις εργατικές – λαϊκές κινητοποιήσεις) κ.ο.κ.
Η «Λευκή Βίβλος για την Ασφάλεια» έχει ως στόχο να δυναμώσει την κατασταλτική λειτουργία της αστυνομίας και να αναλάβει πρωταρχικό ρόλο στην υποταγή της εργατικής τάξης και του λαού.
Παρουσιάζει το ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση ως “φύλακες αγγέλους” της ειρήνης, φτάνει μέχρι το σημείο να αποκαλεί την ΕΕ ως ένα από τα πιο σημαντικά επιτεύγματα του δυτικού πολιτισμού, ενώ δίπλα στον “ισλαμιστικό εξτρεμισμό” και τις “κυβερνοεπιθέσεις” βάζει και τους αγώνες και τις διεκδικήσεις των εργαζομένων και της νεολαίας.
Ο λαός αντιμετωπίζεται ως «εσωτερικός εχθρός» στο βαθμό που δεν ενσωματώνεται στην ιδεολογία και στους στόχους του κεφαλαίου και της αστικής πολιτικής. Η διατήρηση των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής επιδιώκεται να γίνει θεμελιακή αξία για την κοινωνία.
Το ομολογούν κυνικά και οι ίδιοι όταν αναφέρουν ότι η αστυνομία του 21ουαιώνα θα δράσει σε εποχές αύξησης των κοινωνικών εντάσεων που χαρακτηρίζονται «από την πόλωση των κοινωνιών, από την αντιπαράθεση των ταυτοτήτων και την ανάπτυξη πολυπληθών κινημάτων διαμαρτυρίας και διεκδίκησης δικαιωμάτων».
Η «Λευκή Βίβλος για την ασφάλεια», προστίθεται σε ένα πλήθος νομοθετικών παρεμβάσεων, που έχουν ως στόχο την αναβάθμιση της ποινικοποίησης της ριζοσπαστικής ιδεολογίας και δράσης, την ένταση της καταστολής και της φίμωσης του εργατικού – λαϊκού κινήματος, την αμαύρωση των αγώνων του λαού μας.
Επιδιώκουν να νομιμοποιηθεί στη συλλογική συνείδηση ότι οι διαδηλώσεις και οι κινητοποιήσεις είναι defacto παράνομες και άδικες πράξεις, ότι συνιστούν εγκληματικές ενέργειες, ταυτίζοντας τις κινητοποιήσεις του λαού με τη φθορά ξένης περιουσίας, με την πρόκληση επεισοδίων, με τη δράση παρακρατικών μηχανισμών.
Στοχεύουν στην αναβάθμιση της προσπάθειας ιδεολογικής χειραγώγησης, της ενίσχυσης της λογικής της «κοινωνικής ειρήνης», του δήθεν ταξικά ουδέτερου κράτους που λειτουργεί προς όφελος όλων. Για το λόγο αυτό, η ηγεσία της αστυνομίας βαφτίστηκε «αστυνομικός διαμεσολαβητής», που τάχα«συνεννοείται» με τον «οργανωτή» μίας συγκέντρωσης ή προπαγανδίζεται ως θετική η δημιουργία ομάδων καταστολής, δήθεν ήπιας αστυνόμευσης, που δεν οπλοφορούν (π.χ. ομάδα «ΟΔΟΣ)».
Αποδεικνύονται για μία ακόμη φορά, τα ευέλικτα όρια του αστικού Συντάγματος προκειμένου να υπερασπιστεί τη δικτατορία του κεφαλαίου.
Γιατί στο αστικό Σύνταγμα χωράνε τόσο η κατοχύρωση του αστικού κοινοβουλευτισμού και της δημοκρατίας όσο και η διατήρηση σε ισχύ, εδώ και 45 χρόνια, νομοθετημάτων που θέτουν ευρύτατους περιορισμούς στις εργατικές – λαϊκές κινητοποιήσεις, θεσπίστηκαν την περίοδο της δικτατορίας αλλά δεν θεωρούνται αντισυνταγματικά. Άλλωστε, το Σύνταγμα, δικαιολογεί στο όνομα της προστασίας της δημόσιας τάξης και ασφάλειας, την ευρύτατη περιστολή και καταπάτηση των λαϊκών δικαιωμάτων και ελευθεριών. Τυπικά μόνο κατοχυρώνει τα δικαιώματα του λαού να διαδηλώσει, να οργανωθεί συλλογικά και να διεκδικήσει, να συμμετέχει σε απεργία (δικαίωμα συνέρχεσθαι, συνεταιρίζεσθαι, απεργιακό δικαίωμα), στην πράξη όμως, απαγορεύει τα δικαιώματα αυτά. Ουσιαστικά, απαγορεύει το δικαίωμα στη λαϊκή κινητοποίηση, το δικαίωμα στη συνάθροιση, τη συλλογική διεκδίκηση και δράση του εργατικού – λαϊκού κινήματος. Δεν είναι απαραίτητο να είναι κανείς νομικός για να αντιληφθεί ότι η αστυνόμευση των διαδηλώσεων, η ρίψη δακρυγόνων, καπνογόνων, χημικών, χειροβομβίδων κρότου – λάμψης στις πορείες, αποτελούν απόλυτο και κατάφωρο περιορισμό του δικαιώματος στην ελευθερία του συνέρχεσθαι και του συνεταιρίζεσθαι.
Η αστική τάξη και το κράτος της προετοιμάζονται με όλους τους τρόπους για να αντιμετωπίσουν την ένταση της διαμαρτυρίας των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων. Η καταστολή είναι για αυτούς αναγκαίος όρος για την οικονομική ανάπτυξη του καπιταλισμού, την προσέλκυση επενδύσεων και την ανταγωνιστικότητά του.
Όσο το «οξυγόνο» για την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα θα λιγοστεύει, τόσο το ξύλο και η καταστολή στις πλάτες του λαού θα δυναμώνει, για να πραγματοποιηθεί το «άλμα» δεκαετίας για την κερδοφορία του κεφαλαίου, για να τσακιστούν δικαιώματα και κατακτήσεις χρόνων.
Τη φόρα για το «άλμα» που επιδιώκουν, μπορεί να τους την «κόψει» μόνο αυτό που πραγματικά φοβούνται και στοχεύουν: Η οργανωμένη πάλη της εργατικής τάξης και των συμμάχων της που θα βάλει στο επίκεντρο την ικανοποίηση των σύγχρονων κοινωνικών αναγκών, θα υπερασπιστεί τα δικαιώματα του λαού και της νεολαίας, θα «κουρελιάσει» αντιδραστικούς νόμους και διατάγματα.
Είναι ώρα μάχης, δεν υπάρχουν περιθώρια αναμονής από το λαό και τη νεολαία.
Δυναμώνουμε την πάλη για την άμεση κατάργηση του αντιδραστικού νομοθετικού πλαισίου, που καθορίζει την κρατική βία σε βάρος του λαού και της νεολαίας.
Κανένας αστυνομικός να μη σηκώσει το γκλομπ και να μη ρίξει χημικά ενάντια στο λαό που αγωνίζεται για το δίκιο του. Να καταργηθούν τα ΜΑΤ, η ΟΔΟΣ, η ΔΡΑΣΗ, οι ΟΠΚΕ, τα ΕΚΑΜ, η ΔΙΑΣ, η πανεπιστημιακή αστυνομία και όλες οι ειδικές κατασταλτικές μονάδες.
Ο λαός μας επίσης χρειάζεται να παλέψει για να καταργηθούν τα τεχνικά μέσα που σακατεύουν όσους αγωνίζονται για το δίκιο τους.
Να αποσυρθούν και να καταστραφούν οι «Αίαντες» και κάθε άλλο μέσο κατασταλτικού ρόλου.Να σταματήσει η αστυνόμευση των διαδηλώσεων, των πορειών και όλων των διαμαρτυριών του λαού.
Σε κάθε περίπτωση να απαγορευτεί η χρήση πυροβόλων όπλων όλων των τύπων εναντίον τους.
Να απαγορευτούν επίσης στις διαδηλώσεις – πορείες και διαμαρτυρίες του λαού η ρίψη δακρυγόνων, καπνογόνων, χημικών, οι χειροβομβίδες κρότου – λάμψης.
Παλεύουμε ενάντια στον αυταρχισμό και στην καταστολή, διεκδικώντας την ικανοποίηση των σύγχρονων κοινωνικών αναγκών του λαού μας, με οργανωμένη απειθαρχία και ξεκάθαρο στόχο. Να αναδειχτεί η ανάγκη για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, με το λαό κυρίαρχο του πλούτου που παράγει και τη δική του εξουσία.
Βασίλης Διονυσόπουλος
Πρόεδρος του Προσωρινού Δ.Σ. του Σωματείου Μισθωτών Δικηγόρων – Μέλος της Επιτροπής Αλληλεγγύης για τα δικαιώματα των νέων στρατευμένων
