Με τη συμμετοχή πλήθους κόσμου, η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ πραγματοποίησε την Δευτέρα, 12 Οκτωβρίου εκδήλωση με θέμα: «Η Ελλάδα και η Τουρκία στη δίνη των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών. Η διέξοδος για τους λαούς», με ομιλητή τον ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρη Κουτσούμπα.
Τους παρευρισκόμενους στην εκδήλωση καλωσόρισε ο Γιάννης Ντουνιαδάκης, υποναύαρχος ΠΝ ε.α. και μέλος του Τμήματος της ΚΕ του ΚΚΕ για τις Ένοπλες Δυνάμεις και τα Σώματα Ασφαλείας.
«Η πολεμική έρευνα στα τουρκικά πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα σε συνεργασία με την πολεμική βιομηχανία (όπως και στην Ελλάδα έτσι και στην Τουρκία τη βαφτίζουν “αμυντική βιομηχανία”) γνωρίζει ραγδαία ανάπτυξη τα τελευταία 20 χρόνια», επεσήμανε ο Θεοφάνης Γραμμένος, αναπληρωτής Καθηγητής (αφυπηρετήσας) Εφαρμοσμένων Μαθηματικών στην Πολυτεχνική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, και εξήγησε ότι «η συνεργασία πανεπιστημίων και πολεμικής βιομηχανίας έχει θεσμοθετηθεί μέσω δεκάδων επίσημων μηχανισμών, όπου συμφύονται κρατικοί οργανισμοί και μονοπωλιακοί όμιλοι και που αποσκοπούν στη συστηματική κατάρτιση επιστημόνων και τον προσανατολισμό τους στις προτεραιότητες της πολεμικής έρευνας».
Ολόκληρη η παρέμβαση:
Η πολεμική έρευνα στα τουρκικά παν/μια και ερευνητικά κέντρα σε συνεργασία με την πολεμική βιομηχανία (όπως και στην Ελλάδα έτσι και στην Τουρκία βαφτίζεται «αμυντική βιομηχανία») γνωρίζει ραγδαία ανάπτυξη τα τελευταία 20 χρόνια.
Η συνεργασία παν/μίων και πολεμικής βιομηχανίας έχει θεσμοθετηθεί μέσω δεκάδων επίσημων μηχανισμών, όπου συμφύονται κρατικοί οργανισμοί και μονοπωλιακοί όμιλοι που αποσκοπούν στη συστηματική κατάρτιση επιστημόνων και τον προσανατολισμό τους στις προτεραιότητες της πολεμικής έρευνας. Παραδείγματα είναι το Πρόγραμμα Εκπαίδευσης Ερευνητών για την Αμυντική Βιομηχανία (SAYP), που συντονίζεται από την Προεδρία Αμυντικής Βιομηχανίας (SSB), η Ακαδημία ASELSAN(Συνεργασία της μεγάλης πολεμικής βιομηχανίας ASELSAN και κορυφαίων παν/μίων της Τουρκίας), η συνεργασία της TUSAŞ (κρατική αεροδιαστημική βιομηχανία της Τουρκίας) με παν/μια, και το Πρόγραμμα 2244 Βιομηχανικού Διδακτορικού του TÜBİTAK(Συμβούλιο Επιστημονικής και Τεχνολογικής Ερευνας της Τουρκίας). Οι μηχανισμοί αυτοί καθοδηγούν την πορεία των ερευνητών από την πρώτη τους επαφή με την πολεμική βιομηχανία έως την απασχόλησή τους σε μεταδιδακτορικό επίπεδο.
Ταυτόχρονα, τεχνολογικά πάρκα παρέχουν το φυσικό και θεσμικό υπόβαθρο όπου τα προγράμματα αυτά αποκτούν συγκεκριμένη μορφή: από το 2025 περισσότερα από 80 τέτοια πάρκα προωθούν τη μεταφορά γνώσης μεταξύ εταιρειών παραγωγής στρατιωτικού υλικού και παν/μιων, ενώ συμμετέχουν συνολικά περισσότερες από 10.000 εταιρείες ανάπτυξης ΤΝ και πολεμικού υλικού διαφόρων κατηγοριών. Επιπλέον, υπάρχει το Εθνικό Πανεπιστήμιο Άμυνας (MSÜ) που ιδρύθηκε από το τουρκικό ΥΠΕΘΑ και αποτελεί τον βασικό πυλώνα τροφοδοσίας της πολεμικής βιομηχανίας με επιστήμονες εξειδικευμένους στην πολεμική τεχνολογία, ΤΝ, καθώς και στον χημικό, βιολογικό, και πυρηνικό πόλεμο.
Η εποχή που τα ελληνικά παν/μια και τα ερευνητικά κέντρα στους καταστατικούς τους χάρτες απέρριπταν -έστω και τυπικά- την έρευνα για πολεμικούς σκοπούς έχει αντικατασταθεί από το ανελέητο κυνήγι για ερευνητικά προγράμματα συνδεόμενα με τις πολεμικές ανάγκες του κεφαλαίου και συνοδευόμενα από την ανάλογη χρηματοδότηση.
Τη δεκαετία 2015-2025 τα ελληνικά παν/μια και τα ερευνητικά κέντρα συμμετείχαν σε περισσότερα από 14 ερευνητικά προγράμματα χρηματοδοτούμενα από την ΕΕ στα οποία εμπλεκόταν άμεσα το ΝΑΤΟ, και σε περισσότερα από 30, επίσης χρηματοδοτούμενα από την ΕΕ, στα οποία εμπλέκονταν διάφορες υπηρεσίες καταστολής. Επίσης υπάρχουν περιστασιακές συνεργασίες με φορείς στους οποίους συχνά το ΝΑΤΟϊκό στίγμα δεν είναι άμεσα εμφανές.
Μετά τη σαφή στροφή προς την πολεμική οικονομία η σύνδεση παν/μίων και ερευνητικών κέντρων με το ΝΑΤΟ έχει ενταθεί. Tο πρόγραμμα DIANA που δημιουργήθηκε στη σύνοδο του ΝΑΤΟ το 2021 στοχεύει στην επιτάχυνση της έρευνας και ανάπτυξης τεχνολογιών «διττής χρήσης». Στην Ελλάδα αξιοποιεί ερευνητικές υποδομές όπως ο «Δημόκριτος», το ΕΚΕΤΑ στη Θεσσαλονίκη, και το ΙΤΕ στην Κρήτη.
Κάθε χρόνο δεκαετίες προσφέρονται από το ΝΑΤΟ θέσεις πρακτικής άσκησης φοιτητών και υποτροφίες, ενώ αντίστοιχα προγράμματα παρέχονται για καθηγητές και ερευνητές.
Τον Δεκέμβρη 2023 ιδρύθηκε η «Εταιρεία Διασύνδεσης Αμυντικής Βιομηχανίας, Ανώτατης Εκπαίδευσης και Έρευνας» (DefenceEduNet) με σκοπό «να δημιουργήσει έναν κόμβο διασύνδεσης των εγχώριων επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στην Αμυντική Βιομηχανία με τα ΑΕΙ και τα Ερευνητικά Κέντρα της χώρας για την παραγωγή νέων γνώσεων, προϊόντων και τεχνολογιών στους τομείς της άμυνας, της ασφάλειας, του ψηφιακού μετασχηματισμού και του Διαστήματος».
Τον Σεπτέμβριο 2024 αντιδράσεις ξεσήκωσε η συμφωνία μεταξύ της αμερικανικής πολυεθνικής εταιρείας οπλικών συστημάτων «Lockheed Martin», της μεγαλύτερης οπλοβιομηχανίας διεθνώς και προμηθεύτριας του ΝΑΤΟ, και του ΕΚΠΑ, με επίκεντρο το πρόγραμμα υποτροφιών φοιτητών του Τμήματος Αεροδιαστημικής Επιστήμης και Τεχνολογίας.
Τα τελευταία χρόνια αυξάνονται οι εκδηλώσεις, ημερίδες, και συνέδρια που ανοιχτά ή συγκαλυμμένα προβάλλουν τους στόχους και τους σχεδιασμούς των ΗΠΑ -ΝΑΤΟ. Πχ στο Πάντειο το Ινστιτούτο Διεθνών Σχέσεων (ΙΔΙΣ) έχει καθιερώσει σχεδόν σε ετήσια βάση την πραγματοποίηση “πολεμικών σεμιναρίων” με θέματα για την πολεμική προετοιμασία, με τη συμμετοχή της αμερικανικής πρεσβείας.
Δημιουργούνται «συμπράξεις» και σχήματα συνεργασίας πανεπιστημίων και πολεμικής βιομηχανίας, (ΠΑΜΑΚ, ΔΙΠΑΕ και ΔΠΘ, μαζί με το ΕΚΕΤΑ, το Κέντρο Καινοτομίας και Τεχνολογίας Θεσσαλονίκης «Thess INTEC» και φυσικά τον Σύνδεσμο Ελλήνων Κατασκευαστών Αμυντικού Υλικού. Στο ΕΜΠ οι πρυτανικές αρχές καταβάλλουν έντονες προσπάθειες για την αλλαγή του εσωτερικού κανονισμού που απαγορεύει ρητά την πολεμική έρευνα.
Το Παν/μιο Θεσσαλίας δεν είναι έξω από τον χορό της πολεμικής έρευνας. Το 2023 η ΕΑΒ υπέγραψε μνημόνιο συνεργασίας με το Παν/μιο Θεσσαλίας, το ΑΠΘ, το ΔΠΘ, και το Παν/μιο Πατρών επεκτείνοντας το υπάρχον πρόγραμμα drone «Αρχύτας» με σκοπό τον σχεδιασμό και την παραγωγή πιο προηγμένου drone (“Γρύπας”), ενώ τον Σεπτέμβριο 2026 το Παν/μιο Θεσσαλίας υπέγραψε “μνημόνιο συνεργασίας” με το ΕΛΚΑΚ “για μια ισχυρή σύμπραξη που θα επιδιώξει τη συστηματική σύνδεση της ακαδημαϊκής έρευνας με την αμυντική βιομηχανία και την επιχειρηματικότητα”.
Η διέξοδος είναι ο συλλογικός οργανωμένος αγώνας στα πανεπιστήμια και τα ερευνητικά κέντρα, με προσανατολισμό της έρευνας στην ικανοποίηση των σύγχρονων εργατικών-λαϊκών αναγκών. Κι αυτό είναι εφικτό μόνο σε μια κοινωνία χωρίς ιμπεριαλιστικούς πολέμους και καπιταλιστική εκμετάλλευση.
