Του Γιώργου Γκαντίδη, Απόστρατου του ΠΝ
Οι ενδοϊμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί, σε στρατιωτικό και οικονομικό επίπεδο οξύνονται ολοένα και περισσότερο ανάμεσα σε ΗΠΑ, Ρωσία και Κίνα. Βέβαια δεν λείπουν και οι περιφερειακοί «παίκτες», χώρες τις ΕΕ και όχι μόνο, που οι αστικές τάξεις τους προσβλέπουν σε μερίδιο από τη λεία και έχουν επιλέξει κάποιο ιμπεριαλιστικό «στρατόπεδο».
Αυτοί οι ανταγωνισμοί εκδηλώνονται για τον έλεγχο των ενεργειακών κοιτασμάτων, θαλάσσιων διαδρόμων μεταφοράς ενέργειας και εμπορευμάτων, απ άκρη σ’ άκρη σε όλη τη γη, ακόμη και για τον – μέχρι πρόσφατα «απαγορευτικό από τη φύση» – έλεγχο του ορυκτού πλούτου και διάπλου για εμπορικούς σκοπούς του Αρκτικού κύκλου.
Έτσι βλέπουμε μια πρωτόγνωρη κινητικότητα πολεμικών δυνάμεων παντού. Στη Μαύρη θάλασσα, στην Ανατολική Μεσόγειο, στον Ατλαντικό , στη Σινική θάλασσα αλλά και στον Αρκτικό κύκλο.
Στη Μαύρη θάλασσα στις 17 Ιούνη είχε εισέλθει αμερικανικό αντιτορπιλικό, με προφανή «στόχο» τη Ρωσία και συμμετείχε σε δύο ασκήσεις που εμπλέκονταν το ναυτικό των ΝΑΤΟϊκών χωρών της Τουρκίας, της Ρουμανίας, της Βουλγαρίας και της Γεωργίας, αν και δεν είναι μέλος του ΝΑΤΟ.
Στις 7 Ιουλίου ολοκληρώνοντας τις ασκήσεις, σύμφωνα με ανακοίνωση του έκτου στόλου των Ηνωμένων Πολιτειών, το αμερικανικό αντιτορπιλικό άρχισε να αποχωρεί από τη Μαύρη Θάλασσα .
Μάλιστα το τελευταίο διάστημα ρωσικά μαχητικά απογειώνονται συχνά για να αναχαιτίσουν αμερικανικά αεροσκάφη που προσεγγίζουν τα σύνορα της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Τελευταία στις 26 Ιουνίου, μαχητικά τύπου Su-30 της αεροπορίας του Στόλου της Μαύρης Θάλασσας απογειώθηκαν για να αναχαιτίσουν αμερικανικό αεροσκάφος τύπου Р-8А Poseidon, αμερικανικό κατασκοπευτικό τύπου RC-135 και αεροσκάφος μεταφοράς καυσίμων КС-135. Βέβαια όλη αυτή η κινητικότητα των αμερικανών και των ΝΑΤΟικών, γίνεται πάντα κάτω από τη στενή παρακολούθηση της Ρωσίας η οποία πρέπει να σημειώσουμε ότι κυριαρχεί στη Μαύρη θάλασσα με τις αεροναυτικές της δυνάμεις.
Εδώ αξίζει να αναφερθεί η «Σύμβαση του Μοντρέ» που υπογράφτηκε το 1936 και η οποία προβλέπει, ότι όλες οι ναυτικές δυνάμεις που εισέρχονται στη Μαύρη Θάλασσα χωρίς να έχουν ακτές σε αυτήν, έχουν δικαίωμα παραμονής μέχρι και 21 μέρες.
Το ίδιο σκηνικό βλέπουμε και στην Ανατολική Μεσόγειο τόσο στη θάλασσα που μαζεύτηκε πλήθος πολεμικών πλοίων από διάφορες χώρες, όσο και στον αέρα. Πρόσφατα δύο ρωσικά μαχητικά αεροσκάφη Su-35 αναχαίτισαν ένα αμερικανικό αναγνωριστικό αεροσκάφος P-8A, για πολλοστή φορά τους τελευταίους μήνες, πάνω από τη Μεσόγειο. Μάλιστα όπως ανέφερε το Αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό σε ανακοίνωση που εξέδωσε για το συγκεκριμένο συμβάν, ανάφερε ότι: «Η αναχαίτιση κρίθηκε μη ασφαλής και αντιεπαγγελματική λόγω του ότι οι Ρώσοι πιλότοι προσέγγισαν ταυτόχρονα κάθε πτέρυγα του P-8A, περιορίζοντας την ικανότητα του P-8A να κάνει ελιγμούς με ασφάλεια».
Στα τέλη του 2019, απλώνοντας το ρώσικο ναυτικό τουλάχιστον δέκα υποβρύχια σε μια άσκηση που το ΝΑΤΟ τη χαρακτήρισε ως τη μεγαλύτερη άσκηση μετά το «Ψυχρό Πόλεμο». Αυτό δείχνει τις διαθέσεις της Ρωσίας για τον έλεγχο των κινήσεων στους ωκεανούς.
Στον Ειρηνικό ωκεανό, όπου τα νερά του, βρέχουν και τις τρεις κυρίαρχες- οικονομικά και πυρηνικά- χώρες τις ΗΠΑ, Κίνα, Ρωσία, ανανεώνονται συνεχώς οι ανταγωνισμοί μεταξύ τους. Σ αυτό συντελεί κυρίως το φυσικό σύνορο του ωκεανού με τον Αρκτικό Κύκλο που είναι ο Βερίγγειος Πορθμός, όπου σήμερα με την εξέλιξη της τεχνολογίας σε συνδυασμό με το λιώσιμο των πάγων, θα καθιστά πολύ σύντομα εφικτό το πέρασμα πλοίων, ανοίγοντας έτσι νέους εμπορικούς δρόμους, με μειωμένο και το χρόνο αλλά κυρίως του κόστους μεταφοράς των εμπορευμάτων, αλλάζοντας έτσι τον παγκόσμιο χάρτη των μεταφορών.
Επίσης, στον Ειρηνικό έχουν εντοπιστεί σημαντικά κοιτάσματα υδρογονανθράκων, με τα περισσότερα από αυτά να συγκεντρώνονται κοντά στον Βερίγγειο Πορθμό, και στη θάλασσα της Νότιας Κίνας, περιοχή που συγκεντρώνει έντονα το ενδιαφέρον εδώ και χρόνια των ΗΠΑ. Είδαμε τελευταία τους αμερικανούς να στέλνουν δύο αεροπλανοφόρα, για να ενωθούν με τις εκεί ναυτικές δυνάμεις τους και να διεξάγουν ασκήσεις, παράλληλα με τις αεροναυτικές ασκήσεις των Κινέζων που γίνονται κι αυτές στη Σινική θάλασσα.
Στην Αρκτική, όπου διασταυρώνονται τα συμφέροντα κυρίως των ΗΠΑ και της Ρωσίας, αλλά και αρκετών χωρών που έχουν κι αυτές φυσικά σύνορα με το Βόρειο παγωμένο ωκεανό, αυξάνονται συνεχώς οι αντιπαραθέσεις, με στόχο την κατοχύρωση των ζωνών εκμετάλλευσης της περιοχής.
Οι ανταγωνισμοί όμως μεταξύ Ρωσίας και ΗΠΑ στο πιο ψυχρό σημείο του πλανήτη μας, λαμβάνουν και «θερμές» διαστάσεις. Όπως τώρα τελευταία η αναχαίτιση τεσσάρων ρώσικων αναγνωριστικών, από αμερικανικά μαχητικά αεροσκάφη F-22 τύπου stealth στην Αλάσκα. Η τελευταία αυτή αναχαίτιση των ρωσικών Tu-142s είναι η 10η στη σειρά των αναχαιτίσεων ρωσικών στρατιωτικών αεροσκαφών που έγιναν φέτος κοντά στην Αλάσκα, ανακοίνωσε η Βορειοαμερικανική Αεροπορική Αμυντική Διοίκηση. Ενώ αντίστοιχα, στις 19 Ιουνίου η Ρωσία αναχαίτισε δύο αμερικανικά βομβαρδιστικά τύπου Β-52 που πετούσαν στο Βόρειο Ειρηνικό πάνω από τη Θάλασσα του Οχότσκ, στην ανατολική ακτή της Ρωσίας, όπως μετέδωσε το πρακτορείο Interfax.
Οι ανταγωνισμοί των ιμπεριαλιστών, οξύνονται με αμείωτο ρυθμό σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης. Εποφθαλμιώντας – για λογαριασμό των μονοπωλίων που εκπροσωπούν – τα ενεργειακά κοιτάσματα, την εξόρυξη του ορυκτού πλούτου και τους δρόμους μεταφοράς των εμπορευμάτων.
Εν μέσω αυτών των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιπαραθέσεων, η επιλογή της κυβέρνησης της ΝΔ για ενεργό συμμετοχή της χώρας μας, με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο, σε διάφορες ιμπεριαλιστικές επιχειρήσεις και αποστολές, φανερώνει τον επικίνδυνο δρόμο που ακολουθούν διαχρονικά όλες οι αστικές κυβερνήσεις.
Ο λαός μας θα πρέπει να παλέψει για αποδέσμευση από κάθε είδους συμμαχίες του κεφαλαίου. Αυτές δεν κάνουν τίποτα άλλο, από το να υπερασπίζονται μόνο τα συμφέροντα των μονοπωλίων, αγνοώντας τις ανάγκες του λαού.
Καμιά συμμετοχή στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και πολέμους. Να κλείσουν οι αμερικανονατοϊκές βάσεις, η βάση της Σούδας και τα ευρωΝΑΤΟικά στρατηγεία στη χώρα μας.
Αποδέσμευση από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ. Ο λαός μας χρειάζεται να χαράξει το δρόμο για τη δική του εξουσία. Με κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής, για τη σοσιαλιστική οικονομία, που θα λειτουργεί με αποκλειστικό σκοπό την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών και όχι του καπιταλιστικού κέρδους.
Γιώργος Γκαντίδης
Απόστρατος του ΠΝ
