Η ιστορία του αμερικανικού ιμπεριαλισμού είναι ταυτισμένη με επεμβάσεις και πολέμους, τόσο στην αμερικανική ήπειρο όσο και στον υπόλοιπο κόσμο σε όλο τον 20ό αιώνα, και συνεχίζεται και στις μέρες μας, με τελευταίο «επεισόδιο» την γκανγκστερική επίθεση του Σαββάτου στη Βενεζουέλα.
Η επέμβαση στη Γουατεμάλα το 1954 για την ανατροπή του δημοκρατικά εκλεγμένου Προέδρου Γιακόμπο Αρμπενς από τη CIA, με αιτία την ανάσχεση της εθνικοποίησης της γης γαιοκτημόνων, που έθιγε τα συμφέροντα της αμερικανικής εταιρείας «United Fruit Company», είναι η πρώτη στρατιωτική επέμβαση στην ηπειρο. Είχε προηγηθεί βέβαια η επέμβαση στην Κορέα (1950 – 1953), όπου συμμετείχε και η χώρα μας.
Θα ακολουθήσει τον Απρίλη του 1961 η αποτυχημένη επέμβαση 1.400 μισθοφόρων της CIA στην πλάγια Χιρόν στον Κόλπο των Χοίρων στην Κούβα, για την ανατροπή της επαναστατικής κυβέρνησης με ηγέτη τον Φιντέλ Κάστρο, που αποτελεί την πρώτη ηχηρή ήττα του αμερικανικού ιμπεριαλισμού στην ήπειρο.
Ενώ εξελίσσεται ο πόλεμος των ΗΠΑ στο Βιετνάμ το 1961 – 1975, που θα αποτελέσει άλλη μια ηχηρή ήττα, το 1965 Αμερικανοί πεζοναύτες κάνουν απόβαση στη Δομινικανή Δημοκρατία, στη διάρκεια εμφυλίου που ξέσπασε μεταξύ υποστηρικτών του δημοκρατικά εκλεγμένου Προέδρου Χουάν Μπος και των χουντικών του Ραφαέλ Τρουχίγιο, καθώς ο τότε Πρόεδρος των ΗΠΑ Λ.Τζόνσον φοβόταν το ενδεχόμενο να γίνει η Δομινικανή Δημοκρατία μια «δεύτερη Κούβα».
Ολη τη δεκαετία του ’70 οι ΗΠΑ στο πλαίσιο της «επιχείρησης Κόνδορας» στήριξαν στρατιωτικές δικτατορίες σε Χιλή (Πινοσέτ), Αργεντινή (Βιντέλα), Ουρουγουάη (Στρέσνερ) και Περού (Βελάσκες), και σειρά στρατιωτικών καθεστώτων σε Βραζιλία και Βολιβία.
Το 1979 η εξέγερση των Σαντινίστας στη Νικαράγουα ανέτρεψε τον δικτάτορα Αναστάσιο Σομόζα και οι ΗΠΑ, με Πρόεδρο τον Ρόναλντ Ρέιγκαν, στήριξε τους «Κόντρας» με εκατομμύρια δολάρια.
Οι ΗΠΑ στήριξαν επίσης την αντίδραση που αιματοκύλισε την εξέγερση του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου Φαραμπούντο Μαρτί (FMLN) το 1980 – 1992 στο Σαλβαδόρ.
Θα ακολουθήσει το 1983 η επέμβαση στη Γρενάδα, με πρόσχημα την «προστασία Αμερικανών πολιτών», μετά την ανατροπή του πρωθυπουργού Μορίς Μπίσοπ και την κατασκευή διεθνούς αεροδρομίου στο Πόιντ Σάλινες με τη βοήθεια Κουβανών μηχανικών, που προβλήθηκε ως «πιθανή στρατιωτική βάση».
Το 1989 γίνεται η επέμβαση των ΗΠΑ στον Παναμά κατά του τότε Προέδρου Μανουέλ Νοριέγκα, τον οποίο κατηγόρησαν για λαθρεμπόριο ναρκωτικών, όπως ακριβώς έκανε η κυβέρνηση Τραμπ κατά του Μαδούρο.
Στην ίδια τη Βενεζουέλα, μετά την άνοδο του Ούγκο Τσάβες στην εξουσία οι ΗΠΑ στηρίζοντας την αντιδραστική αντιπολίτευση επιχείρησαν αποτυχημένα να τον ανατρέψουν τον Απρίλη του 2002, οδηγώντας τον κρατούμενο και ορίζοντας για 48 ώρες ως Πρόεδρο τον επικεφαλής των βιομηχάνων, Πέδρο Καρμόνα. Επίσης, τον Γενάρη του 2019 επιχείρησαν να στήσουν ως Πρόεδρο τον αχυράνθρωπό τους, Χουάν Γκουαϊδό, τον οποίο απέσυραν μετά από λίγο καιρό.
Και, φυσικά, η αιματοβαμμένη πορεία του αμερικανικού ιμπεριαλισμού, ειδικά μετά την αντεπαναστατική ανατροπή στην ΕΣΣΔ και στις άλλες σοσιαλιστικές χώρες, περιλαμβάνει τις γνωστές επεμβάσεις σε Ιράκ, Αφγανιστάν, Γιουγκοσλαβία, Λιβύη και Συρία, ενώ μόνο μέσα στο 2025 βομβάρδισαν έξι χώρες (Σομαλία, Νιγηρία, Υεμένη, Ιράκ, Συρία, Ιράν) και τελευταία εξαπέλυσαν επιθέσεις σε πλοία στην Καραϊβική και στον βορειοανατολικό Ειρηνικό.
