Σε συνθήκες μεγάλης όξυνσης των ενδοαστικών αντιθέσεων μέσα στις ΗΠΑ, στο έδαφος του σφοδρού ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού, αλλά και αυξανόμενης λαϊκής δυσαρέσκειας για την αντιλαϊκή πολιτική εντός των συνόρων και για τις επιπτώσεις των αμερικανικών ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων, ολοκληρώνονται σήμερα Τετάρτη οι ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ.
Σε αυτές κρίνεται ο έλεγχος των δύο Σωμάτων του Κογκρέσου, καθώς ανανεώνεται το σύνολο των 435 εδρών της Βουλής των Αντιπροσώπων και οι 35 εκ των 100 εδρών της Γερουσίας. Παράλληλα εκλέγονται κυβερνήτες σε 36 πολιτείες και σε 3 κτήσεις των ΗΠΑ.
Οι περισσότερες δημοσκοπήσεις, στο έδαφος της έντονης λαϊκής δυσαρέσκειας από την κυβέρνηση, εκτιμούν ως πιο πιθανή την επικράτηση των Δημοκρατικών στη Βουλή των Αντιπροσώπων, ενώ ορισμένες φέρουν ως πιθανή την επικράτησή τους και στη Γερουσία, εξέλιξη που θα ανέτρεπε την οριακή πλειοψηφία που διαθέτουν ως τώρα στα δύο Σώματα του Κογκρέσου οι Ρεπουμπλικάνοι.
Τα δύο κόμματα του αμερικανικού κεφαλαίου βέβαια ταυτίζονται στις αιματοβαμμένες στρατηγικές επιλογές της αστικής τάξης των ΗΠΑ στο πλαίσιο του σφοδρού ανταγωνισμού με την Κίνα για την πρωτοκαθεδρία στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα, όπως και στην ένταση της αντιλαϊκής πολιτικής και της καταστολής στο εσωτερικό.
Η μεγάλη όξυνση του ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού, ωστόσο, φουντώνει ταυτόχρονα τις ενδοαστικές αντιθέσεις μέσα στις ΗΠΑ, σε συνθήκες που η αμερικανική καπιταλιστική οικονομία χάνει έδαφος στον ανταγωνισμό με το Πεκίνο.
Είναι χαρακτηριστικές οι αποκαλύψεις για τον «σκοτωμό» μεταξύ αμερικανικών μονοπωλίων για τα ενεργειακά σχέδια μέσω των οποίων προωθείται η επιχείρηση «ενεργειακής κυριαρχίας των ΗΠΑ», ο καυγάς τους για τα τεράστια πακέτα κρατικής στήριξης των αμερικανικών μονοπωλίων, για το ποιοι κλάδοι και ποιοι επιχειρηματικοί όμιλοι θα πάρουν τη μερίδα του λέοντος κ.ο.κ.
Αντίστοιχα, τις αντιθέσεις στο εσωτερικό των ΗΠΑ φουντώνουν επίσης τα ζόρια που συναντούν οι ΗΠΑ και στο στρατιωτικό επίπεδο και την επιδίωξη να επιβάλλουν τα συμφέροντά τους, με πιο κομβικό στοιχείο την εξέλιξη του ιμπεριαλιστικού πολέμου στη Μέση Ανατολή.
Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι από τις υποσχέσεις του Ντ. Τραμπ πριν τις προεδρικές εκλογές ότι τάχα «θα έλυνε τον πόλεμο του Μπάιντεν στην Ουκρανία σε μία μέρα» και δεν θα ξεκινούσε άλλους «πολέμους δίχως τέλος», η νέα εγκληματική επέμβαση των ΗΠΑ εναντίον του Ιράν έχει πλέον βαλτώσει στα Στενά του Ορμούζ, με τις αμερικανικές βάσεις σε όλη τη Μέση Ανατολή να γίνονται το προηγούμενο διάστημα σουρωτήρι από τα ιρανικά αντίποινα…
Οι ενδοαστικές αντιθέσεις στις ΗΠΑ άλλωστε διαπερνούν και το εσωτερικό των δύο μεγάλων αστικών κομμάτων. Χαρακτηριστική εξέλιξη των τελευταίων ημερών είναι η απόφαση της βουλευτή των Δημοκρατικών Χ. Στίβενς να δηλώσει τη στήριξή της για το Μίσιγκαν στον Ρεπουμπλικάνο Μ. Ρότζερς, αντίπαλο του υποψηφίου των Δημοκρατικών Αμπντούλ Ελ-Σαγιέντ, από τον οποίο η ίδια έχασε το χρίσμα. Αντίστοιχες διαφοροποιήσεις καταγράφονται και στο εσωτερικό των Ρεπουμπλικάνων.
Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, το οποίο καθιστά πιο δύσκολους και τους διακομματικούς συμβιβασμούς των αστικών κομμάτων, ο Αμερικανός πρόεδρος Ντ. Τραμπ, ερωτώμενος για το ενδεχόμενο επικράτησης των Δημοκρατικών στο Κογκρέσο, ξεκαθάρισε ότι σε αυτή την περίπτωση «θα του στέλνουν νομοσχέδια, εκείνος θα ασκεί βέτο και, τελικά, ύστερα από έναν ή δύο μήνες κατά τους οποίους όλα θα απορρίπτονται με βέτο, θα καταλάβουν ότι είναι χάσιμο χρόνου», οπότε θα ακολουθούν παζάρια για συμβιβασμούς. Σημειώνεται εξάλλου ότι η κυβέρνηση Τραμπ διαμορφώνει το έδαφος και για ενδεχόμενη αμφισβήτηση ορισμένων εκλογικών αποτελεσμάτων, θέτοντας μεταξύ άλλων θέματα για τη νομιμότητα επιστολικών ψήφων στην Καλιφόρνια κ.α.
Την ίδια ώρα, ο αμερικανικός λαός έρχεται αντιμέτωπος με την αντιλαϊκή πολιτική, με μεγάλη ακρίβεια στα καύσιμα και στα στοιχειώδη αγαθά -ως αποτέλεσμα και των δύο ιμπεριαλιστικών πολέμων σε Μέση Ανατολή και Ουκρανία- τα υψηλά επιτόκια, την ακριβή στέγη, την ένταση της καταστολής στο όνομα της «καταπολέμησης της λαθρομετανάστευσης», της «πάταξης του αντισημιτισμού» (όταν διαδηλώνει ενάντια στα εγκλήματα του ισραηλινού κράτους-δολοφόνου) κ.ο.κ.
Καθόλου τυχαία, οι δημοσκοπήσεις καταγράφουν σταθερά ότι η πλειοψηφία των Αμερικανών είναι αντίθετοι με τον πόλεμο εναντίον του Ιράν, ενώ πρόσφατες έρευνες καταγράφουν ότι οι περισσότεροι νέοι Αμερικανοί αναμένουν να είναι οικονομικά σε χειρότερη θέση από τους γονείς τους και το 79% φοβάται το υψηλό κόστος ζωής ως απειλή για το μέλλον του. Αντίστοιχες έρευνες καταγράφουν ότι η πλειοψηφία από τους νέους που θα ψηφίσουν στρέφεται μεν στους Δημοκρατικούς, δηλώνοντας ωστόσο ότι αυτό αφορά κυρίως αντίδραση στην κυβέρνηση Τραμπ και όχι σε στήριξη των Δημοκρατικών.
Σε κάθε περίπτωση, βέβαια, η διέξοδος για τον αμερικανικό λαό και για όλους τους λαούς δεν βρίσκεται στην επιλογή του δήθεν «μικρότερου κακού», αλλά στην οργάνωση της πάλης τους και τη σύγκρουση με τον πραγματικό αντίπαλο, το κεφάλαιο, την εξουσία του και τις δυνάμεις που το υπηρετούν.
