Ισπανία: Απόστρατοι αξιωματικοί νοσταλγοί του Φράνκο προκαλούν

Φασιστοειδή, νοσταλγοί του δικτάτορα Φράνκο στην Ισπανία
Φώτο Αρχείου / Φασιστοειδή, νοσταλγοί του δικτάτορα Φράνκο στην Ισπανία / Πηγή: Twitter

Απόστρατοι αξιωματικοί επιτίθενται στην αστική κυβέρνηση της Ισπανίας, «προσεγγίζουν» τον βασιλιά Φίλιππο και κατακρίνουν τον κοινοβουλευτισμό. Λένε ότι θέλουν να «εξολοθρεύσουν τους κόκκινους» στην Ισπανία, απειλούν ότι θα εκτελέσουν 26 εκατομμύρια ανθρώπους, ακόμη και μικρά παιδιά. Σύμφωνα με την Deutsche Welle, πρόκειται για απόστρατους, υψηλόβαθμους αξιωματικούς, ζητούν να κηρυχθεί έκπτωτος ο πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ με την αιτιολογία ότι «θέτει σε κίνδυνο την ενότητα της χώρας» και έχουν αποστείλει σχετική επιστολή ακόμη και στον βασιλιά Φίλιππο, προκαλώντας αμηχανία στο Παλάτι.

Τηλεοπτικοί σχολιαστές και ΜΜΕ προβάλλουν αυτές τις κινήσεις ως κινήσεις ενάντια στην ‘αριστερή-σοσιαλιστική’ κυβέρνηση, κάνουν λόγο για «υποκίνηση σε πραξικόπημα». Από την άλλη είναι προκλητική και η στάση κορυφαίων συντηρητικών πολιτικών, οι οποίοι είτε δεν καταδικάζουν ξεκάθαρα μια εκτροπή, είτε δείχνουν ‘κατανόηση’ για τις ενέργειες των αξιωματικών. Για παράδειγμα η Ιζαμπέλ Ντίας Αγιούζο, κυβερνήτης στην περιφέρεια της Μαδρίτης, επισημαίνει ότι «συμμερίζεται» τις ανησυχίες όσων συνυπογράφουν την επιστολή προς τον βασιλέα. Η δήλωσή της προκαλεί αίσθηση, καθώς η 42χρονη Αγιούζο, στέλεχος του Λαϊκού Κόμματος (PP), έχει αποκτήσει υψηλή δημοτικότητα μετά την επιτυχημένη διαχείριση της πανδημίας στην ευρύτερη περιφέρεια της Μαδρίτης και προβάλλει ως ανερχόμενο στέλεχος των Συντηρητικών.

Το τελευταίο διάστημα προβάλλονται κάποιες μεμονωμένες δραστηριότητες φασιστικών οργανώσεων στην Ευρώπη. Η Αυστρία π.χ. προχώρησε σε κάποιες συλλήψεις, ενώ στην Ισπανία υπάρχει μια σχετική αρθρογραφία για τους νοσταλγούς του Φράνκο. Φυσικά και υπάρχουν, όπως και χτες και αύριο, αφού τον φασισμό τον γεννά το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα, είναι η ακραία μορφή της εξουσίας του κεφαλαίου.

Στην Ισπανία αυτές οι φασιστικές θέσεις, προβάλλονται απο τον αστικό τύπο, σαν προσπάθεια χτυπήματος της λεγόμενης ‘αριστερής-σοσιαλιστικής’ κυβέρνησης,καλώντας στην ουσία στην συσπείρωση των αστικών κομμάτων αλλά και του λαού στην υπεράσπιση της κυβέρνησης. Η ‘αριστερή-σοσιαλιστική’ κυβέρνηση είναι μια αστική κυβέρνηση και δεν θα μπορούσε να είναι κάτι άλλο, στο πλαίσιο αποδοχής και διαχείρισης της καπιταλιστικής οικονομίας και εξουσίας του κεφαλαίου. Περνά αντιλαϊκά μέτρα για το ξεπέρασμα της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης που οξύνει και η πανδημία, προς όφελος του κεφαλαίου, εγκλωβίζοντας το λαό στον αντιλαϊκό δρόμο. Και αυτή είναι η μεγαλύτερη προσφορά της στην αστική τάξη, να την διασώσει. Το Ισπανικό κεφάλαιο δεν κινδυνεύει από την ‘αριστερο-σοσιαλιστική’ κυβέρνηση της χώρας. Υπάρχουν όμως και λαϊκές αντιδράσεις σε αυτήν την πολιτική…

Από την άλλη, η αστική τάξη έχει αρκετά δεκανίκια, ακόμη και εκείνα με τελείως διαφορετικές ιδεολογικοπολιτικές προσεγγίσεις σε αντίθεση με τα κλασσικά αστικά κόμματα και μορφή διαχείρισης της αστικής εξουσίας. Φυσικά η αστική τάξη επιθυμεί να βγάζει προς τα έξω ‘μια δημοκρατική άσκηση αστικής εξουσίας’, δεν επιθυμεί κατά βάση την φασιστική διακυβέρνηση ως βασική μορφή της εξουσίας της. Ομως υπάρχουν και ζόρια… Οι φασιστικές αντιλήψεις είναι ιδιαίτερα χρήσιμες για το σύστημα, κυρίως όταν τα υπόλοιπα αστικά κόμματα δεν μπορούν να ‘ελέγξουν’ αποτελεσματικά τις λαϊκές αντιδράσεις, να τις συσκοτίσουν. Τότε έρχεται το φασιστικό μαστίγιο, κυρίως σε περιόδους όπως π.χ. τις καπιταλιστικές οικονομικές κρίσεις, το χτύπημα της πολιτικής πρωτοπορίας της εργατικής τάξης, το Κομμουνιστικό Κόμμα. Όμως, ο φασισμός χρησιμοποιείται μερικές φορές και ως ‘μπαμπούλας’ στο λαό, με στόχο την ενίσχυση των αστικών κομμάτων και θωράκισης της εξουσίας της ιδίως όταν παίρνονται αντιλαϊκά μέτρα…

Στην Ελλάδα η ‘Χρυσή Αυγή’ δέχθηκε ισχυρό πλήγμα χάριν της επαγρύπνησης της λαϊκής πάλης και των κομμουνιστών. Ομως ο φασισμός δεν εξαλείφεται κοινωνικά-πολιτικά με μια δικαστική απόφαση, ή με μια εναλλαγή αστικών κομμάτων στην εξουσία, παρά μόνο από το ταξικό εργατικό κίνημα που στοχεύει στην γεννεσιουργό αιτία, ενάντια στην εξουσία [οικονομική-πολιτική] του κεφαλαίου, με στόχο να γίνει ο λαός ιδιοκτήτης του πλούτου που παράγει με την δική του εξουσία και οικονομία.

Το ταξικό εργατικό κίνημα στην Ελλάδα, έχει εμπειρία, προσέχει τέτοιες κινήσεις των αστικών κομμάτων, της αστικής εξουσίας, και πως – πότε χρησιμοποιείται ο φασισμός, αλλά και πως να τον τσακίσει…

Πηγή cnn.gr

Δείτε ακόμα...