Χθες, Κυριακή, έπειτα από 12 συναπτά έτη πρωθυπουργίας του Μπενιαμίν Νετανιάχου, μετά την ψήφο εμπιστοσύνης του κοινοβουλίου σε έναν ετερόκλιτο συνασπισμό, νέος πρωθυπουργός της χώρας ο Ναφτάλι Μπένετ.
Εξήντα βουλευτές ψήφισαν υπέρ του νέου συνασπισμού, που εκτείνεται από τη δεξιά μέχρι την αριστερά, περνώντας από τη στήριξη ενός αραβικού κόμματος, ενώ 59, κυρίως του κόμματος Λικούντ του Νετανιάχου, της άκρας δεξιάς και των υπερορθόδοξων κομμάτων, αντιτάχθηκαν σ’ αυτόν.
Πρώτος αρχηγός κράτους που αντέδρασε – δεν θα μπορούσε να ήταν άλλος- ήταν ο Τζο Μπάιντεν, ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, του στενότερου συμμάχου του Ισραήλ, ο οποίος συνεχάρη αμέσως με ανακοίνωσή του τον 49χρονο Μπένετ, λέγοντας πως «βιάζεται να δουλέψει» μαζί του.
Κατά την τελευταία ημέρα του στην εξουσία, υπερασπιζόμενος μια δεκαετία που διαμόρφωσε το Ισραήλ, ο Μπενιαμίν Νετανιάχου έκανε τον απολογισμό του ενώπιον της Κνεσέτ: «εξομάλυνση» με αραβικές χώρες, ανάπτυξη της ισραηλινής αστυνομίας διεθνώς και σκληρή γραμμή έναντι του Ιράν, ενώ θεώρησε από τα σημαντικότερα επιτεύγματα της πρωθυπουργίας του τη μυστική επιχείρηση σε ιρανικά αρχεία, που πραγματοποιήθηκε το 2018 από τις μυστικές υπηρεσίες.
Προκαλεί εντύπωση ότι το έργο που ξεχωρίζει ο Νετανιάχου, ως Πρωθυπουργός του κράτους – δολοφόνου, που δρα στην Μέση Ανατολή ως το μακρύ χέρι των ΗΠΑ, είναι οι επιθέσεις, η βία και το Ιράν. Τελευταίο έργο του, εξάλλου, ήταν ο αιματηρός πολυήμερος βομβαρδισμός της Λωρίδας της Γάζας, με απολογισμό εκατοντάδες νεκρούς Παλαιστίνιους.
Παρουσιάζοντας στο κοινοβούλιο τις μεγάλες κατευθύνσεις της κυβέρνησής του, ο Ναφτάλι Μπένετ δήλωσε πως ο συνασπισμός του δεν θα αφήσει «το Ιράν να αποκτήσει πυρηνικά όπλα». «Αυτή η κυβέρνηση αρχίζει τη δουλειά της κάτω από τη σοβαρότερη από τις απειλές για την ασφάλεια», δήλωσε σχετικά με το Ιράν, διαβεβαιώνοντας ότι η χώρα του «επιφυλάσσεται του δικαιώματός της σε πλήρη ελευθερία δράσης» εναντίον του ορκισμένου εχθρού της, ο οποίος αρνείται ότι επιδιώκει να αποκτήσει πυρηνικά όπλα.
Με άλλα λόγια, ο νέος Πρωθυπουργός θα συνεχίσει το έργο του προηγούμενου, μιας και το “κράτος έχει συνέχεια” δεν είναι ελληνική πρωτοτυπία αλλά νομοτέλεια.
Φανταζόμαστε, ότι στην ίδια γραμμή της συνέχειας θα κινηθούν και οι απαράδεκτες σχέσεις του ελληνικού κράτους με το Ισραήλ.
Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ
