Ιταλία: «Έγκλημα εκ προμελέτης» σε κλωστοϋφαντουργία

Στις 3/5/2021 μια 22χρονη εκπαιδευόμενη εργάτρια σκοτώθηκε σε κλωστοϋφαντουργία στην Ιταλία. Ο θάνατός της ήταν «έγκλημα εκ προμελέτης»: Η εργοδοσία είχε σκόπιμα αφαιρέσει από τη μηχανή ένα προστατευτικό έμβολο, για να δουλεύει πιο γρήγορα, αυξάνοντας την παραγωγή κατά 8%, σύμφωνα με το πόρισμα των πραγματογνωμόνων...

Στις 3/5/2021 μια 22χρονη εκπαιδευόμενη εργάτρια σκοτώθηκε σε κλωστοϋφαντουργία στην Ιταλία. Ο θάνατός της ήταν «έγκλημα εκ προμελέτης»: Η εργοδοσία είχε σκόπιμα αφαιρέσει από τη μηχανή ένα προστατευτικό έμβολο, για να δουλεύει πιο γρήγορα, αυξάνοντας την παραγωγή κατά 8%, σύμφωνα με το πόρισμα των πραγματογνωμόνων…

Το πουκάμισο της νεαρής εργάτριας πιάστηκε σε μια ράβδο που προεξείχε, την έσυρε μέσα στη μηχανή και την συνέθλιψε. Από όταν άκουσαν τις κραυγές της μέχρι να πατήσει κάποιος το «stop» της μηχανής, πέρασαν επτά ολόκληρα δευτερόλεπτα. Ακόμα και τώρα είναι δύσκολο να τα μετρήσει κανείς, κάνοντας εικόνα την νεαρή γυναίκα να πολτοποιείται στο θηριώδες μηχάνημα. Ενα, δυο, τρία, τέσσερα, πέντε, έξι, επτά… Μια αιωνιότητα.

Όμως ήταν ήδη αργά. Η 22χρονη προσλήφθηκε ως μαθητευόμενη, γιατί αυτές οι συμβάσεις «κοστίζουν» λιγότερο στην εργοδοσία. Προϋποθέτουν ωστόσο «τυπικά» την επίβλεψη από έναν πιο έμπειρο εκπαιδευτή. Ακόμα κι αυτό όμως η εργοδοσία το θεωρεί «σπατάλη» χρόνου και χρήματος. Γι’ αυτό την ώρα του «ατυχήματος» ο εκπαιδευτής βρισκόταν σε άλλο πόστο, 30 μέτρα μακριά από την εργάτρια, που δούλευε μόνη, χωρίς καμία επίβλεψη.

Στην έκθεση των πραγματογνωμόνων αναφέρεται ότι το προστατευτικό έμβολο είχε να χρησιμοποιηθεί πάρα πολύ καιρό, γι’ αυτό ήταν γεμάτο με ιστούς αράχνης! Πόσες ακόμα εργάτριες όλα αυτά τα χρόνια θα γλίτωσαν στο «παρά ένα» από τον θάνατο ή έναν σοβαρό ακρωτηριασμό; Η «πειραγμένη» μηχανή και η «φτηνότερη» χειρίστρια, που έπαιρνε μικρότερο μισθό και δεν ασφαλιζόταν, ήταν ο ιδανικός συνδυασμός για να αυξάνει τα κέρδη της η εργοδοσία.

Γι’ αυτό άλλωστε οι εκπρόσωποί της ήρθαν εύκολα σε συμβιβασμό με την Εισαγγελία για την καταβολή αποζημίωσης, χωρίς να πάνε καν σε δίκη, κερδίζοντας την αναστολή ακόμα και της ελάχιστης ποινής που τους επιβλήθηκε. Δεν συνέβη όμως το ίδιο και με τον τεχνικό που αφαίρεσε το έμβολο κάτω από τις οδηγίες τους. Αυτός θα δικαστεί και είναι βέβαιο ότι θα φορτωθεί τον θάνατο της αδικοχαμένης εργάτριας. Οσο για την εταιρεία ως «φυσικό πρόσωπο», η αποζημίωση που θα καταβάλει είναι μόλις 10.300 ευρώ!

Το συγκεκριμένο εργοδοτικό έγκλημα δεν διεκδικεί καμιά πρωτοτυπία. Είναι ένα από τα πολλά που συμβαίνουν κάθε χρόνο στην Ιταλία και ένα μεγάλο μέρος τους δεν καταγράφεται ποτέ από τις κρατικές υπηρεσίες! Το αξιοσημείωτο είναι ότι τα εγκλήματα στους χώρους δουλειάς αυξάνονται χρόνο με τον χρόνο, ως συνέπεια της εντατικοποίησης της εργασίας, της έλλειψης μέτρων υγείας και ασφάλειας, της απουσίας οποιουδήποτε κρατικού ελέγχου, πάντα στο όνομα της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων.

Είναι χαρακτηριστικό ότι μεταξύ 2019 και 2020 τα θανατηφόρα εργατικά «ατυχήματα» (με τα πιο υποτιμημένα στοιχεία της επίσημης στατιστικής) αυξήθηκαν σε 12 κράτη – μέλη της ΕΕ. Αν συνεχιστούν αυτοί οι ρυθμοί, η μακάβρια πρόβλεψη είναι ότι πάνω από 25.000 εργαζόμενοι θα χάσουν τη ζωή τους τα επόμενα επτά χρόνια. Η κατάσταση στην πραγματικότητα είναι πολύ χειρότερη και δεν κρύβεται, όσο κι αν προσπαθούν η εργοδοσία και το κράτος της.

Μια μικρή ευρωπαϊκή πόλη θα εξαφανιστεί από τον χάρτη και θα προσφερθεί θυσία στα καπιταλιστικά κέρδη. Ο κυνισμός με τον οποίο το κεφάλαιο κάνει τέτοιες «προγραφές» μόνο θυμό και αγανάκτηση προκαλεί. Οπως συμβαίνει και στη χώρα μας, όπου κάθε τρεις μέρες χάνει τη ζωή του ένας εργαζόμενος στα κάτεργα της εργοδοσίας. Ως πότε όμως η ζωή του εργάτη θα είναι αναλώσιμη; Ως πότε οι χώροι δουλειάς θα είναι ναρκοπέδια, «γυμνοί» από οποιοδήποτε μέτρο προστασίας της υγείας, ακόμα και της ζωής του εργαζόμενου;

Η διεκδίκηση ουσιαστικών μέτρων υγείας και ασφάλειας στην εργασία, η επιβολή τους με αγώνες στους χώρους δουλειάς, είναι ζήτημα ζωής και θανάτου για κάθε εργαζόμενο και σωματείο. Κανείς δεν πρέπει να ανέχεται να ζει με τον φόβο αν θα γυρίσει το βράδυ στην οικογένειά του σήμερα, που η εξέλιξη της επιστήμης και της τεχνικής επιτρέπουν την καλύτερη πρόληψη και αποτροπή των «ατυχημάτων» ακόμα και στα πιο δύσκολα επαγγέλματα.

Κανένας εργαζόμενος να μη δεχτεί να γίνεται η ακεραιότητα και η ζωή του ο «άγνωστος Χ» στην εξίσωση των κερδών του κεφαλαίου. Και αυτό να ακουστεί δυνατά στις 9 Νοέμβρη, με μαζική συμμετοχή στην πανελλαδική γενική απεργία!

Αναδημοσίευση από τη στήλη «Η Άποψή μας» του «Ριζοσπάστη», Τετάρτη 2 Νοέμβρη 2022

Δείτε ακόμα...