Την επιδίωξη της κυβέρνησης για πιο βαθιά εμπλοκή της χώρας σε επικίνδυνους για τον λαό ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς που αναπτύσσονται στην ευρύτερη περιοχή επιβεβαίωσε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, μιλώντας στα πλαίσια του Συνεδρίου που διοργανώνει η εφημερίδα «Το Βήμα» για την Ανατολική Μεσόγειο.
Ομολογώντας ότι «τα πράγματα στη γειτονιά μας είναι πολύ πιο σύνθετα», έκανε, παράλληλα, λόγο για «νέες ευκαιρίες» και «νέα περιθώρια περιφερειακής συνεργασίας που η Ελλάδα έχει κάθε σκοπό να τα αξιοποιήσει και προς όφελός της και προς όφελος της περιφερειακής σταθερότητας και ειρήνης». Δηλαδή προς όφελος της κερδοφορίας της αστικής τάξης, σε περίοδο που μαίνονται σφοδροί ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί για το μοίρασμα αγορών και δρόμων μεταφοράς, με θύματα, μεταφορικά και κυριολεκτικά, τους λαούς. Όσο για τα περί «σταθερότητας και ειρήνης», η μόνη ειρήνη, στην οποία αποβλέπουν ο πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του, είναι η ιμπεριαλιστική, αυτή που επιβάλλεται με «το πιστόλι στον κρόταφο» λαών που αιματοκυλιούνται με ευθύνη των ιμπεριαλιστών.
Της «σταθερότητας» των νταλικών γεμάτων πυρομαχικά που διασχίζουν αστικά κέντρα και ενίοτε πέφτουν πάνω σε κολόνες της ΔΕΗ. Της «σταθερότητας» που θέλει τη Μάνδρα -στον ενεργειακό και διαμετακομιστικό κόμβο της Δυτικής Αττικής- να πνίγεται, να μετρά νεκρούς και καταστροφές επειδή το αστικό κράτος μπορεί να «διευθετεί» μέσα σε μία μέρα τις απαιτήσεις των ΗΠΑ και των ενεργειακών ομίλων αλλά δεν μπορεί τόσες δεκαετίες να διευθετήσει τα ρέματα.
Ιδιαίτερα προκλητικός παρουσιάστηκε ο πρωθυπουργός, απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με την κατάσταση στη Γάζα και για τις σχέσεις του ελληνικού αστικού κράτους με το ισραηλινό κράτος-δολοφόνο. Πιο συγκεκριμένα, σχετικά με την αναγνώριση Παλαιστινιακού κράτους, ο Κ. Μητσοτάκης αρκέστηκε στο να δηλώσει απλώς ότι κάτι τέτοιο «στο σχέδιο των 20 σημείων παραμένει σε ένα βαθμό δημιουργικά ασαφές». Πρόσθεσε, δε, σε ό,τι αφορά την αναγνώριση Παλαιστινιακού κράτους πως «για να γίνει από τη χώρα μας θα πρέπει να τηρούνται κάποιες προϋποθέσεις και να είναι ένα επόμενο στάδιο σε μια μακρά διαδικασία».
Να σημειωθεί ότι το εν λόγω άθλιο σχέδιο των ΗΠΑ όχι μόνο μετατρέπει, ουσιαστικά, τη Λωρίδα της Γάζας σε αμερικανικό προτεκτοράτο, αλλά στην πραγματικότητα ενταφιάζει και το δικαίωμα του Παλαιστινιακού λαού που διαχρονικά δίνει έναν ηρωικό αγώνα για να αποκτήσει ένα πραγματικά ανεξάρτητο κράτος στα σύνορα του 1967 με πρωτεύουσα την Αν. Ιερουσαλήμ.
Στη συνέχεια, για ακόμα μια φορά έσπευσε να δικαιολογήσει τη στήριξη της κυβέρνησης στο κράτος-κατακτητή, επαναφέροντας με θράσος την επιχειρηματολογία περί διαχρονικής «στρατηγικής σχέσης» και υπεράσπισης του δικαιώματος αυτοάμυνας (!) του Ισραήλ.
Έφτασε σε τέτοια σημεία αποκτήνωσης, όπως άλλωστε όλοι οι αστοί, και είπε ότι ήταν «αρκετά επικριτικοί και δημόσια και κατ’ ιδίαν στις επικοινωνίες» με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό και εγκληματία πολέμου Μπ. Νετανιάχου όταν… «η χρήση βίας είχε ξεπεράσει τα όρια αναλογικής αντιμετώπισης». Στα πόσα κομματιασμένα κορμάκια παιδιών βρίσκεται η «αναλογική αντιμετώπιση» μόνο οι ξετσίπωτοι ξέρουν.
Ο πρωθυπουργός εξέφρασε και την… περηφάνια του για την «εδραίωση εθνικών θέσεων», όπως χαρακτήρισε τον Θαλάσσιος Χωροταξικό Σχεδιασμός, τα Θαλάσσια Πάρκα, την «αξιοποίηση ΑΟΖ νότια της Κρήτης» για εξορύξεις και η οριοθέτηση με την Αίγυπτο. Σχεδιασμοί, βέβαια, που στα πλαίσια των ιμπεριαλιστικών παζαριών και ανταγωνισμών και του κυνηγιού των επιχειρηματικών ομίλων για ακόμα μεγαλύτερη κερδοφορία, γεννούν τεράστιους κινδύνους αναφορικά με τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας και ιδιαίτερα στα πλαίσια της αντιπαράθεσης της ελληνικής με την τουρκική αστική τάξη, η οποία, μέσω και της τουρκικής κυβέρνησης, εκφράζει πολλάκις και ποικιλοτρόπως τις απαράδεκτες διεκδικήσεις της. Αυτό άλλωστε επιβεβαιώνεται και από τις δηλώσεις αξιωματούχων των ΗΠΑ που αποφεύγουν όπως ο διάολος το λιβάνι ουσιαστικά να αναγνωρίσουν κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας, από τους «πετσοκομμένους» χάρτες, από τις συμφωνίες για οριοθέτηση ΑΟΖ με Ιταλία και Αίγυπτο που έχουν μειωμένη επήρεια για ελληνικά νησιά και τόσα άλλα…
Σε ό,τι αφορά, λοιπόν, τα ελληνοτουρκικά, ο πρωθυπουργός, κινούμενος, στη λογική των «ήρεμων νερών» ανακοίνωσε ότι «το έδαφος είναι ώριμο» για να γίνει μέσα στο πρώτο τρίμηνο του 2026 το Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας στην Άγκυρα. «Η Διακήρυξη των Αθηνών ήταν επιβεβαίωση ότι μπορούμε να έχουμε λειτουργική σχέση, να συμφωνούμε ότι διαφωνούμε, αλλά να διαφωνούμε πολιτισμένα», ανέφερε χαρακτηριστικά, «ευλογώντας», έτσι, και τα «γένια» της κυβέρνησής του για τον διάλογο με τη γείτονα, σύμφωνα και με τις κατευθύνσεις του ΝΑΤΟικού οδικού χάρτη που ανοίγει και τον δρόμο της συνεκμετάλλευσης στο Αιγαίο στο όνομα της συνοχής της ΝΑ πτέρυγας της πολεμικής ΝΑΤΟικής μηχανής, των κερδών για ελληνικούς επιχειρηματικούς ομίλους, ενεργειακών κολοσσών των ΗΠΑ, κ.ά.
Σε πανηγυρικό κλίμα, όμως, ήταν φυσικά και όσα είπε για τη μετατροπή της χώρας σε «ενεργειακό κόμβο», επισημαίνοντας και σχέδια, όπως αυτά για «απόπειρα εξόρυξης τους επόμενους 18 μήνες» φυσικού αερίου από ενεργειακούς κολοσσούς. Μάλιστα, διευκρίνισε πως σε περίπτωση που βρεθεί φυσικό αέριο, «αυτό αλλάζει τα πάντα ως προς την ενεργειακή θέση της Ελλάδας, θα έχουμε το δικό μας και θα εξάγουμε κιόλας». Πάντως αυτό το «αέριο» σε περίπτωση που βρεθεί δεν θα το εξάγουν εργαζόμενοι, βιοπαλαιστές αγροτοκτηνοτρόφοι και μικροί αυτοαπασχολούμενοι που είναι αντιμέτωποι με την ενεργειακή ακρίβεια και φτώχεια και τώρα που οι Έλληνες εφοπλιστές «εισάγουν» το πανάκριβο αμερικάνικο LNG.
Τέλος, για το αιματοκύλισμα δύο λαών στα λασποχώραφα της Ουκρανίας στα πλαίσια της ιμπεριαλιστικής πολεμικής σύγκρουσης ανάμεσα σε ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ με τη Ρωσία, ο Κ. Μητσοτάκης, επικαλούμενος ξανά το επιχείρημα της υπεράσπισης «του αμυνόμενου απέναντι στον επιτιθέμενο», συμπλήρωσε ότι η Ελλάδα έχει «έναν λόγο παραπάνω να υπερασπίζεται το απαραβίαστο των συνόρων» και πως «θα δημιουργούσε ένα προηγούμενο πολύ ανησυχητικό» μια ενδεχόμενη συνθηκολόγηση της Ουκρανίας, «δείχνοντας» με αυτόν τον τρόπο την κατάσταση στην Κύπρο.
Αναπαρήγαγε δηλαδή ξανά το πρόσχημα ότι η Ελλάδα στηρίζει το ευρωατλαντικό στρατόπεδο και το καθεστώς Ζελένσκι στο μακελειό της Ουκρανίας επειδή η Τουρκία κατέχει εδώ και πάνω από 50 χρόνια σχεδόν το 40% του εδάφους της Κύπρου. Την ώρα που οι ιμπεριαλιστές και στρατηγικοί σύμμαχοι της Ελλάδας έχουν βγάλει τη μεζούρα για την μελλοντική συγκρότηση της Ουκρανίας αυτά τα προσχήματα εμπλοκής και στήριξης του καθεστώτος Ζελένσκι δεν πείθουν κανέναν.
Η εμπλοκή της Ελλάδας, όπως αρκετές φορές έχει συνομολογηθεί αφορά το να έχουν μερτικό από την λεία τα ελληνικά μονοπώλια από την πίτα της ανοικοδόμησης. Δεύτερον η Ελλάδα έχει στηρίξει και εμπλακεί διαχρονικά κάθε είδους ιμπεριαλιστικό έγκλημα του ΝΑΤΟ και η ΝΑΤΟική σύμμαχος Τουρκία συνεχώς αναβαθμίζει τις απαράδεκτες διεκδικήσεις σε βάρος της Ελλάδας και της Κύπρου. Το επικίνδυνο αυτό πρόσχημα άλλωστε έχει επιβεβαιωθεί τραγικά στην ιστορία και από τότε που η Ελλάδα στις αρχές του 20ου αιώνα είχε στείλει εκστρατευτικό σώμα στην Ουκρανία για να ακολουθήσει αντί στήριξη των ιμπεριαλιστικών συμμάχων, η Μικρασιατική καταστροφή.
