Ως σημαιοφόρος των επικίνδυνων αποφάσεων για την ενίσχυση της πολεμικής προετοιμασίας και της πολεμικής οικονομίας εμφανίστηκε για ακόμη μια φορά ο πρωθυπουργός, Κυρ. Μητσοτάκης, στη Σύνοδο Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Στις δηλώσεις που έκανε μετά το τέλος των εργασιών, υπογράμμισε πως ήδη η ΕΕ έχει κάνει «σημαντικά βήματα ως προς την υλοποίηση μιας κοινής ευρωπαϊκής αμυντικής πολιτικής», φέρνοντας ως παράδειγμα τη θεσμοθέτηση της εθνικής ρήτρας διαφυγής, «την οποία έχει ήδη αξιοποιήσει η χώρα μας», και το πρόγραμμα SAFE για την ενίσχυση των πολεμικών βιομηχανιών με δάνεια που θα φορτωθούν στις πλάτες τους οι λαοί.
Επιπλέον, χαρακτήρισε «πολύ θετικό» το γεγονός ότι «στον οδικό χάρτη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής εντοπίζονται ως εμβληματικά έργα προτάσεις οι οποίες αποτελούσαν ανέκαθεν την ελληνική προτεραιότητα», αναφερόμενος στην «αντιπυραυλική ασπίδα» και στην προστασία όλων των συνόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης από επιθέσεις με drones.
Σε σχέση με την πρόταση της ελληνικής κυβέρνησης για έναν «κοινό ευρωπαϊκό μηχανισμό δανειοδότησης» έργων που αφορούν την πολεμική προετοιμασία, πλάι στο πρόγραμμα SAFE, δήλωσε πως «δεν είμαστε ακόμα στο σημείο να μπορούμε να μιλάμε ή να έχει ωριμάσει η ιδέα», αλλά «θα επιμένω να παρουσιάζω αυτή την πρόταση, να τη συζητάμε στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και πιστεύω ότι θα έρθει η ώρα της. Θα ωριμάσει και αυτή η πρόταση».
Σε σχέση με τη συμμετοχή της Τουρκίας στο πρόγραμμα SAFE, επέμεινε ότι «όσο η Τουρκία έχει εκκρεμές casus belli απέναντι στην Ελλάδα, όσο αμφισβητείται η κυριαρχία ελληνικών νησιών στο Αιγαίο, προφανώς και δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε σε μια τέτοια συμμετοχή». Ευχήθηκε η Τουρκία να αλλάξει άποψη για τα ζητήματα αυτά, «για να μπορέσουμε να μπούμε και σε μια ουσιαστική συζήτηση για το θέμα αυτό», εκτιμώντας πως αυτό δεν θα γίνει στο άμεσο μέλλον.
Πάντως, εμφανίστηκε έτοιμος να επιταχυνθεί το παζάρι με την Τουρκία (και όχι μόνο), ανακοινώνοντας ότι «πολύ σύντομα το υπουργείο Εξωτερικών θα είναι σε θέση να παρουσιάσει έναν πιο σαφή οδικό χάρτη» για την πρόταση της ελληνικής κυβέρνησης για ένα πολυμερές σχήμα των κρατών της Αν. Μεσογείου (Ελλάδα, Κύπρος, Αίγυπτος, Τουρκία, Λιβύη). Δήλωσε, επίσης, ότι στην ελληνική κυβέρνηση θα «ήμασταν πολύ ανοιχτοί» να συμμετάσχουν και άλλες χώρες της περιοχής υπό τον «απαράβατο όρο» του σεβασμού στο Διεθνές Δίκαιο και στο Δίκαιο της Θάλασσας, «διότι πρέπει να υπάρχει ένα βασικό πλαίσιο συζητήσεων, τουλάχιστον για ζητήματα τα οποία αφορούν το Διεθνές Δίκαιο». Πρόσθεσε, βέβαια, πως υπάρχουν και άλλα θέματα, τα οποία μπορούν να συζητηθούν, «πιο ήπιας πολιτικής, λιγότερο ακανθώδη», όπως για παράδειγμα η κλιματική κρίση και η πολιτική προστασία, τα οποία θα προετοιμάσουν τη συζήτηση για το «ψητό».
Επιπλέον, αναφέρθηκε στο Ενεργειακό, ζητώντας -με έγνοια για τους εγχώριους επιχειρηματικούς ομίλους- να υπάρχει «ευελιξία» στην προώθηση της «πράσινης μετάβασης» ώστε να μη θίγονται η ανταγωνιστικότητα της βιομηχανίας και η «κοινωνική συνοχή» επιβάλλοντας «ένα δυσβάσταχτο κόστος στα νοικοκυριά και στις επιχειρήσεις μας». Για το Στεγαστικό, παρέπεμψε στα μέτρα-κοροϊδία που πήρε η κυβέρνησή του, όπως το …ένα ενοίκιο που στα τέλη Νοέμβρη θα επιστραφεί στους ενοικιαστές, την ώρα που οι τιμές εκτοξεύονται εξαιτίας της πολιτικής που μετατρέπει τη στέγη σε πανάκριβο εμπόρευμα.
