Καλή και αγωνιστική χρονιά, με υγεία και ευτυχία σε όλους τους στρατευμένους νέους που υπηρετούμε την πατρίδα μας.
Η χαρά και η ξεκούραση που προσφέρουν οι μέρες των γιορτών είναι πάντα μία ανάσα μπροστά στις μάχες που θα μας φέρει η νέα χρονιά.
Αυτές οι μέρες που περνάμε, είτε όλοι μαζί μέσα στο στρατόπεδο, είτε και έξω απ’ αυτό μπορούν να μας μάθουν ένα σημαντικό “μάθημα”. Μπορεί να μας μείνει πως τελικά περνάς καλύτερα, ζεις πιο όμορφα, αντιμετωπίζεις όλες τις δυσκολίες ευκολότερα, όταν νοιάζεσαι για τον διπλανό σου, όταν αναπτύσσεις σχέσεις συναδελφικές βλέποντας το “εγώ” μέσα από το “εμείς” και όχι από πάνω του. Ενώ όταν “κοιτάς την πάρτη σου” τελικά τότε είναι που δεν περνάς καλά, τότε είναι που δεν έχεις κάποιον δίπλα σου στα “δύσκολα”, ούτε κάποιον δίπλα σου για να φτιάξεις μαζί του τα “όμορφα”. Αλλά μέσα από αυτές τις δυσκολίες, μέσα από τη συμβίωση με τόσα άτομα που ο καθένας έχει τη δική του προσωπικότητα και πεποιθήσεις, μαθαίνεις να επικοινωνείς, να ανοίγεσαι, και να συνεργάζεσαι με άλλους ανθρώπους. Και όλα αυτά μέσα σε έναν χώρο που κυριαρχεί η αστική προπαγάνδα και ακούγονται πολλές απόψεις για την εμπλοκή μας σε νατοϊκούς σχεδιασμούς, το προσφυγικό, ή τις ολοένα αυξανόμενες εντάσεις με τους ανατολικούς γείτονές μας. Και είναι καθήκον όλων μας, να μη μένουμε με κλειστό το στόμα απέναντι σε ρητορικές μίσους και απέναντι στην αδικία.
Όπως δείχνουν τα πράγματα φέτος οι δυσκολίες θα είναι πιο μεγάλες. Ακόμη πιο πολύ βαραίνουν για όλους εμάς τους νέους εργατικής – λαϊκής καταγωγής που υπηρετούμε τη θητεία μας στον Στρατό Ξηράς, στο Πολεμικό Ναυτικό και στην Πολεμική Αεροπορία. Οι οικονομικές και άλλες δυσκολίες που ζούμε εμείς και οι δικοί μας άνθρωποι δεν εξαφανίζονται στη πύλη του στρατοπέδου. Ίσα ίσα που και η ίδια η θητεία μας, για τους περισσότερους από εμάς, είναι ένα μεγάλο οικονομικό βάρος, όπου καμιά κυβέρνηση δεν συνέβαλλε στο να μειωθεί. Αντιθέτως μειώνοντας την χρηματοδότηση των μονάδων και πάνω απ’ όλα με την επίθεση στο υστέρημα των οικογενειών μας, κάνει ακόμα πιο αβάσταχτο το βάρος αυτών των 9-12 μηνών.
Όμως αυτές οι μέρες έχουν ακόμα μια σημασία. Είναι μέρες περισυλλογής, μέρες που πρέπει να σκεφτούμε πως δράσαμε όλη την προηγούμενη χρονιά και πως θα δράσουμε και την επόμενη. Πώς θα μπούμε μπροστά για να παλέψουμε τις δυσκολίες που βρίσκουμε, πώς θα διεκδικήσουμε μια καλύτερη ζωή τόσο μέσα στο στρατόπεδο όσο και έξω από αυτό.
Τέλος θα θέλαμε να θυμηθούμε ξανά αυτές τις μέρες και τον πολύπαθο λαό της Παλαιστίνης. Σχεδόν 3 μήνες τώρα το κράτος – δολοφόνος του Ισραήλ έχει εξαπολύσει μια λυσσαλέα επίθεση εναντίον των Παλαιστινίων, μια επίθεση που έχει σαν αποτέλεσμα του δεκάδες χιλιάδες νεκρούς μεταξύ των οποίων πολλές χιλιάδες παιδιά. Η εικόνα ενός παιδιού που θα αλλάξει μόνο του χρονιά, μέσα στα χαλάσματα του σπιτιού του, μέσα στα “χαλάσματα” της ζωής του, πρέπει να μας χαραχτεί στο μυαλό και να γίνει δύναμη για αγώνα. Αγώνα για να σταματήσει τώρα η γενοκτονία των Παλαιστινίων. Αγώνα για να σταματήσει τώρα κάθε πόλεμος που συμβαίνει πάνω στη γη, κάθε πόλεμος που έχει σαν στόχο τα κέρδη των λίγων και άρα είναι ένας άδικος πόλεμος.
Οι νέοι στρατευμένοι θα πρέπει να δώσουμε τη μάχη μέσα και έξω από τις μονάδες μας τόσο για τα δικαιώματά μας, όσο και για να φτιάξουμε έναν νέο, ειρηνικό και όμορφο κόσμο, στο μπόι των ονείρων και των ανθρώπων.
Στρατιώτες 503 ΤΠ
