«Αρτηρία ευημερίας και ειρήνης» χαρακτήρισε ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Σταύρος Παπασταύρου τον Κάθετο Διάδρομο από την Ουάσιγκτον όπου βρίσκεται και παρευρίσκεται σε διάφορα φόρουμ για την προώθηση της κερδοφορίας ελληνικών επιχειρηματικών ομίλων στο πλαίσιο της μάχης για την ενεργειακή κυριαρχία των ΗΠΑ στην Ευρώπη.
Το αν οι αγωγοί Ενέργειας αποτελούν «αρτηρίες ειρήνης» το αποδεικνύουν ωμά οι αγωγοί της Ουκρανίας. Το αποδεικνύουν οι αγωγοί που ξεκινούν από το Καζακστάν και ανήκουν σε κοινοπραξία που συμμετέχουν ενεργειακοί κολοσσοί των ΗΠΑ και συχνά έχουν χτυπηθεί από φίλια πυρά…
Η «μάχη» για να καταστεί «βιώσιμος» και λειτουργικός ο Κάθετος Διάδρομος, που συχνά πυκνά μένει άδειος και χρειάζεται και νέες υποδομές, αφορά την κερδοφορία επιχειρηματικών ομίλων, την άνοδο των εισαγωγών του πανάκριβου αμερικανικού LNG σε μία περίοδο που η ΕΕ θέλει να απεξαρτηθεί από το ρωσικό αέριο, αλλά ταυτόχρονα δυναμώνει η αντιπαράθεση και με τις ΗΠΑ.
Είναι ένα σύνθετο παζάρι των ιμπεριαλιστών που καμία σχέση δεν έχει με την ευημερία των λαών.
Ο Παπασταύρου, μιλώντας στην εκδήλωση «10 χρόνια συνεργασίας ΗΠΑ και ΕΕ στο υγροποιημένο φυσικό αέριο», είπε χαρακτηριστικά ότι «η Ελλάδα έχει μεταβληθεί από χώρα καθαρής κατανάλωσης σε περιφερειακό κόμβο διαμετακόμισης φυσικού αερίου». Ενδεικτικά ανέφερε ότι «το 2019 η χώρα εισήγαγε περίπου 6 έως 7 δισ. κυβικά μέτρα (BCM), τα οποία καταναλώνονταν στο εσωτερικό, ενώ το 2024 οι εισαγωγές ανήλθαν στα 17 BCM, εκ των οποίων τα 11 κατευθύνθηκαν σε εξαγωγές προς γειτονικές χώρες». Αλήθεια, τι κέρδισε ο λαός από αυτή την εξέλιξη;
Ο υπουργός επίσης επιχείρησε να ρίξει «καρφιά» στην ΕΕ σε μία περίοδο που η Τουρκία ανάγεται σε «στρατηγικός εταίρος» στον τομέα της πολεμικής προετοιμασίας αλλά και στις ενεργειακές μάχες. Είναι ενδεικτικό πως μία εκ των διαδρομών του Κάθετου Διαδρόμου μεταφέρει αζέρικο αέριο μέσω Τουρκίας που οι ΗΠΑ θέλουν να μένει άδεια, αλλά χώρες της ΕΕ θέλουν να χρηματοδοτήσουν την αναβάθμιση των υποδομών της. Μια ωραία ατμόσφαιρα οι λυκοφιλίες των αστών.
Ισχυρίζεται ο Παπασταύρου πως «νέα ρύθμιση της ΕΕ προβλέπει ότι οτιδήποτε έρχεται από την Τουρκία θεωρείται εκ προοιμίου ρωσικής προέλευσης, εκτός αν αποδειχθεί το αντίθετο. Αλλά πρέπει να δούμε αν αυτό αρκεί. Αν δεν υπάρχει πεποίθηση ότι η απεξάρτηση είναι μη αναστρέψιμη, τότε δεν θα επιτευχθεί. Το ρωσικό αέριο μπορεί να επανέλθει μέσω Τουρκίας – περίπου 17 δισ. κυβικά μέτρα το 2025. Αν αυτά δεν εξαλειφθούν, δεν θα υπάρξει πραγματική απεξάρτηση. Αν επιστρέψει σε χαμηλότερη, ανταγωνιστική τιμή, μπορεί να υπονομεύσει τη διαδικασία. Είναι πραγματικός κίνδυνος. Παρά τον εμπορικό ανταγωνισμό, είμαστε ενωμένοι σε ένα: Δεν θέλουμε να ξαναδούμε την Ευρώπη υπό την ενεργειακή ομηρία της Ρωσίας».
Όσον αφορά τώρα τις συμφωνίες που έκαναν ελληνικοί επιχειρηματικοί όμιλοι γράφεται ότι η «Atlantic SEE LNG Trade» (ΑΚΤΩΡ και ΔΕΠΑ Εμπορίας) εξασφάλισε 4 συμφωνίες με χώρες για την πώληση αμερικανικού LNG στο πλαίσιο της υπουργικής συνόδου που διοργανώθηκε στην Ουάσιγκτον από τον Λευκό Οίκο και το Εθνικό Συμβούλιο Ενεργειακής Κυριαρχίας των ΗΠΑ (NEDC):
Με το Υπουργείο Υποδομών και Ενέργειας της Αλβανίας, με τη δημόσια εταιρεία BULGARGAZ της Βουλγαρίας, με την «Aluminij Industries» και τη «M. T. Abraham group» της Βοσνίας – Ερζεγοβίνης και με την «Naftogaz» της Ουκρανίας.
Επίσης ανακοινώθηκε ότι στο ίδιο πλαίσιο μνημόνιο συνεργασίας υπέγραψε η «Metlen» με τη «Shell».
Τέλος, την κοινή δήλωση υπό τον τίτλο «Ενίσχυση της ασφάλειας του εφοδιασμού φυσικού αερίου στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη», δηλαδή την προώθηση του αμερικανικού LNG, υπέγραψαν οι υπουργοί Ενέργειας και οι εκπρόσωποι της Ελλάδας, της Βουλγαρίας, της Ουγγαρίας, της Πολωνίας, της Ρουμανίας, της Σλοβακίας, της Μολδαβίας, της Ουκρανίας, της Κροατίας, της Λιθουανίας, της Σερβίας, της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης και των ΗΠΑ.
