Καθημερινότητα και «ηλεκτρονική διακυβέρνηση»

Eurokinissi

Μέχρι το 2008, οπότε και η οικονομική κρίση μας χτύπησε την πόρτα, παρά τις διαβεβαιώσεις από τον τότε πρωθυπουργό που μιλούσε για «θωρακισμένη οικονομία», ο χρόνος απονομής της σύνταξης ήταν από 3 έως 6 μήνες για τον δικαιούμενο. Περίπου τόσος ήταν και ο χρόνος για την απονομή σύνταξης χηρείας.

Από το 2010 και μετά, που η χώρα μπήκε στον αστερισμό των μνημονίων, αυτά ανατράπηκαν. Στη λογική των αστικών κυβερνήσεων, που υπηρέτησαν και υπηρετούν τα μνημόνια, είναι να «σωθεί η χώρα». Δεν εξήγησε κάποιος όμως, πως χώρα χωρίς λαό ΔΕΝ υπάρχει. Χώρα χωρίς λαό είναι χωράφι και μάλιστα στέρφο.

Με αυτή τη λογική άρχισαν οι περικοπές μισθών, συντάξεων, θέσεων εργασίας. Ξαφνικά ο περίφημος για πολλούς ιδιωτικός τομέας φαλίρισε. Αποδεικνύοντας πως ιδιωτικός τομέας ΔΕΝ υφίσταται σε καμία χώρα, χωρίς τη στήριξη και την υποστήριξη του κράτους.

Οι οπαδοί της ελεύθερης οικονομίας θα έχουν τις ενστάσεις τους, αλλά η εξήγηση είναι προφανής. Την περίοδο της ευμάρειας, τότε που τα δάνεια από τις τράπεζες δινόντουσαν για ψύλλου πήδημα, οι ιδιώτες επιχειρηματίες έπαιρναν δάνεια, επιχορηγήσεις, πακέτα από τα προγράμματα της ΕΕ. Είχαν υποχρέωση, σύμφωνα με τον αστικό μύθο, να δημιουργούν νέες θέσεις εργασίας και να συμβάλλουν στην περίφημη ανάπτυξη της χώρας. Ως γνωστόν, ούτε νέες θέσεις εργασίας δημιούργησαν, ούτε σε κάποια ανάπτυξη συνέβαλαν. Έβγαζαν τα χρήματά μας σε φορολογικούς παραδείσους και απαιτούσαν φορολογικές ελαφρύνσεις ή και απαλλαγές.

Μόλις ξέσπασε η κρίση, οι ίδιοι άνθρωποι, άρχισαν τις απολύσεις, για να μπορέσουν, υποτίθεται, να κρατήσουν τις επιχειρήσεις τους ανοιχτές, με το λιγότερο δυνατό κόστος. Τον λένε εξορθολογισμό δαπανών! Και φυσικά, αρκετοί έβαλαν λουκέτο, αφήνοντας εργαζόμενους στο έλεος της ανεργίας, σε μια κρίση που μετετράπη σε ανθρωπιστική. Και μάλιστα τη μεγαλύτερη σε καιρό ειρήνης.

Έκτοτε κύλησε πολύ νερό στο μύλο. Η οικονομία, με τους δικούς τους όρους, ουδέποτε κατάφερε να σηκώσει κεφάλι και ενώ από το καλοκαίρι του 2018 κάποιοι φόρεσαν ακόμη και γραβάτα για αν πείσουν πως «τα μνημόνια τέλος», αυτό ουδέποτε συνέβη. Τα μνημόνια είναι εδώ, οι μνημονιακοί νόμοι είναι εδώ και οποιαδήποτε κίνηση γίνεται, έχει πάντα τη φράση «δεσμευόμαστε από τους θεσμούς».

Με τις απολύσεις μέσω της περίφημης «αξιολόγησης», υπήρξε και μεγάλο μαχαίρι στο προσωπικό των δημοσίων υπηρεσιών. Αν και η έκθεση του ΟΟΣΑ το 2011 έδειχνε πως οι υπηρεσίες του δημοσίου ήταν οριακά στελεχωμένες, εντούτοις οι μνημονιακές κυβερνήσεις συνέχισαν την αποψίλωσή τους. Δημόσια σχολεία, παιδικοί σταθμοί, νηπιαγωγεία, νοσοκομεία, πανεπιστήμια, καθαρίστριες του δημοσίου, δημόσια ταμεία. Τίποτε όρθιο στο δημόσιο τομέα.

Από την άλλη, από την αρχή, έλεγαν πως το κράτος θα γίνει πιο ευέλικτο, πως θα είναι πιο φιλικό στον πολίτη, πως πλέον θα σταματήσουν οι ουρές και οι ταλαιπωρίες, αφού όλα θα γίνονται από τον υπολογιστή. Και αυτά τα έλεγαν απευθυνόμενοι σε ένα λαό που βρισκόταν στη δίνη της καταστροφής που άλλοι του προκάλεσαν.

πηγή: EUROKINISSI

Μια από τις πιο απαράδεκτες κινήσεις που έκαναν ήταν η αλλαγή στον τρόπο της απόδοσης της κουτσουρεμένης μνημονιακής σύνταξης.

Με τους συνταξιούχους, όλες οι κυβερνήσεις έπαιξαν πολύ άσχημο παιχνίδι. Αφού διέλυσαν κάθε έννοια κοινωνικής πρόνοιας, στη συνέχεια πετσόκοψαν τις συντάξεις. Συντάξεις που αποτελούσαν και αποτελούν για πολλές οικογένειες το ΜΟΝΑΔΙΚΟ έσοδο και συντηρούν παππούδες, γονείς κι εγγόνια.

Οι κυβερνήσεις που κατακρεούργησαν μισθούς και συντάξεις, δε σταμάτησαν να διαφημίζουν και να εξαγγέλλουν την «ηλεκτρονική διακυβέρνηση». Όλα από το σπίτι με το πάτημα ενός κουμπιού. Όλα από το σπίτι, χωρίς τη φυσική παρουσία. Όλα ηλεκτρονικά…

Έτσι λένε εδώ και μια δεκαετία, σε αυτό στηρίζουν το νέο τους αφήγημα μετά το ξέσπασμα της πανδημίας και το κλείδωμα όλης της χώρας.

Μόνο που άλλα τα πλούσια και μεγάλα λόγια και άλλη η πραγματικότητα.

Μόλις πριν λίγες μέρες, για πολλοστή φορά, κυβέρνηση εξαγγέλλει πως οι συντάξεις θα δίνονται αμέσως και οι συντάξεις χηρείας το πολύ μέσα σ ένα μήνα με το πάτημα ενός κουμπιού. Μόνο που αυτό πρόκειται να ξεκινήσει από 1/1/2021.

Και οι ίδιοι άνθρωποι δεν εξηγούν πώς μια γυναίκα που ουδέποτε εργάστηκε στη ζωή της, που οι μόνες αποδοχές ήταν η σύνταξη του συζύγου της, μόλις αυτός φύγει από τη ζωή, πρέπει να ζήσει για τουλάχιστον ένα 5άμηνο χωρίς σεντ. Εννοείται πως για να περάσει το 5άμηνο, πρέπει να τρέξει να μαζέψει ένα κάρο χαρτιά από διάφορες υπηρεσίες και οργανισμούς, να υποβάλλει αιτήσεις για να πάρει χρήσιμα έγγραφα που να αποδεικνύουν το αυτονόητο και αφού τελικά καταφέρει να μαζέψει όλα τα απαιτούμενο έγγραφα, στη συνέχεια να τα καταθέσει στο ταμείο από το οποίο έπαιρνε σύνταξη ο σύζυγός της. Και να περιμένει, να περιμένει… Τα έξοδα να τρέχουν, η γυναίκα αυτή να πρέπει να τρώει, να πληρώνει λογαριασμούς ρεύματος, νερού, τηλεφώνου. Και καλά να έχει παιδιά που να μπορούν να την στηρίξουν. Αν τα παιδιά της είναι άνεργα; Αν ζούσαν και αυτά από την πετσοκομμένη σύνταξη;

Πού είναι η περίφημη και πολλάκις εξαγγελθείσα «ηλεκτρονική διακυβέρνηση»; Πού είναι οι εξαγγελίες όλων των υπουργών τα τελευταία δέκα χρόνια, πως με το πάτημα ενός κουμπιού θα λύνεται το κάθε πρόβλημα; Ακόμη και σήμερα, πριν λίγες μέρες, η κυβέρνηση, πάλι αναφερόμενη στο συγκεκριμένο ζήτημα, με πηχυαίους τίτλους, έδωσε τροφή στα φιλικά της έντυπα για να πουν πως «σε ένα μήνα οι συντάξεις χηρείας». Κι από κάτω, με μικρά γράμματα, με νομοσχέδιο που κατέθεσε στη Βουλή και θα ισχύσει από 1/1/2021…

Αυτή είναι η πραγματικότητα. Μετάθεση στο μέλλον.

Τα βάσανα της χήρας δεν τελειώνουν μόνο με το ζήτημα της σύνταξης, που κάποια στιγμή, μετά από 5 μήνες θα λάβει το 30% και για διάστημα τουλάχιστον 6 μηνών μέχρι να οριστικοποιηθεί το ποσό του 70% που είναι να πάρει τελικά.

Πρέπει να διαγραφεί το ΑΦΜ του θανόντος. Μόνο που και αυτό θέλει φυσική παρουσία στην εφορία, με μέρος των εγγράφων της σύνταξης. Κι εκεί άλλη ταλαιπωρία. Γιατί, ναι μεν οι εφορίες ανοίγουν στις 7 για τους υπαλλήλους, όμως το κοινό εξυπηρετείται από τις 8 το πρωί. Εδώ υπάρχει και ένα άλλο ευτράπελο. Επειδή υπάρχει πολύς κόσμος που πρέπει να εξυπηρετηθεί στην εφορία, μεταξύ των άλλων και μεγάλων αριθμός προσφύγων και μεταναστών που τους έχει χορηγηθεί άσυλο και πρέπει να πάρουν κλειδάριθμο, οι υπάλληλοι, προκειμένου να βάλουν μια τάξη στο όλο χάος, από τις 6 το πρωί έχουν αναρτημένο ένα λευκό χαρτί έξω από την είσοδο και κάθε ενδιαφερόμενος πάει και εγγράφεται.

Στις 8 παρά, εμφανίζεται ο υπάλληλος που μοιράζει αριθμό με βάση τη σειρά εγγραφής στην κατάσταση. Συνήθως εξυπηρετούνται από 30-50. Μέχρι εκεί φτάνουν τα νούμερα. Αυτό σημαίνει πως ο ενδιαφερόμενος θα πρέπει να βρίσκεται στις 6 το πρωί για να εγγραφεί. Και μετά αναμονή. Και φυσικά όταν έρχεται η ώρα της εξυπηρέτησης, τα νεύρα πολλά. Δικαιολογημένα. Οι πολίτες θέλουν να εξυπηρετηθούν. Οι υπάλληλοι από την άλλη πλευρά, είναι πολύ λίγοι. Οι μνημονιακές πολιτικές αποψίλωσαν τις υπηρεσίες από το έμπειρο προσωπικό και όσοι έχουν απομείνει εργάζονται για τρεις και τέσσερις.

Πηγή: EUROKINISSI

Και όλα αυτά για μια διαγραφή ΑΦΜ, που θα μπορούσε να πραγματοποιείται αυτόματα από τη στιγμή που κατατίθενται τα έγγραφα στον ΕΦΚΑ για τη μεταφορά της σύνταξης.

Κάποιος θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι τα βάσανα και η ταλαιπωρία τελειώνει εδώ. Όμως, όχι. Ειδικά εάν υπάρχει και διαθήκη, που πρέπει να γίνει αποδοχή της. Λόγω των συνθηκών που διαμορφώθηκαν με την πανδημία, αυτό μπορεί να φτάσει στο 6μηνο και να απαιτηθεί παράταση για ένα τρίμηνο. Τότε νέα παρουσία στην Εφορία, με τον ίδιο τρόπο.

Στήσιμο από τις 6, εγγραφή στο χαρτί έξω από την είσοδο και αναμονή μέχρι να βγει ο υπάλληλος με τα νούμερα.

Η γνωστή διαδικασία, μέχρι να φτάσει η ώρα της εξυπηρέτησης.

Όλα αυτά που θα μπορούσαν πραγματικά να γινόντουσαν «με το πάτημα ενός κουμπιού». Αξίζει να σημειωθεί πως από τη στιγμή που κάποιος πεθάνει, με την έκδοση της ληξιαρχικής θανάτου, αμέσως ενημερώνονται οι υπηρεσίες και αποσύρεται η σύνταξη. Αυτό το κάνουν αμέσως. Για όλα τα άλλα, αρχίζει το μαρτύριο της γραφειοκρατίας.

Αυτή είναι η πραγματικότητα που βιώνουμε σε μια χώρα που με προθυμία προσφέρει τα πάντα σε επιχειρηματικούς ομίλους, σε Έλληνες και ξένους κεφαλαιοκράτες. Προσφέρει γη και ύδωρ σε ΝΑΤΟ και ΕΕ, προσφέρει τα πάντα σε δανειστές και τοκογλύφους και εξουθενώνει το λαό.

Η λύση είναι μία και είναι στο χέρι του λαού.

Γιάννης Αγγέλου
Σχης (ΜΧ) ε.α.
ΜΒΑ, Ms’c

Ετικέτες:

Δείτε ακόμα...