Δημοσιεύτηκε το π.δ. 73/2020 «Ρύθμιση δημοσίων υπαιθρίων συναθροίσεων», εφαρμοστικό διάταγμα του κατάπτυστου και χουντικής έμπνευσης νόμου 4703/2020 για το χτύπημα των διαδηλώσεων. Πρόκειται για ένα διάταγμα που δεν ρυθμίζει μόνο τις κανονιστικές διαδικασίες του επαίσχυντου και αντιδημοκρατικού νόμου αλλά βάζει φραγμό στη λαϊκή διαμαρτυρία και διεκδίκηση. Δυναμώνει την κυβερνητική βαρβαρότητα ενάντια στους εργαζόμενους, υπηρετώντας τις απαιτήσεις του κεφαλαίου. Ενισχύει την καταστολή ενάντια στο λαό, που δοκιμάζεται από την ανεργία, την ανέχεια, τις απολύσεις, τα μεροκάματα πείνας. Καθιστά τις κατασταλτικές δυνάμεις δήμιους και νεκροθάφτες των αγωνιστικών κινητοποιήσεων, διευρύνοντας τις αρμοδιότητες περιορισμών και απαγορεύσεών τους.
Με τις επιμέρους διατάξεις του αντιδραστικού διατάγματος για τη γνωστοποίηση της δημόσιας υπαίθριας συνάθροισης και τις υποχρεώσεις του οργανωτή (άρθρα 3 και 4), επιδιώκεται το ασφυκτικό δέσιμο των αγωνιστών συνδικαλιστών, της πρωτοπορείας του εργατικού, του φοιτητικού, του λαϊκού κινήματος, στις μεθοδεύσεις της κυβέρνησης και στις προβοκάτσιες των κατασταλτικών αρχών. Πρόκειται για διατάξεις που χτυπούν άμεσα τις διοικήσεις των εργατικών σωματείων και των οργανώσεων του λαϊκού κινήματος, εφόσον αρνηθούν να συνεργαστούν, να είναι όργανα στην υπηρεσία τους. Με τις υποχρεώσεις που επιβάλλονται επιδιώκουν, ο οργανωτής να γίνεται μηχανισμός αποσυμπίεσης της συλλογικής δράσης, που θα λειτουργεί για να απονευρώσει τη δυναμική των εργατικών και λαϊκών αγώνων.
Αποκαλύπτονται οι προθέσεις ενίσχυσης του αστυνομικού αυταρχισμού και της κρατικής αυθαιρεσίας (άρθρα 5 και 6), αφού πέραν του διαμεσολαβητή, του «καλού αστυνομικού» ο οποίος επικοινωνεί με τους διαδηλωτές, περιγράφονται και οι αρμοδιότητες του «κακού αστυνομικού», του επικεφαλής των κατασταλτικών δυνάμεων, που «αποφασίζει και διατάσσει». Δεν παραλείπεται βέβαια με το διάταγμα, να διευρυνθεί η ανάμειξη του αστυνομικού διαμεσολαβητή και των βοηθών του, με επεμβάσεις στη συγκέντρωση και στην πορεία, για την «επίλυση τυχόν παρεξηγήσεων ή την αποκλιμάκωση των εντάσεων μεταξύ των συμμετεχόντων σε μια συγκέντρωση». Η θρασύτητα της κυβέρνησης δεν έχει όρια. Μόνο τη σειρά των μπλοκ των διαδηλωτών ή των πανό σε πορεία, δεν διευκρινίζεται αν θα ορίζουν με την κατάπτυστη διάταξη!
Χρησιμοποιούνται αόριστοι νομικοί όροι όπως «η απειλή της κοινής ειρήνης», δηλαδή η απόπειρα διαμαρτυρίας στη βαρβαρότητα του καπιταλισμού. Επίσης, περιλαμβάνονται, ο σοβαρός κίνδυνος της ασφάλειας των συγκοινωνιών, η λειτουργία υποδομών ζωτικής σημασίας ή άλλων κοινωφελών εγκαταστάσεων, η παρακώληση του εφοδιασμού της χώρας ή μιας περιοχής με αγαθά πρώτης ανάγκης, όπως υγειονομικό υλικό, φάρμακα, καύσιμα. Πρόκειται δηλαδή, για περιγραφή περιπτώσεων για απαγόρευση, που στοχεύουν τους αγρότες που θα βγουν να διαμαρτυρηθούν στους οδικούς άξονες, τους εργαζόμενους της ΔΕΗ που θα οδηγηθούν στην απόλυση, τους ναυτεργάτες που θα βρεθούν στους καταπέλτες των πλοίων, τους γιατρούς που διαμαρτύρονται και μάχονται για την υγεία του λαού στην πανδημία του κορονοϊού. Απαγορεύονται μέχρι και οι αυθόρμητες διαμαρτυρίες, όταν συγκεντρώνονται και κάνουν παρελάσεις και τελετές, ναζιστές, φασιστοειδή και άλλα σκυλιά του συστήματος, που προκαλούν τη λαϊκή αγανάκτηση. Η εκδήλωση της αστυνομικής αυθαιρεσίας με την απαγόρευση των συγκεντρώσεων ή την επιβολή περιορισμών, μπορεί να γίνει μέχρι και την τελευταία στιγμή (κοινοποίηση στον οργανωτή 12 ώρες πριν την πραγματοποίησή της). Είναι διατάξεις που επιδιώκουν να φιμώσουν τους εργαζόμενους, τη φτωχή αγροτιά, τους αυτοαπασχολούμενους, τη νεολαία, όλο το λαό για να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων, των εφοπλιστών, του μεγάλου κεφαλαίου.
Θεσπίζονται τα διαδηλωσόμετρα, τα κριτήρια και τα μέσα επιβολής των περιορισμών στις συγκεντρώσεις και τις πορείες (άρθρο 9). Ως κριτήριο μπαίνει ο αριθμός των διαδηλωτών σε συνάρτηση την περιοχή που διαδηλώνουν, τις κυκλοφοριακές συνθήκες, τη σπουδαιότητα του δρόμου για την κυκλοφορία, το πλάτος του δρόμου και την ύπαρξη πεζοδρομίων και η σημασία όλων αυτών για τη λεγόμενη «αγορά». Μια φωτογραφική διάταξη ιδίως για το κέντρο της Αθήνας και άλλων μεγαλουπόλεων, κατ’ απαίτηση των πολυκαταστημάτων και μεγάλων ξενοδοχειακών μονάδων. Το ίδιο άρθρο προβλέπει και τα μέσα για να συμμορφωθεί ο λαός «προς τας υποδείξεις». Διάταξη αστυνομικής δύναμης (δηλαδή παράταξη ή συνοδεία κρανοφόρων), μέσα σήμανσης της κυκλοφορίας και περιορισμού του χώρου (κώνοι στη λωρίδα κυκλοφορίας, κορδέλα για το πεζοδρόμιο και τις… ζαρτινιέρες), κάγκελα και συρόμενοι μεταλλικοί φραγμοί (υπάρχει απόθεμα από την αντιμετώπιση των κινητοποιήσεων για τα μνημόνια), φραγμοί με οχήματα (λεωφορεία ΜΑΤ) και άλλα «πρόσφορα μέσα» (από αυτοκινούμενους φραγμούς όπως σε «προηγμένες χώρες της Ε.Ε και τις ΗΠΑ» μέχρι στρατιωτικού τύπου οδοφράγματα).
Τέλος, με τις διατάξεις των άρθρων 10 και 11 του αντιδραστικού διατάγματος, που αφορούν τη διάλυση των διαδηλώσεων, το αστικό κράτος διαβεβαιώνει ότι τα κεφάλια των εργαζομένων και του αγωνιζόμενου λαού θα ανοίξουν σύννομα, καθώς και τα πνευμόνια θα γεμίσουν από τα επικίνδυνα χημικά, σύμφωνα με τις αρχές της νομιμότητας, της αναγκαιότητας και της αναλογικότητας, που θα εφαρμόσει ο κάθε ραβδούχος των ΜΑΤ. Οι σχεδιασμοί και οι εντολές της κυβέρνησης για τις τακτικές καταστολής, παραμένουν όπως και ως τώρα, απόρρητες, για να έχει συνέχεια η βαρβαρότητα της καταστολής ανεξάρτητα από ποια αστική κυβέρνηση διαχειρίζεται την εξουσία και υπηρετεί τα συμφέροντα του κεφαλαίου.
Όλο αυτό το πλέγμα του αντιδραστικού νόμου για τις διαδηλώσεις αποτελεί μετωπική επίθεση ενάντια στον αγωνιζόμενο λαό. Δίνει υπερεξουσίες στους κατασταλτικούς μηχανισμούς, τσαλαπατά το ίδιο το αστικό σύνταγμα και επιχειρεί την επιβολή κλίματος τρομοκρατίας. Εντάσσεται στην καταιγιστική προσπάθεια της κυβέρνησης της Ν.Δ. να αποτελειώσει ό,τι άφησαν όρθιο στα λαϊκά δικαιώματα οι προηγούμενες κυβερνήσεις της Ν.Δ.- ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ. Να φιμώσει το λαό για να περάσει ο οδοστρωτήρας της καταπάτησης όλων των δικαιωμάτων και διεκδικήσεων. Να ενισχυθεί η μεγάλη εργοδοσία, οι επιχειρηματικοί όμιλοι, η ολιγαρχία του κεφαλαίου, μπροστά στην οικονομική κρίση και να ματώσουν πάλι τα λαϊκά στρώματα.
Είναι λοιπόν, επιτακτική ανάγκη ο αντιδραστικός νόμος για τις διαδηλώσεις να ακυρωθεί στην πράξη. Να μην υποκύψει ο λαός, να μη φοβηθεί, να αντιμετωπίσει αγωνιστικά το φίμωτρο που επιχειρούν να του βάλουν. Νόμος είναι το δικό του δίκιο, η ικανοποίηση των αναγκών του, ως παραγωγού του κοινωνικού πλούτου. Με τη συλλογική δράση και την αλληλεγγύη μεταξύ των εργαζομένων, της νεολαίας, όλου του λαού, έχει τη δύναμη να αγωνιστεί και σήμερα και αύριο και διαρκώς για να ανατρέψει τους νόμους της αντίδρασης. Αυτή η ακατάλυτη λαϊκή δύναμη που πηγάζει μέσα από τους αγώνες, είναι που τρομάζει το κεφάλαιο και τις κυβερνήσεις που το υπηρετούν. Αυτή προδιαγράφει και την πετυχημένη πορεία στη δράση του λαϊκού κινήματος.
Κάτω ο αντιδραστικός νόμος για τις διαδηλώσεις! Αγώνας τώρα! Αγώνας διαρκείας!
Γιώργος Παλιούρας
