Συγκροτήθηκε σήμερα η Ομάδα εργασίας κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την προώθηση της κατασκευής κέντρων επιστροφής σε τρίτες χώρες (return hubs) συγκροτήθηκε σήμερα στο περιθώριο της άτυπης συνόδου των υπουργών Δικαιοσύνης και Εσωτερικών της ΕΕ, που πραγματοποιείται σήμερα και αύριο στη Λευκωσία.
Τα return hubs είναι κέντρα επιστροφής σε χώρες εκτός της Ευρώπης, κύρια της Αφρικής, με τις οποίες τα κράτη – μέλη της ΕΕ έχουν διμερείς συμφωνίες, για να διευκολύνουν την απέλαση των απορριφθέντων αιτούντων άσυλο.
Τα κράτη – μέλη της ΕΕ με αυτόν τον τρόπο μπορούν να διώχνουν ξεριζωμένους σε τρίτες χώρες που δεν σχετίζονται με την προέλευσή τους, εφόσον έχουν διμερείς συμφωνίες. Πρόκειται για σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης, που διευρύνονται σε μια σειρά χώρες.
Ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου, Θάνος Πλεύρης, συμμετείχε στη κλειστή συνάντηση εργασίας με τους υπουργούς και ανώτατους εκπροσώπους της Γερμανίας, της Αυστρίας, της Ολλανδίας και της Δανίας, παρουσία του Ευρωπαίου Επιτρόπου Μετανάστευσης και Εσωτερικών Υποθέσεων, Μάγκνους Βρούνερ.
Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία της Γερμανίας με αντικείμενο την προώθηση και την επιχειρησιακή εξειδίκευση αυτής της αντιδραστικής πολιτικής σε βάρος των κατατρεγμένων. Μάλιστα, η πολιτική αυτή χαρακτηρίζεται από το υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου ως… «καινοτόμος λύση».
Υπογραμμίζεται ότι η πρωτοβουλία για την κατασκευή και λειτουργία κέντρων επιστροφής (return hubs) εντάσσεται στις προπαρασκευαστικές ενέργειες που λαμβάνουν χώρα ενόψει της πλήρους εφαρμογής του νέου αντιδραστικού Συμφώνου για τη Μετανάστευση και του υπό διαμόρφωση νέου Κανονισμού Επιστροφών στοχεύοντας στην περαιτέρω ενίσχυση της αποτελεσματικότητας των επιστροφών, δηλαδή, του ευρωενωσιακού διωγμού των ξεριζωμένων. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην ανάγκη συντονισμένων δράσεων, επαρκούς χρηματοδότησης και στενής συνεργασίας με τρίτες χώρες και διεθνείς οργανισμούς.
Ο Θ. Πλεύρης τόνισε πως η κυβέρνηση στηρίζει ενεργά κάθε πρωτοβουλία που ενισχύει τη συνοχή, την αλληλεγγύη και την αξιοπιστία του αντιδραστικού κοινού ευρωπαϊκού συστήματος μετανάστευσης και ασύλου.
Επεσήμανε ότι «η δημιουργία κέντρων επιστροφής παράνομων μεταναστών σε χώρες εκτός της Ευρώπης αποτελεί σημαντική λύση κατά της παράνομης μετανάστευσης, καθώς κάποιος που εισέρχεται παράνομα στην ΕΕ θα γνωρίζει ότι θα επιστρέψει στη χώρα καταγωγής του ή σε ένα κέντρο επιστροφής εκτός της Ευρώπης.
Ενίσχυση της καταστολής
Με πρόσχημα την ανάγκη ενίσχυσης της προστασίας των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ, της αποτροπής και της ουσιαστικής μείωσης των αφίξεων, υπογράμμισε την ενίσχυση της καταστολής κατά των ξεριζωμένων στα σύνορα.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην ανάγκη εντατικοποίησης των επιστροφών (σ.σ. των απελάσεων) και στο πλαίσιο αυτό, τόνισε την «ανάγκη άσκησης αυξημένης πίεσης προς τρίτες χώρες, ώστε να δέχονται την επιστροφή παράνομων μεταναστών, καθώς και τη σημασία της ευρωπαϊκής στήριξης στη δημιουργία και λειτουργία return hubs».
Παράλληλα, αναφέρθηκε στην ανάγκη εφαρμογής της έννοιας της λεγόμενης «ασφαλούς τρίτης χώρας», μέσα από μια διαφορετική, αναθεωρημένη ερμηνεία των υφιστάμενων διεθνών συμβάσεων. Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα ανέφερε την περίπτωση πολιτών του Σουδάν, οι οποίοι, ενώ βιώνουν τις συνέπειες του εμφυλίου πολέμου στη χώρα τους, φτάνουν στην Ελλάδα έχοντας προηγουμένως διασχίσει χώρες που θεωρούνται από την ΕΕ «ασφαλείς», όπως η Αίγυπτος και το Τσαντ.
Η έννοια της «ασφαλούς τρίτης χώρας» εισήχθη σε επίσημο νομικό κείμενο με την Οδηγία 32/2013 της ΕΕ. Πρόκειται για ένα ακόμη αντιδραστικό κατασκεύασμα της ΕΕ, που δεν στηρίζεται σε καμία πρόβλεψη της Συνθήκης της Γενεύης. Πρακτικά, σημαίνει ότι τα κράτη – μέλη μπορούν να επαναπροωθούν τους αιτούντες άσυλο όχι στην πατρίδα τους, όπου μπορεί αντικειμενικά αυτό να είναι αδύνατο, αλλά σε κάποια τρίτη χώρα στην οποία διέμειναν ακόμη και για μικρό χρονικό διάστημα κατά την πορεία τους προς τη χώρα προορισμού τους. Αρκεί αυτή η χώρα να έχει χαρακτηριστεί «ασφαλής τρίτη χώρα», σύμφωνα βέβαια με τα γεωπολιτικά κριτήρια και συμφέροντα της ΕΕ και των αστικών τάξεων των κρατών – μελών.
