Σε σχόλιό του με αφορμή το τραγικό γεγονός με τις δύο 17χρονες μαθήτριες στην Ηλιούπολη, το Γραφείο Τύπου του ΚΣ της ΚΝΕ αναφέρει:
«Μια γροθιά στο στομάχι ήταν τα λόγια της 17χρονης μαθήτριας στο γράμμα που άφησε στους γονείς της όταν αποφάσισε να αυτοκτονήσει μαζί με τη φίλη της στην Ηλιούπολη: “Μπαμπά και μαμά, τρία χρόνια τώρα είμαι σε κατάσταση κατάθλιψης. Και μπορεί αυτός ο κόσμος να έχει τα ωραία του, αλλά ίσως ένας άλλος κόσμος να είναι καλύτερος. Φέτος είναι η χρονιά που θα δώσω πανελλήνιες, αλλά φοβάμαι ότι δεν θα πάω καλά. Το ξέρω ότι δεν θα πάω καλά κι έτσι θα καταλήξω σε μία δουλειά που δεν θα μου δίνει λεφτά. Πλέον δεν με ευχαριστεί τίποτα από τη ζωή. Δεν μπορώ να δω τίποτα θετικό. Μαμά και μπαμπά, δεν θέλω πια να ζω”.
Ευχόμαστε ολόψυχα η μαθήτρια που δίνει μάχη για τη ζωή της να βγει νικήτρια, να σταθεί ξανά όρθια, να βρει το φως.
Δε γίνεται, όμως, να προσπεράσουμε αυτό το γεγονός ως μία ακόμη “είδηση”. Δεν είναι ούτε μια “κακιά στιγμή” ούτε “μεμονωμένη, ατομική αδυναμία”. Είναι μια κραυγή που δείχνει πόσα παιδιά σήμερα ασφυκτιούν μέσα σε μια καθημερινότητα πίεσης, φόβου, ανασφάλειας, άγχους και αβεβαιότητας, σε ένα σχολείο – εξεταστικό κέντρο και άκρατου ανταγωνισμού, που οι ανάγκες των μαθητών λογίζονται ως κόστος.
Δεν μπορούμε να συνηθίσουμε έναν κόσμο που κάνει νέους ανθρώπους να νιώθουν ότι δεν αντέχουν να ζήσουν μέσα σε αυτόν. Το μόνο που έχει πραγματικά σημασία είναι να δώσουμε όλοι μια υπόσχεση: Να μην αφήσουμε αυτόν τον κόσμο να καταπιεί τα όνειρα, το χαμόγελο και το μέλλον μας! Να κάνουμε τα πάντα για να γίνει αυτός ο κόσμος παρελθόν!».
