«Όταν ο γνωστός φαρμακοβιομήχανος – “ομαδάρχης” διαφημίζει με τις αναρτήσεις του στα ΜΚΔ το φασίστα Κασιδιάρη, επιβεβαιώνεται ότι αν δεν υπήρχαν τέτοιοι “αντισυστημικοί” το σύστημα θα έπρεπε να τους εφεύρει» αναφέρει σε ανακοίνωσή της η ΤΕ Φαρμάκου – Χημικής Βιομηχανίας της ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ.
Και προσθέτει:
«Αυτό συμβαίνει την ίδια ώρα που:
- ο κλάδος της φαρμακοβιομηχανίας γνωρίζει τεράστια ανάπτυξη, ενώ οι εργαζόμενοι δουλεύουν χωρίς ΣΣΕ και με καθηλωμένο μισθό, που εξανεμίζεται στις 15 του μήνα από την τεράστια ακρίβεια,
- οι φαρμακοβιομήχανοι έχουν θωρακίσει τα κέρδη τους και έχουν εξασφαλίσει να προχωράνε απρόσκοπτα οι “εμβληματικές” τους επενδύσεις, μέσα από το αντεργατικό οπλοστάσιο που έχουν χτίσει όλες διαχρονικά οι κυβερνήσεις,
- επικρατούν συνθήκες μεγάλης εντατικοποίησης της εργασίας με απλήρωτες υπερωρίες, με ελλιπή μέτρα Υγείας και Ασφάλειας, με όξυνση της τρομοκρατίας μέσα στους χώρους δουλειάς.
Ο Φαρμακοβιομήχανος-“ομαδάρχης” μιλάει για το γνωστό “Κλαψιδιάρη” που:
- Έκανε “φυλακή” επειδή είναι φασίστας-ναζιστής και άρα εγκληματίας, σε κελιά πολυτελείας, με προνόμια που πιθανά μια εργατική-λαϊκή οικογένεια δεν έχει ούτε στο σπίτι της,
- Στη δίκη της Χρυσής Αυγής έκλαιγε και έκανε πως απαρνιόταν τις εγκληματικές ιδέες του,
- Η αποφυλάκιση του έγινε με τιμές “αρχηγού κράτους” και φιλοξενία από όλα τα συστημικά ΜΜΕ και κανάλια,
- Τον παινεύει ο πιο πλούσιος καπιταλ-η-στής του πλανήτη (Ίλον Μασκ) και κολλητάρι του μακελάρη Τραμπ,
- Τον ξεπλένει ο γραμματέας της ΝΔ Κυρανάκης και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Μαρινάκης, με την ανιστόρητη εισαγόμενη από την ΕΕ θεωρία των “2 άκρων”.
Είναι αστείο και κωμικοτραγικό τέτοιοι τύποι να προβάλλονται ως αντισυστημικοί ενώ προσπαθούν να ψαρέψουν σε θολά νερά, πατώντας πάνω στην οξυμένη λαϊκή δυσαρέσκεια, που διογκώνεται από τα αδιέξοδα που βιώνουν οι εργαζόμενοι, ο λαός η νεολαία της χώρας. Τα παραπάνω αποδεικνύουν ότι, όχι μόνο δεν είναι “αντισύστημα”, αλλά σάρκα από τη σάρκα της πιο σκοτεινής πλευράς του συστήματος της βαρβαρότητας, των πολέμων και της εκμετάλλευσης, του καπιταλισμού.
Δεν τρελάθηκαν οι βιομήχανοι, οι εφοπλιστές, οι μεγαλοϊδιοκτήτες ΠΑΕ και προσφέρουν απλόχερα τη στήριξη τους στα φασιστικά μορφώματα. Επέλεξαν να τους φορέσουν “γραβάτα” για άλλη μια φορά, προκειμένου να παίξουν ρόλο στην προσπάθεια χειραγώγησης και ενσωμάτωσης των εργαζομένων και του λαού. Επιλέγουν να ενεργοποιήσουν τους φασίστες, για να μη συναντηθεί η αγανάκτηση του λαού, η αμφισβήτηση του απέναντι στο κράτος και το ίδιο το σύστημα τους, με το ταξικό εργατικό κίνημα, με την προσανατολισμένη οργάνωση της πάλης ενάντια στην καπιταλιστική εκμετάλλευση.
Γιατί αυτή – η εκμετάλλευση για το μέγιστο κέρδος των καπιταλιστών- είναι η μήτρα, το νήμα που συνδέει τα κοινά προβλήματα που βιώνουν οι λαοί σε όλες τις χώρες της Ευρώπης και που ενάντια σε αυτή ξεσπούν μεγάλες λαϊκές κινητοποιήσεις. Είναι η πολιτική της πολεμικής εμπλοκής που στηρίζουν οι κυβερνήσεις ανεξαρτήτως μίγματος πολιτικής και απόχρωσης σε όλες τις χώρες, που ταυτόχρονα γίνεται ο “στενός κορσές” για τα λαϊκά δικαιώματα, που εμφανίζεται με τα δημοσιονομικά περιθώρια και τα κοστολογημένα προγράμματα της σοσιαλδημοκρατίας. Μόνο που αυτά αφορούν κυριολεκτικά τη ζωή μας, που συνθλίβεται στις μυλόπετρες του κέρδους, ενώ για τους καπιταλιστές σημαίνει μποναμάδες, λεφτόδεντρα, φοροαπαλλαγές, επιδοτήσεις, αναβαλλόμενη και “εθελοντική” φορολογία, για να θωρακίζουν τις business τους και να αυγαταίνουν τα κέρδη τους.
Οι καπιταλιστές, οι εφοπλιστές, οι εργοστασιάρχες, οι φαρμακοβιομήχανοι δεν έχουν ούτε πατρίδα, ούτε χρώμα, ούτε ομάδα. Ο “θεός” τους είναι το κέρδος τους. Αυτό το έχουν αποδείξει ιστορικά από το πως παρέδωσαν τη χώρα το 1940 και συνεργάστηκαν με τους Ναζί-κατακτητές, μέχρι την ενεργοποίηση των φασιστών ξανά σήμερα. Όπως και οι φασίστες έχουν αποδείξει το ρόλο τους στη υπεράσπιση της άρχουσας τάξης, ως πολιτικοί απόγονοι των μαυραγοριτών και των δοσίλογων.
Οι εργαζόμενοι του κλάδου απομονώνουμε τους φασίστες και παλεύουμε ενάντια στα επιχειρηματικά συμφέροντα που τους γεννούν, τους θρέφουν και τους αξιοποιούν.
Με το ΚΚΕ μπροστά, στην πρώτη γραμμή, ενάντια στον πόλεμο και τα μεγάλα αδιέξοδα που δημιουργεί η πολιτική της θυσίας για τα κέρδη των επιχειρηματιών, οι εργαζόμενοι και ο λαός, η νεολαία ενωμένοι παλεύουμε για δικαιώματα, για τις σύγχρονές ανάγκες μας, για την κατάργηση της εκμετάλλευσης, για τη ζωή που μας ανήκει».
