Ως… «αντιπαραγωγική» χαρακτήρισε με μεγάλες δόσεις ιμπεριαλιστικού κυνισμού και προκλητικότητας ο Κυριάκος Μητσοτάκης τη μεγάλη κλιμάκωση των δολοφονικών επιθέσεων του Ισραήλ εναντίον του Λιβάνου, με τους εκατοντάδες νεκρούς και τραυματίες, σε συνέντευξή του την Τετάρτη το βράδυ στο CNN, εκφράζοντας «βαθιά ανησυχία» για την κατάσταση που διαμορφώνεται…
Η «ανησυχία» του βέβαια δεν αφορά τον λαό του Λιβάνου που σφαγιάζεται από τον «στρατηγικό σύμμαχο» Ισραήλ, αλλά το ενδεχόμενο η εύθραυστη προσωρινή εκεχειρία μεταξύ ΗΠΑ – Ισραήλ και Ιράν να καταρρεύσει πριν καν τεθεί σε ισχύ, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τα ευρωατλαντικά σχέδια στη Μέση Ανατολή, αλλά και ειδικότερα σε ό,τι αφορά στα Στενά του Ορμούζ και τα συμφέροντα των Ελλήνων εφοπλιστών.
«Είναι ξεκάθαρο σε μένα και στην Ελλάδα ότι η επίθεση του Ισραήλ που λαμβάνει χώρα επί του παρόντος είναι αντιπαραγωγική», δήλωσε, προσθέτοντας χαρακτηριστικά: «Ελπίζω ότι οι επιχειρήσεις θα σταματήσουν το ταχύτερο δυνατό, όχι μόνο για ανθρωπιστικούς λόγους αλλά και για να διασφαλιστεί το μέλλον της εκεχειρίας».
Στο ίδιο μήκος κύματος, αφού επαίνεσε τη σημερινή κυβέρνηση του Λιβάνου – η οποία στηρίζεται από τις ΗΠΑ και άλλους ευρωατλαντικούς «συμμάχους» για να προωθήσει μεταξύ άλλων τον αφοπλισμό της Χεζμπολάχ και να προετοιμάσει το έδαφος ακόμα και για μια «εξομάλυνση» σχέσεων με το Ισραήλ – ο Κ. Μητσοτάκης δήλωσε ότι η κλιμάκωση των ισραηλινών επιθέσεων αποδυναμώνει τη λιβανέζικη κυβέρνηση και «δίνει στη Χεζμπολάχ μια νέα πλατφόρμα για να εκφραστεί».
Με γνώμονα τα συμφέροντα των εφοπλιστών – και αφού υπενθύμισε ότι «είμαστε η μεγαλύτερη ναυτιλιακή δύναμη στον κόσμο και εγώ πάντα ήμουν υπέρ της ελεύθερης ναυσιπλοΐα – τάχθηκε ενάντια στην επιβολή διοδίων από το Ιράν στα Στενά του Ορμούζ.
Δίνοντας μια ιδέα των παζαριών που τρέχουν στο παρασκήνιο, χαρακτήρισε πιθανό να καταληχθεί μια ξεχωριστή συμφωνία για τα Στενά του Ορμούζ και τις διελεύσεις πλοίων, η οποία όπως σημείωσε «δεν πρέπει να περιλαμβάνει οποιαδήποτε ”διόδια”, καθώς κάτι τέτοιο δεν ίσχυε πριν τον πόλεμο».
Κι ενώ επιδίωξε να εμφανιστεί ως «ψύχραιμη φωνή» έναντι της στάσης του Ισραήλ στον Λίβανο, σε άλλο σημείο της συνέντευξής του ο Κ. Μητσοτάκης επιβεβαίωσε τον ρόλο «σημαιοφόρου» που επιδιώκει να αναλάβει η κυβέρνηση για λογαριασμό της ελληνικής αστικής τάξης στις διεργασίες μέσα στο ΝΑΤΟ, με φόντο τη μεγάλη όξυνση των αντιθέσεων και στο εσωτερικό του ευρωατλαντικού μπλοκ.
Αφού υπεραμύνθηκε του ΝΑΤΟ και του ρόλου των ΗΠΑ σ’ αυτό, όπως και της μεγάλης αύξησης των στρατιωτικών δαπανών από τους Ευρωπαίους του ΝΑΤΟ, δήλωσε ότι «πρέπει να πετύχουμε μια διαφορετική ισορροπία προς όφελος ολόκληρης της συμμαχίας» και ανήγγειλε ότι «η Ελλάδα είναι έτοιμη να πρωτοστατήσει σε αυτήν την προσπάθεια, σε συνεργασία με άλλες χώρες».
Σε αυτό το πλαίσιο, αναφέρθηκε στον σχεδιασμό της κυβέρνησης να προσχωρήσει στο σχήμα υπό την ηγεσία της Γαλλίας για την επέκταση της γαλλικής «πυρηνικής ομπρέλας» στην Ευρώπη, με ενεργό εμπλοκή της Ελλάδας.
Το παρασκήνιο της επικοινωνίας Γεραπετρίτη – Αραγτσί
Στο μεταξύ, το παρασκήνιο της τηλεφωνικής επικοινωνίας που είχαν πριν από μερικές μέρες ο Ελληνας ΥΠΕΞ Γιώργος Γεραπετρίτης και ο Ιρανός ομόλογός του Αμπάς Αραγτσί αποκαλύπτουν δημοσιεύματα στον Τύπο. Όπως σημειώνει το ΒΗΜΑ, απατώντας στην έκκληση Γεραπετρίτη για ελεύθερη διέλευση ελληνόκτητων πλοίων από τα στενά του Ορμούζ, ο Ιρανός ΥΠΕΞ είπε ότι «από τα Στενά περνούν απρόσκοπτα μόνο τα πλοία των “φιλικών χωρών”».
Σύμφωνα με την εφημερίδα, «η Ελλάδα, προφανώς, δεν ανήκει σε αυτές», αφού η Τεχεράνη «έχει πλέον τοποθετήσει την Αθήνα στο αντίπαλο στρατόπεδο». Σημειώνει ότι «στην εξέλιξη αυτή οδήγησαν τόσο οι στενές σχέσεις της ελληνικής πρωτεύουσας με το Τελ Αβίβ και την Ουάσιγκτον – είναι χαρακτηριστικό ότι λίγες ώρες πριν από το ξέσπασμα του πολέμου ο κ. Γεραπετρίτης συναντήθηκε στον Λευκό Οίκο με τον Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο – όσο και η επίσημη θέση της κυβέρνησης περί της ανάγκης ελέγχου του βαλλιστικού και πυρηνικού προγράμματος της Τεχεράνης ως προϋπόθεση ειρήνευσης της περιοχής. Η ενεργοποίηση, δε, της πυροβολαρχίας των Patriot έναντι ιρανικών πυραύλων, προς προστασία του εδάφους της Σαουδικής Αραβίας, καθώς και η δημοσιότητα που έλαβε το περιστατικό, ενόχλησε ακόμα περισσότερο την Τεχεράνη» αναφέρει το δημοσίευμα.
Στο μεσοδιάστημα, εξάλλου, η κυβέρνηση απέστειλε πυρομαχικά σε Κατάρ και ΗΑΕ για να χρησιμοποιηθούν εναντίον των Ιρανών.
