Με βασικό θέμα την υπογραφή συμβάσεων με το κράτος – δολοφόνο Ισραήλ, συνολικής αξίας περίπου 3 δισ. ευρώ, σε υλοποίηση της λεγόμενης «Ασπίδας του Αχιλλέα», συνεδριάζει σήμερα το ΚΥΣΕΑ, με τον λαό να ματώνει ξανά για την εμπλοκή στα ευρωατλαντικά σχέδια, που απαιτεί «απεγκλωβισμό» δυνάμεων από το Αιγαίο προκειμένου να στέλνονται σε αποστολές εκτός συνόρων, για «επίδειξη σημαίας» του κεφαλαίου.
Συγκεκριμένα, στον πυρήνα του προγράμματος βρίσκεται η προμήθεια τριών ισραηλινών συστημάτων αεράμυνας: Του Spyder All in One της «Rafael» για μικρές αποστάσεις, του Barak MX της «Israel Aerospace Industries» (IAI) για μεσαίες αποστάσεις και του David’s Sling της «Rafael» για αντιβαλλιστική προστασία και μεγάλες αποστάσεις. Θα αντικαταστήσουν σίγουρα τα ανατολικοευρωπαϊκής προέλευσης OSA-AK και TOR M1, ενώ λόγος γίνεται για απόσυρση και των S300, ανοίγοντας δρόμο για αποστολή τους στο καθεστώς του Κιέβου.
Παζαρεύτηκε στο μεταξύ και η εγχώρια βιομηχανική συμμετοχή (σε ποσοστό συμμετοχής τουλάχιστον 25%), ώστε να μη μείνουν παραπονεμένοι οι ντόπιοι επιχειρηματικοί όμιλοι. Σύμφωνα με πληροφορίες, αμέσως μετά την έγκριση του ΚΥΣΕΑ αναμένεται να μεταβούν στην Αθήνα εκπρόσωποι της ισραηλινής υπηρεσίας αμυντικών εξαγωγών SIBAT για την υπογραφή των συμβάσεων που έχει προετοιμάσει η Γενική Διεύθυνση Αμυντικών Εξοπλισμών και Επενδύσεων (ΓΔΑΕΕ), ολοκληρώνοντας μια πολύμηνη διαπραγμάτευση.
Θυμίζουμε ότι τον Μάρτη, όταν συζητήθηκε το θέμα στην Ειδική Διαρκή Επιτροπή Εξοπλιστικών Προγραμμάτων και Συμβάσεων της Βουλής, το ΚΚΕ ανέδειξε το γεγονός ότι αυτά δεν αφορούν κάποιες ουδέτερες στρατιωτικές προμήθειες, αλλά αντικατοπτρίζουν τη στρατιωτική συμμετοχή της Ελλάδας στις ευρύτερες γεωπολιτικές στοχεύσεις των ευρωατλαντικών σχεδιασμών και σηματοδοτούν τη βαθύτερη εμπλοκή της σε επικίνδυνους ανταγωνισμούς και συγκρούσεις πέρα από τα δικά της σύνορα.
Υπογράμμισε ακόμα ότι η στενή στρατιωτική συνεργασία της Ελλάδας με το Ισραήλ (όπως και με τη Γαλλία και άλλα κέντρα) καμία σχέση δεν έχει με την άμυνα της χώρας, αλλά εντάσσεται σε έναν άξονα που συνδέει την Ελλάδα με τα σχέδια των αστικών τάξεων Ισραήλ, Γαλλίας, ΗΠΑ και ΝΑΤΟ στην Ανατολική Μεσόγειο αλλά και σε περιοχές της Αφρικής, ενισχύει δε τις στρατιωτικές δομές που επιχειρούν ή θα επιχειρήσουν μελλοντικά στο πλαίσιο των ευρύτερων ανταγωνισμών σε αυτήν την περιοχή.
Ανέδειξε επίσης άλλη μια κρίσιμη διάσταση, που αφορά το ότι η συνεργασία με το Ισραήλ σημαίνει και πολιτική νομιμοποίηση των στρατιωτικών του επιχειρήσεων στην περιοχή, ενώ η αγορά συστημάτων από το συγκεκριμένο κράτος δημιουργεί τεχνολογική και στρατιωτική εξάρτηση, κάτι που δεσμεύει βαθύτατα τις επιλογές εξωτερικής πολιτικής και άμυνας.
Δηλωτικές ήταν οι ίδιες οι αναφορές στο κείμενο της κυβέρνησης για το αντικείμενο της προμήθειας, όπως ότι «η υφιστάμενη διμερής συμφωνία μεταξύ Ισραήλ και Ελλάδας δημιουργεί ένα νομικά δεσμευτικό πλαίσιο ως προς την προμήθεια στρατιωτικού εξοπλισμού, την ασφάλεια πληροφοριών και τη διασφάλιση ποιότητας αυτού», ουσιαστικά δηλαδή προβλέπει τη μεταφορά στο κράτος του Ισραήλ σημαντικών πληροφοριών που αφορούν τις αμυντικές δομές της χώρας.
‘Η άλλες προβλέψεις στη σύμβαση, σύμφωνα με τις οποίες το ελληνικό κράτος θα μεταβιβάσει στοιχεία στην ισραηλινή ιδιωτική εταιρεία που θα αναλάβει το έργο, που μεταφράζονται σε γνώση όλης της αντιαεροπορικής – αντιπυραυλικής υποδομής της χώρας! Υπήρξαν εξάλλου κι άλλες αναφορές που δημιουργούν ερωτήματα, όπως αυτή ότι «με το κράτος του Ισραήλ έχει διαμορφωθεί ένα νομικά δεσμευτικό διμερές πλαίσιο που καθορίζει τους γενικούς όρους προμήθειας στρατιωτικού εξοπλισμού, ειδικά σε περιόδους έντασης ή πολέμου».
Στο ίδιο μοτίβο, το ΚΥΣΕΑ αναμένεται να δώσει το «πράσινο φως» και σε σειρά πρόσθετων εξοπλιστικών προγραμμάτων για την Πολεμική Αεροπορία, τον Στρατό Ξηράς και τις Ειδικές Δυνάμεις, τα οποία εντάσσονται στον συνολικό σχεδιασμό ανανέωσης των επιχειρησιακών δυνατοτήτων των Ενόπλων Δυνάμεων ώστε να παίξουν από καλύτερες θέσεις ρόλο ευρωατλαντικού χωροφύλακα στην ευρύτερη περιοχή.
Μεταξύ αυτών ξεχωρίζουν: Η προμήθεια τριών μεταγωγικών αεροσκαφών C-390 Millennium της «Embraer», μέσω Πορτογαλίας, με κόστος περίπου 600 εκατ. ευρώ. Η αγορά 10 μη επανδρωμένων συστημάτων V-BAT για τον Στρατό Ξηράς. Η προμήθεια άλλου ενός UAV Heron για την Πολεμική Αεροπορία. Η απόκτηση υποβρυχίων συστημάτων Victa για τη Διοίκηση Ειδικού Πολέμου. Νέα συστήματα νυχτερινής παρατήρησης. Πύραυλοι AGM-114 Hellfire για τα ελικόπτερα «Apachi» της Αεροπορίας Στρατού. Συστήματα σόναρ Μ660 για τις φρεγάτες ΜΕΚΟ, κ.ά.
Αναδημοσίευση από τον «Ριζοσπάστη»
