Η ετήσια «Εκθεση Προόδου» για το 2025, αναφορικά με τους στόχους που έχουν τεθεί στο ελληνικό Μεσοπρόθεσμο Δημοσιονομικό – Διαρθρωτικό Σχέδιο (ΜΔΣ) 2025-2028, σύμφωνα με το αναθεωρημένο ευρωπαϊκό πλαίσιο οικονομικής διακυβέρνησης που τέθηκε σε ισχύ την 30ή Απριλίου 2024, κατατέθηκε από την κυβέρνηση στο Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενωσης και στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Πρόκειται για τον έως τώρα απολογισμό του σχεδίου, που περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο κυβέρνηση και Ευρωπαϊκή Ενωση θα κλιμακώσουν την αντιλαϊκή επίθεση, μέχρι το 2028. Δηλαδή, ο αντιλαϊκός «οδικός χάρτης» μέχρι το 2028, τον οποίο η κυβέρνηση παρουσίασε με …«δόξα και τιμή» για να δείξει τα κατορθώματά της περί μεγάλης αύξησης του ΑΕΠ και μείωσης του χρέους. Κάτι που δεν είναι καθόλου βέβαιο, αφού υπάρχει πάντα η υποσημείωση κυβέρνησης – ΕΕ «εάν και εφόσον δεν υπάρξουν διεθνείς αναταράξεις», σε συνθήκες βέβαια που ο «εμπορικός πόλεμος» ξεδιπλώνεται, η Μέση Ανατολή φλέγεται, τα πολεμικά μέτωπα αυξάνονται, οι πολεμικές δαπάνες έχουν εκτοξευτεί στα 8,5 δισ. ετησίως και το ποσοστό επί του ΑΕΠ για τους εξοπλισμούς συζητιέται να διαμορφωθεί ακόμα και στο… 5%.
Το Μεσοπρόθεσμο προβλέπει:
– Κλιμάκωση των «ματωμένων» πρωτογενών πλεονασμάτων τα επόμενα χρόνια.
– Καθήλωση των μισθών σε επίπεδα που ήταν πριν από 13 χρόνια.
– Ενταση της φοροαφαίμαξης των λαϊκών νοικοκυριών και με «πράσινα» χαράτσια.
Σύμφωνα με την «Εκθεση Προόδου», προβλέπεται:
Υψηλότερο «ματωμένο» πρωτογενές πλεόνασμα που θα φτάνει το 3,2% του ΑΕΠ. Ανάπτυξη 2,3% και οροφή αύξησης δαπανών στο 4,5% (από 3,7% που είχε υπολογιστεί αρχικά). Ο ρυθμός ετήσιας αύξησης των καθαρών πρωτογενών δαπανών το 2025 αναμένεται να ανέλθει σε 4,5% το 2025 έναντι στόχου 3,7%.
Μέτρα – κοροϊδία που τα παίρνουν τρίδιπλα
Στην ετήσια «Εκθεση Προόδου» περιλαμβάνονται και οι λεγόμενες «δημοσιονομικές παρεμβάσεις» για τα έτη 2024 και 2025. Οπως: Η αναμόρφωση του μισθολογίου στον δημόσιο τομέα, η μείωση των ασφαλιστικών εισφορών, οι παρεμβάσεις στη φορολογία, τα επιδόματα στους συνταξιούχους, η μείωση κατά 50% του τέλους επιτηδεύματος, η υλοποίηση του προγράμματος «ΣΠΙΤΙ μου ΙΙ» κ.λπ.
Πρόκειται για μέτρα που όχι μόνο δεν ανακουφίζουν τα λαϊκά στρώματα που δεν τη βγάζουν με τους πενιχρούς μισθούς και τις συντάξεις, αλλά αντίθετα κρύβουν νέες επιβαρύνσεις μέσω της αλλαγής φορολογικής κλίμακας που οδηγεί στο κόψιμο ή τη μείωση μιας σειράς επιδομάτων, όπως για παράδειγμα το επίδομα παιδιού.
Πιο συγκεκριμένα στην έκθεση:
– Γίνεται λόγος για τη «μείωση από 01.01.2025, κατά μία ποσοστιαία μονάδα, των ασφαλιστικών εισφορών» (η σωρευτική μείωσή τους από το 2019 ανέρχεται σε 5,4 ποσοστιαίες μονάδες, από 40,56% σε 35,16%). Βέβαια, αυτό το μέτρο είναι μία νέα γενναία απαλλαγή των ασφαλιστικών εισφορών για τις επιχειρήσεις, ενώ για τους εργαζόμενους ανοίγει νέες τρύπες στα Ταμεία, μειώνει επί της ουσίας τον μισθό τους, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις χάνουν μεγαλύτερο μέρος του εισοδήματός τους από αυτήν την πενιχρή αύξηση, μέσω της μείωσης ή διακοπής επιδομάτων ή μέσω της διαφορετικής φορολογικής κλίμακας στην οποία μπαίνουν.
– Αναφορά γίνεται και στην αύξηση του κατώτατου μισθού, που θα προσαρμοστεί από τα 830 ευρώ μεικτά το 2024, σε 950 ευρώ το 2027. Δηλαδή, οι μισθωτοί που αμείβονται με τον κατώτατο μισθό θα συνεχίσουν να φυτοζωούν και να μην καλύπτουν ούτε τις βασικές τους ανάγκες, ενώ περίπου 600.000 εργαζόμενοι που είναι σε καθεστώς μερικής απασχόλησης να διαβιούν με ακόμα λιγότερα. Οσο για τον μέσο μισθό, αυτός συνεχίζει να είναι μικρότερος από το 2011 κατά 14,8%, ενώ το 2027 θα βρίσκεται λίγο πάνω από τον ονομαστικό μισθό του 2011 (!), με την αγοραστική αξία βέβαια να είναι σαφώς πολύ μικρότερη, αφού ο πληθωρισμός και η ακρίβεια που κατατρώνε τους εργατικούς μισθούς συνεχίζουν να «κάνουν τη δουλειά τους». Στην πραγματικότητα, μιλάμε για μισθούς που είναι μειωμένοι κατά 25% σε σχέση με το 2010.
– Σε ό,τι αφορά τους συνταξιούχους τουλάχιστον 700.000 δεν θα δουν καμία αύξηση – πέρα από την κοροϊδία των 70 λεπτών την ημέρα – εξαιτίας της «προσωπικής διαφοράς», όπως δεν θα υπάρξουν αυξήσεις και στις επικουρικές συντάξεις. Η καθήλωση, που στην πραγματικότητα συνεπάγεται μείωση των συντάξεων, αποτυπώνεται και στις μεταβιβάσεις του τακτικού προϋπολογισμού του 2025 για τις συντάξεις, οι οποίες μειώνονται κατά 512 εκατ. ευρώ και σε ποσοστό 3,3%! Η επίθεση στους συνταξιούχους εκφράζεται και με τη συνεχιζόμενη αφαίμαξη των συντάξεών τους από το «χαράτσι» της Ειδικής Εισφοράς Αλληλεγγύης για τον ΑΚΑΓΕ, που το 2025 θα ανέλθει στα 886 εκατ. ευρώ, όσα και φέτος. Συγκεκριμένα, στις κύριες συντάξεις, το χαράτσι ανέρχεται στα 766 εκατ. ευρώ και στις επικουρικές στα 120 εκατ. ευρώ. Δηλαδή, μόνο μέσα σε δύο χρόνια από την τσέπη των συνταξιούχων αφαιρούνται 1,772 δισ. ευρώ.
Σχετικά με τη φοροελάφρυνση στην οποία αναφέρεται η κυβέρνηση, αρκεί να πούμε ότι τα κοντέρ της φορολογικής αφαίμαξης των λαϊκών νοικοκυριών σπάνε μήνα με τον μήνα, με το ματωμένο πλεόνασμα να φτάνει περίπου τα 4,5 δισ. ευρώ (4,493 δισ.) μόνο για το πρώτο τρίμηνο του 2025! Είναι χαρακτηριστικό ότι το συγκεκριμένο ποσό υπερβαίνει κατά 3,87 δισ. τον στόχο που είχε θέσει η κυβέρνηση (616 εκατ. ευρώ), δηλαδή πρόκειται για …πλεόνασμα του πλεονάσματος. Την ίδια περίοδο του 2024, το πρωτογενές πλεόνασμα ήταν 2,987 δισ. ευρώ, σπάζοντας και τότε ρεκόρ. Η αύξηση των φορολογικών εσόδων οφείλεται κυρίως στην είσπραξη του ΦΠΑ στα βασικά καταναλωτικά προϊόντα, δηλαδή από την ακρίβεια που εδώ και 3,5 χρόνια θερίζει τα λαϊκά νοικοκυριά για να γιγαντώνουν τα κέρδη τους οι όμιλοι, αλλά και για να μαζεύει το αστικό κράτος από τη φοροληστεία «παγκάρι» που τους μοιράζει μετά.
«Τσεκούρι» για δαπάνες, «εξαιρέσεις» για πολεμική οικονομία
Υπενθυμίζεται ότι το νέο Μεσοπρόθεσμο είναι στο πνεύμα του «Αναθεωρημένου Συμφώνου Σταθερότητας» της ΕΕ. Ενα Σύμφωνο που περιλαμβάνει όλες τις βασικές αντιλαϊκές δεσμεύσεις, τα μνημόνια διαρκείας της ΕΕ για τα επόμενα πολλά χρόνια, που θα περιλαμβάνουν την «εφαρμογή ενός αξιόπιστου μηχανισμού κυρώσεων σε περίπτωση μη συμμόρφωσης, ο οποίος θα είναι αρκετά αυτοματοποιημένος, αφήνοντας λίγα περιθώρια πολιτικών παρεμβάσεων».
Που σημαίνει ότι οποιαδήποτε νέα κρατική δαπάνη, πάνω από το σημερινό όριο της εξαθλίωσης για τα λαϊκά νοικοκυριά, θα απαιτεί μόνιμα έσοδα από τον κρατικό προϋπολογισμό. Αυτό σημαίνει είτε «πάγωμα» – μείωση των κρατικών δαπανών, ακόμα και για στοιχειώδεις ανάγκες, είτε έκτακτη φορολογία στον λαό για παροχές – ψίχουλα και ξαναμοίρασμα της φτώχειας. Δηλαδή, θα δίνουν – αν δίνουν… – ένα από τη μία τσέπη και θα παίρνουν δύο από την άλλη!
Από το 2025, με την εφαρμογή των νέων κανόνων, το πρωτογενές πλεόνασμα δεν θα θεωρείται ότι δημιουργεί – αυτό που λένε – δημοσιονομικό χώρο για πρόσθετες δαπάνες. Και έτσι μόνο η επιβολή ενός νέου φόρου μπορεί να δημιουργήσει πρόσθετο δημοσιονομικό χώρο για τα ψίχουλα που μοιράζει κατά καιρούς η κυβέρνηση.
Η μόνη «εξαίρεση» γι’ αυτό το αυτόματο «τσεκούρι» θα είναι – τι άλλο; – η πολεμική οικονομία, με την κυβέρνηση να καταθέτει μέσα στη βδομάδα αίτημα προς το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την ενεργοποίηση της εθνικής ρήτρας διαφυγής, προκειμένου να εξαιρεθεί η αύξηση των πολεμικών δαπανών από τους δημοσιονομικούς στόχους.
Πηγή: Ριζοσπάστης
