Τη βαθιά υποκρισία και την προκλητική στάση της κυβέρνησης που αρνείται να σταματήσει τις διώξεις χιλιάδων αγροτών που διώκονται γιατί αγωνίζονταν για την επιβίωσή τους, κατήγγειλε η Μαρία Κομνηνάκα, βουλευτής του ΚΚΕ, μιλώντας σήμερα στη συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής για την άρση ασυλίας των βουλευτών Μακάριου Λαζαρίδη, Ελευθέριου Αυγενάκη και Ζωής Κωνσταντοπούλου.
Κατήγγειλε την κυβέρνηση που έχει κηρύξει ένα μπαράζ διώξεων σε βάρος όλων των βιοπαλαιστών αγροτών, που έδωσαν τη μάχη για να μείνουν στα χωριά και τη γη τους, συμμετέχοντας στις αγωνιστικές κινητοποιήσεις του χειμώνα, ενάντια στην πολιτική που τους ξεκληρίζει αλλά και ενάντια στα σάπια φαινόμενα και σκάνδαλα, τύπου ΟΠΕΚΕΠΕ.
Ενώ η κυβέρνηση -με τον ισχυρισμό ότι «δεν μπορούμε να παρέμβουμε στη Δικαιοσύνη»- απορρίπτει την τροπολογία που έχει καταθέσει επανειλημμένα το ΚΚΕ για την παύση των διώξεων των χιλιάδων αγροτών, φροντίζει να διατηρεί την «αμνήστευση» των υπουργών με το άρθρο 86 του Συντάγματος και έρχεται σήμερα να πει ότι τα στελέχη της Αυγενάκης και Λαζαρίδης δήθεν «διώκονται πολιτικά»…
Η Μ. Κομνηνάκα πρόσθεσε ότι ο Αυγενάκης, με την προστασία της κυβέρνησης, δεν μπόρεσε να ελεγχθεί για την εξόφθαλμη εμπλοκή του στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, ενώ τώρα η κυβέρνηση θέλει να μην ελεγχθεί ούτε για τις οικονομικές ουρές που μπορεί να έχει αυτό το σκάνδαλο.
Όσον αφορά τον Λαζαρίδη, κατήγγειλε την ανάδειξή του σε επιστημονικό συνεργάτη από την κυβέρνηση, με βασικότερο «πτυχίο» και προσόν τη συγκάλυψη που παρείχε στην επιτροπή του ΟΠΕΚΕΠΕ αλλά και τον αντικομμουνισμό που καλλιεργούσε και εξέφραζε.
Η Μ. Κομνηνάκα τόνισε ότι το ΚΚΕ αποφεύγει την ποινικοποίηση της πολιτικής ζωής, ωστόσο ξεκαθάρισε ότι εδώ δεν πρόκειται για τέτοιες περιπτώσεις.
Επισήμανε δε την προσπάθεια που κάνουν ορισμένα κόμματα να συγχέονται τέτοια φαινόμενα και ζητήματα με τη βουλευτική ασυλία, η οποία είναι μια κατάκτηση που υπάρχει για να προστατεύει όσους έχουν πολιτική δράση, μπαίνουν μπροστά στους αγώνες του λαού, να μη διώκονται από το κράτος.
Σημειώνεται ότι στην περίπτωση του Λ. Αυγενάκη το αίτημα άρσης ασυλίας αφορούσε δικογραφία που σχηματίστηκε έπειτα από αναφορά σχετικά με φερόμενη υποβολή ανακριβούς δήλωσης περιουσιακής κατάστασης. Ο ίδιος υποστήριξε ότι η υπόθεση στηρίζεται σε «εσφαλμένη και αποσπασματική αξιολόγηση» των περιουσιακών στοιχείων και των υποχρεώσεων που είχε δηλώσει.
Στην περίπτωση του Μ. Λαζαρίδη, το αίτημα άρσης ασυλίας αφορούσε μήνυση σχετικά με την παλιότερη πρόσληψή του ως επιστημονικού συνεργάτη, χωρίς να διαθέτει το απαιτούμενο πτυχίο.
Εντέλει, με τις ψήφους των κυβερνητικών βουλευτών να καλύπτουν τους δύο βουλευτές της ΝΔ, η Ολομέλεια ψήφισε κατά της άρσης ασυλίας των Μ. Λαζαρίδη και Λ. Αυγενάκη. Συνολικά ψήφισαν και στις δύο περιπτώσεις 273 βουλευτές. Για την άρση ασυλίας του Μ. Λαζαρίδη ψήφισαν υπέρ 121 βουλευτές, κατά 151 και ένας «παρών». Αντίστοιχα, για την άρση ασυλίας του Λ. Αυγενάκη υπέρ ψήφισαν 122 βουλευτές και κατά 151.
Το ΚΚΕ και στις δύο υποθέσεις ψήφισε «υπέρ».
Αντίθετα, υπερψηφίστηκε η άρση ασυλίας της Ζωής Κωνσταντοπούλου για δύο δικογραφίες. Για την πρώτη περίπτωση ψήφισαν υπέρ της άρσης 191 βουλευτές, κατά 76 και 8 «παρών». Για τη δεύτερη δικογραφία, ψήφισαν υπέρ 190 βουλευτές, 46 κατά και 39 «παρών».
Ειδικότερα, η μία περίπτωση αφορούσε αίτημα άρσης ασυλίας της Ζ. Κωνσταντοπούλου μετά από μήνυση αστυνομικού του Τμήματος Μεταγωγών Λάρισας και αφορά βιντεοσκόπησή του.
Η δεύτερη περίπτωση αφορά μήνυση του προέδρου της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων, Χρ. Σεβαστίδη, για συκοφαντική δυσφήμιση που φέρεται να τελέστηκε δημόσια και μέσω διαδικτύου κατ’ εξακολούθηση.
Το ΚΚΕ ψήφισε «κατά» στην πρώτη περίπτωση και «παρών» στη δεύτερη.
