Μαύρη Θάλασσα: Επικίνδυνη όξυνση αντιπαράθεσης ΝΑΤΟ – Ρωσίας

Η Νατοϊκή αρμάδα SNMG2 στη Μαύρη Θάλασσα - ΝΑΤΟ - Πολεμικά πλοία
Φώτο Αρχείου / Standing NATO Maritime Group 2 will take part in Exercise Sea Breeze 21 from 28 June 2021 and run through 23 July 2021. (NATO courtesy photo by SNMG2)

Λίγες μόνο μέρες μετά τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες, οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν ότι κλιμακώνεται η αντιπαράθεση μεταξύ Δύσης και Ρωσίας. Χαρακτηριστικό ήταν το επεισόδιο του βρετανικού πλοίου στη Μαύρη Θάλασσα που δέχτηκε προειδοποιητικά πυρά από ρωσικές δυνάμεις κοντά στις ακτές της Κριμαίας, καθώς και τα όσα ακολούθησαν (εκατέρωθεν δηλώσεις, αποκαλύψεις κ.α.). Άλλο δείγμα κλιμάκωσης αποτέλεσαν μια μέρα νωρίτερα οι, σύμφωνα με νατοϊκές πηγές, πτήσεις ρωσικών αεροσκαφών στο FIR Ρουμανίας. Σημαντική συμβολή στην κλιμάκωση της κατάστασης, αποτελεί επίσης η συγκέντρωση τεράστιου όγκου στρατιωτικών δυνάμεων στη Μαύρη Θάλασσα, στο πλαίσιο της άσκησης «Sea Breeze» που διοργανώνεται. Η άσκηση, όπως είναι γνωστό, είναι αμερικανο – ουκρανικής διοργάνωσης, διαθέτει όμως αξιοσημείωτα πολυ-πολυεθνική συμμετοχή και πραγματοποιείται από τις 28 Ιούνη έως τις 10 Ιούλη.

Η κλιμακούμενη όξυνση της έντασης στη Μαύρη Θάλασσα, η εντεινόμενη Νατοϊκή στρατιωτική κινητικότητα στην ανατολική Ευρώπη, στην Μεσόγειο, στον βόρειο Ατλαντικό και στη Βαλτική θάλασσα με γιγάντιες ασκήσεις – πρόβες πολέμου τύπου “DEFENDER” και οι αντίστοιχες απαντήσεις της Μόσχας, η συνολικότερη ευρωατλαντική περικύκλωση της Ρωσίας, συσσωρεύουν μεγάλους κινδύνους για τους λαούς της περιοχής. Σε αυτούς ακριβώς τους επικίνδυνους αμερικανοΝΑΤΟικούς σχεδιασμούς εμπλέκουν τη χώρα όλο και πιο βαθειά οι ελληνικές κυβερνήσεις, προς όφελος και μόνο της αστικής τάξης.

Βρετανικές αντιδράσεις

Με στόχο την έμπρακτη αμφισβήτηση της ρωσικής κυριαρχίας στη Χερσόνησο της Κριμαίας, το βρετανικό αντιτορπιλικό «HMS Defender» εισήλθε (23/6) στα χωρικά της ύδατα κοντά στο ακρωτήρι Φιολέντ της χερσονήσου. Μπορεί η Βρετανία να ισχυρίζεται ότι «δεν υπήρξαν προειδοποιητικά πυρά», ούτε «βόμβες», ωστόσο, όπως δήλωσε χαρακτηριστικά ο Βρετανός πρωθυπουργός Μπ. Τζόνσον, «το σημαντικό σημείο είναι ότι δεν αναγνωρίζουμε τη ρωσική προσάρτηση της Κριμαίας. Πρόκειται για ουκρανικά ύδατα και ήταν απολύτως σωστό να τα χρησιμοποιήσουμε». Ο Βρετανός υπουργός Άμυνας, Μπ. Γουάλας, μάλιστα δήλωσε ότι το βρετανικό Πολεμικό Ναυτικό «θα τηρεί πάντοτε το διεθνές δίκαιο και δεν θα δεχθεί παράνομη παρέμβαση σε “αβλαβείς διελεύσεις”».

Ρωσικές αντιδράσεις

Σε αυτή την προσχεδιασμένη, όπως φαίνεται, κίνηση του βρετανικού αντιτορπιλικού η Μόσχα απάντησε με νέες «προειδοποιήσεις». Προειδοποιώντας όλους να απέχουν από τέτοιες «προκλητικές κινήσεις», ο υφυπουργός Εξωτερικών, Σεργκέι Ριάμπκοφ είπε: «Μπορούμε να βομβαρδίσουμε όχι μόνο προς την κατεύθυνση (σ.σ. κίνησης του πλοίου), αλλά και στο στόχο, εάν στο όνομα της ελεύθερης πλοήγησης γίνεται παραβίαση των κρατικών συνόρων της Ρωσίας».

Υπενθυμίζεται ότι η Ρωσία, εν μέσω όξυνσης της αντιπαράθεσης με τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ γύρω από την Ουκρανία την περασμένη άνοιξη, ανακοίνωσε (24/4) ότι αναστέλλεται η διέλευση από τα χωρικά της ύδατα για ξένα πολεμικά πλοία και άλλα κρατικά σκάφη σε τρεις θαλάσσιες ζώνες της Μαύρης Θάλασσας έως τις 31 Οκτώβρη. Σχετικά επικαλέστηκε την πραγματοποίηση στρατιωτικών ασκήσεων σε αρκετές περιοχές. Επομένως όπως αναφέρουν αναλυτές στον ρωσικό Τύπο, στόχος της βρετανικής κίνησης ήταν να δείξει ότι δεν αναγνωρίζει αυτήν τη δήλωση, όπως δεν αναγνωρίζει και την κυριαρχία της Ρωσίας επί της Κριμαίας.

Θα πρέπει ακόμη να ληφθεί υπόψη, σε ότι αφορά την άσκηση «Sea Breeze» στη Μαύρη Θάλασσα, ότι η Ρωσία έχει υπογραμμίσει ότι «αυξάνουν τον κίνδυνο ατυχημάτων» και «τις μιλιταριστικές φιλοδοξίες του Κιέβου».

Η ιμπεριαλιστική ειρήνη

Οι πολεμικές – στρατιωτικές ιμπεριαλιστικές συγκρούσεις και οι ανταγωνισμοί, περικλείουν τον κίνδυνο ενός γενικευμένου ιμπεριαλιστικού πολέμου. Οι συγκρούσεις αυτές εξελίσσονται -παράλληλα και ταυτόχρονα- και με διαπραγματεύσεις, με διερευνητικές συναντήσεις. Αυτές, ακόμα και αν οδηγήσουν σε συμφωνίες συναίνεσης, με περισσότερες ή λιγότερες υποχωρήσεις σε βάρος της μιας ή της άλλης πλευράς, αυτό που πετυχαίνουν είναι μια «ιμπεριαλιστική ειρήνη» με το πιστόλι στον κρόταφο των λαών, με την οποία απλά κερδίζεται χρόνος για έναν νέο γύρο οξυμένων αντιπαραθέσεων, στρατιωτικών απειλών, πολεμικών συγκρούσεων για το ποιος θα αποσπάσει το μεγαλύτερο μερίδιο στο μοίρασμα των αγορών, των πλουτοπαραγωγικών πηγών και στον έλεγχο των δρόμων μεταφοράς τους.

Οι λαοί της περιοχής δεν έχουν τίποτα να κερδίσουν από τις θανάσιμες αντιπαραθέσεις για τα ενεργειακά κοιτάσματα και τους δρόμους μεταφοράς. Μόνη ελπίδα και στήριγμα για τους λαούς είναι η αλληλεγγύη και ο αγώνας ενάντια στο εκμεταλλευτικό σύστημα και με τους λαούς στο τιμόνι της εξουσίας.

ΜΤ

Δείτε ακόμα...