Με την ευκαιρία της συζήτησης, που πραγματοποιήθηκε στα μέσα του Φεβρουαρίου, στην Επιτροπή ‘Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης’, της Βουλής και αφορούσε το προς ψήφιση νομοσχέδιο «Ενεργή μάχη: Ολοκληρωμένη αναμόρφωση του συστήματος πρόληψης, ετοιμότητας και απόκρισης έναντι δασικών πυρκαγιών και λοιπών φυσικών, τεχνολογικών ή ανθρωπογενών καταστροφών», η Πανελλήνια Ένωση Αποστράτων Πυροσβεστικού Σώματος, απέστειλε στην Πρόεδρο και στα Μέλη της Επιτροπής, την παρακάτω επιστολή με τις θέσεις της επί του νομοσχεδίου.
Τούτο κρίθηκε απαραίτητο, μετά την άρνηση της κυβερνητικής πλειοψηφίας, στην πρόταση αρκετών κομμάτων της αντιπολίτευσης, να κληθεί στην εν λόγω Επιτροπή και να καταθέσει τις απόψεις της και η Ένωσή μας!
Η ΠΕΑΠΣ με αίσθημα ευθύνης τόσο απέναντι στην ελληνική κοινωνία όσο (πρωτίστως) στους εργαζόμενους συναδέλφους (άνδρες και γυναίκες), μελέτησε το νέο νομοθέτημα και θεώρησε υποχρέωσή της να εντοπίσει και να αναδείξει τα αρνητικά του σημεία, με την ελπίδα πως έστω και την ύστατη στιγμή, οι νομοθέτες μας θα εισακούσουν τη φωνή αγωνίας μας και θα τα διορθώσουν.
Όπως είναι γνωστό, η Ένωσή μας είχε πράξει το ίδιο και έξι χρόνια πριν, όταν συζητιώταν ο περιβόητος Ν.4662/2020 (νόμος Χαρδαλιά) και είχε παραστεί στην ίδια Επιτροπή, χωρίς δυστυχώς και τότε, να εισακουστεί από την κυβέρνηση, με αποτέλεσμα οι εργαζόμενοι συνάδελφοί μας να βιώνουν μέχρι σήμερα τα αρνητικά του ‘απόνερα’! Άλλωστε, αυτή η “αστοχία” είναι και ο κύριος λόγος που οδήγησε την πολιτική ηγεσία στη σύνταξη του νέου σχεδίου νόμου!
Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΠΕΑΠΣ, από θέση αρχής και τιμώντας την εξηνταπεντάχρονη ιστορία του συλλόγου μας, δεν θα πάψει, ούτε στιγμή, να αγωνίζεται για την επίλυση των προβλημάτων των μελών μας αλλά και την βελτίωση των συνθηκών εργασίας των εν ενεργεία συναδέλφων μας, όσο κι αν αυτό δεν αρέσει, στους εκάστοτε κυβερνώντες!
Αθήνα 12 Φεβρουαρίου 2025
Αρ. Πρωτ. 834
ΠΡΟΣ: Την Πρόεδρο και τα Μέλη της Διαρκούς Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης, της Βουλής
Αξιότιμοι, κυρία Πρόεδρε και κυρίες και κύριοι βουλευτές- Μέλη της Επιτροπής,
Με την ευκαιρία της συζήτησης, στην Επιτροπή σας, του νομοσχεδίου με τίτλο «Ενεργή μάχη:
Ολοκληρωμένη αναμόρφωση του συστήματος πρόληψης, ετοιμότητας και απόκρισης έναντι δασικών πυρκαγιών και λοιπών φυσικών, τεχνολογικών ή ανθρωπογενών καταστροφών» και με αίσθημα ευθύνης τόσο απέναντι στην ελληνική κοινωνία όσο και στους εργαζόμενους (άνδρες και γυναίκες) του Πυροσβεστικού Σώματος, επιτρέψτε μας να εκφράσουμε, πολύ περιληπτικά, τις απόψεις μας, επ’ αυτού.
Κατά την κρίση μας, το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, κατά βάση, έρχεται να συμπληρώσει και ουχί να διορθώσει, τις λανθασμένες κατευθύνσεις του Ν. 4662/2020 για τον οποίο η Ένωσή μας, τόσο κατά τη διάρκεια της διαβούλευσής του όσο και με την φυσική παρουσία μας στην αρμόδια Επιτροπή το 2020, είχε επισημάνει, μεταξύ άλλων πως « …δεν έρχεται να προσφέρει κάποιο σύγχρονο, αποδοτικό, ικανοποιητικό αποτέλεσμα. Θα υποβαθμίσει ακόμη περισσότερο τις υπηρεσίες που προσφέρει το Πυροσβεστικό Σώμα, αφού του αφαιρεί την αυτοτέλεια, δεν προβλέπει την πλήρωση των οργανικών κενών με προσλήψεις που είναι αναγκαίες, ούτε μεριμνά για τη γενναία χρηματοδότηση του Σώματος μέσα από ένα προϋπολογισμό που να μην έχει ανάγκη να συμπληρώνεται από κάθε λογής “χορηγίες”, αλλά θα έχει ως πρώτιστο στόχο τη δημιουργία των αναγκαίων σύγχρονων υποδομών για την προστασία του περιβάλλοντος, της ζωής και περιουσίας των πολιτών αλλά και των πυροσβεστών από τους εργασιακούς κινδύνους…».
Η Πανελλήνια Ένωση Αποστράτων Πυροσβεστικού Σώματος πιστεύει πως και το νομοσχέδιο που επεξεργάζεται σήμερα η Επιτροπή σας, παρά το αφήγημα της κυβέρνησης ότι αυτό μεταρρυθμίζει συνολικά το σύστημα της πολιτικής προστασίας και δασοπυρόσβεσης, με στρατηγικό όραμα δεκαετίας, σε καμιά περίπτωση δεν λαμβάνει υπόψη την ανάγκη για κατάρτιση ενός ολοκληρωμένου σχεδίου αντιπυρικής προστασίας με επίκεντρο την πρόληψη.
Δεν στελεχώνει τη μόνη αρμόδια γί αυτό, Δασική Υπηρεσία και συνεχίζει τα «μπαλώματα» μέσω προγραμμάτων τύπου antinero , συμπράξεων με τον ιδιωτικό τομέα και ανακύκλωσης του ελλιπούς πυροσβεστικού προσωπικού.
Η προδιαγεγραμμένη καύση, δεν είναι ” νέα μέθοδος”. Είναι γνωστή και εφαρμόζεται εδώ και πολλά χρόνια σε άλλα κράτη. Από μόνη της όμως δεν αποτελεί το εργαλείο εκείνο που εξασφαλίζει την προστασία των δασών και τη μείωση της καύσιμης ύλης, πέρα από την επικινδυνότητα εφαρμογής της και την υποβάθμιση της οικολογικής ισορροπίας από τη διάβρωση των εδαφών, την μη φυσική αναγέννηση και την αναδάσωση. Απαιτείται η ύπαρξη ενός πλαισίου ολοκληρωμένης διαχείρισης και προστασίας των δασών από καταρτισμένους επιστήμονες με έμφαση στη δασοπονική διαχείριση (σχέδια, αραιώσεις, αναδασώσεις, βόσκηση με σχέδιο, ζώνες μίξης, μόνιμη παρουσία). Η «στρατηγική ανθεκτικότητας» που εφαρμόζεται και στην πολιτική προστασία της χώρας μας,κατά την άποψή μας, εντάσσεται στην ικανότητα της διατήρησης της «συνέχειας διακυβέρνησης» και της «ασφάλειας κρίσιμων υποδομών». Αξιολογείται κατ’ έτος από την Ε.Ε. στην πολιτική «υποστήριξης στρατιωτικών επιχειρήσεων» και στην «ασφάλεια κρίσιμων υποδομών».
Αξιοποιείται σε κάθε είδους παρέμβαση με πρόσχημα τις φυσικές καταστροφές, τη λεγόμενη ανθρωπιστική κρίση, τους πολέμους, τις τρομοκρατικέ ενέργειες κ.λπ. Η ίδρυση για παράδειγμα της νέας Δ/νσης Εναερίων Μέσων και της αντίστοιχης Υπηρεσίας (ΥΕΜΠΣ) εκτός από την από αέρος πυρόσβεση θα «εξυπηρετεί» και τη στρατηγική «Εσωτερικής και Εξωτερικής ασφάλειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης» και του ΝΑΤΟ, όταν οι περιστάσεις το απαιτούν, κατά δήλωση και του Πρωθυπουργού. Όλα τα παραπάνω συνηγορούν στην μεταστροφή του Πυροσβεστικού Σώματος από κοινωνική υπηρεσία, σε <μάχιμη πολε- μική μονάδα>! Η εκχώρηση σε ιδιώτες κρίσιμων ψηφιακών υποδομών (ΕΜΥ, Αστεροσκοπείο, υδρολογικά και σεισμολογικά ινστιτούτα, δασικοί και άλλοι θεματικοί χάρτες, κτηματολόγιο), μέσω της δημιουργίας του «Πληροφοριακού Συστήματος Διαχείρισης Κινδύνων και Πρόληψης», δημιουργεί ζητήματα ασφάλειας και μετατρέπει τους κρατικούς φορείς που τα δημιούργησαν και τα διαχειρίζονται, σε “πελάτες”.
Μεγαλώνει το εύρος ενεργειών του Πυροσβεστικού Σώματος ( βλέπε Πυροσβεστική Ακαδημία, ΔΑΕΕ, ΥΕΠΜΠΣ) εκ των ενόντων και με διαθέσεις στελεχών από άλλες υπηρεσίες που ήδη είναι αποδεκατισμένες, με τα οργανικά κενά, όλων των υπηρεσιών, να ξεπερνούν τις 4.000 θέσεις.
Με το άρθρο 110 αποθεώνεται η υπερεργασία (24 επιπλέον οκτάωρα, πέραν του πενθημέρου, καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, αντί των 16 που ισχύει μέχρι σήμερα) και μάλιστα με το πενιχρό αντίτιμο των 48 ευρώ/8ωρο – επιπλέον προσαύξησης 20%, ήτοι, 57,6 ευρώ! Μάλιστα, παρόλο που αυτή η υπερεργασία φορολογείται, δεν προσμετράται ούτε στη σύνταξη ούτε στην ασφάλιση.
Να σημειωθεί δε πως όλα αυτά, θα ισχύουν με δείκτη επικινδυνότητας άνω του 3, κάτι που σημαίνει εξαιρετικά δύσκολες εργασιακές συνθήκες μέσα στο καλοκαίρι και στον καύσωνα, όταν οι υπόλοιποι εργαζόμενοι (και πολύ ορθώς), προστατεύονται με εγκυκλίους του Υπουργείου εργασίας για την αντιμετώπιση της θερμικής καταπόνησης.
Ούτε λόγος βέβαια, στο υπό συζήτηση νομοσχέδιο, για τα εκατοντάδες συσσωρευμένα ρεπό που οφείλονται σε κάθε υπάλληλο λόγω συνεχών και (ορισμένες φορές, αναίτιων) επιφυλακών.
Οι αναχρονιστικές δε αμοιβές των εκτός έδρας ημερήσιων (9.09€) και νυκτερινών (36,00€) αποζημιώσεων, για τα δασικές περιπολίες, αποτελούν άλλη μία ένδειξη πως δεν λαμβάνονται καθόλου υπόψη οι βιοτικές ανάγκες των εργαζόμενων στο Πυροσβεστικό Σώμα.
Η διαφοροποίηση που εισάγεται μεταξύ Αξιωματικών Γενικών και Ειδικών Καθηκόντων ως προς:
(α) τον κατ’ ελάχιστο χρόνο παραμονής στον βαθμό και (β) την απουσία δυνατότητας συνυπολογισμού του συνολικού χρόνου υπηρεσίας (για τους δεύτερους), παραβιάζει κατάφορα την αρχή της ισότητας στις υπηρεσιακές σχέσεις. Προβληματική, επίσης, είναι η προαγωγή των Αρχι- πυροσβεστών σεν Πυρονόμους που ενώ ασκούν ανακριτικά καθήκοντα, εάν δεν επιτύχουν στις εξετάσεις για τη σχολή μετεκπαίδευσης Πυρονόμων, παραμένουν πυρονόμοι έως την αποστρατεία τους, ακολουθώντας τη σταδιοδρομία των συναδέλφων τους μη παραγωγικής σχολής που μετά τα 26 χρόνια παραμονής τους έχουν τον ίδιο καταληκτικό βαθμό.
Μέχρι να τεθεί σε ισχύ ο Νόμος 4662/2020, η φιλοσοφία του Κανονισμού Μεταθετότητας, παρά τις επιμέρους τροποποιήσεις και στρεβλώσεις από τον αρχικό, ήταν να λειτουργήσει το αμετάθετο για τον προσλαμβανόμενο πυροσβέστη (σύνδεσή του με τον τόπο συμφέροντος) στη λογική της μεγαλύτερης δυνατής επιχειρησιακής του ετοιμότητας. Από τη θέσπιση του ν. 4662/2020 οι μεταθέσεις, αποσπάσεις, μετακινήσεις, για τη συντριπτική πλειοψηφία των μόνιμων συναδέλφων, έγιναν για να συμπληρώνονται όπως- όπως τα κενά, οι μεγάλες ελλείψεις σε προσωπικό και οι υπηρεσιακές ανάγκες γενικότερα.
Καταργήθηκε, έτσι, το αμετάθετο από την πόλη συμφερόντων και το αποκλειστικό κριτήριο της σειράς αρχαιότητας, το οποίο συνεχίζει να εφαρμόζεται και στο υπό συζήτηση νομοσχέδιο.
Επιπλέον εισάγονται ρυθμίσεις που παρέχουν προνόμια αμεταθετότητας σε συγκεκριμένες κατηγορίες αξιωματικών, ιδίως σε όσους υπηρετούν στο Αρχηγείο, χωρίς αντίστοιχη πρόβλεψη για το προσωπικό που υπηρετεί σε επιχειρησιακές μονάδες, ανά την επικράτεια, κατά παράβαση της αρχής της ισότητας και χωρίς να τεκμηριώνεται το δημόσιο συμφέρον.
Εισάγονται, επίσης, διατάξεις οι οποίες επηρεάζουν άμεσα τη λειτουργία και την αυτοτέλεια των συνδικαλιστικών οργανώσεων και ιδίως των πρωτοβάθμιων σωματείων αφού η «αντιπροσωπευτικότητα» σε σύγκριση με άλλα σωματεία του ίδιου κλάδου τους αφαιρεί ευεργετικές δια- τάξεις μη μετάθεσης και συνδικαλιστικής εκπροσώπησης, κατά παράβαση του ν.1264/1982.
Από πλευράς Πολιτικής προστασίας, προβληματική έως αδιανόητη είναι η στελέχωση όχι με μόνιμο προσωπικό αλλά με προσωπικό άλλων υπηρεσιών με παράλληλα καθήκοντα, τόσο στις Αυτοτελείς Διευθύνσεις Πολιτικής
Προστασίας, όσο και στα Περιφερειακά Κέντρα Επιχειρήσεων Πολιτικής Προστασίας και στα Αυτοτελή τμήματα Πολιτικής Προστασίας των Περιφερειών και των Δήμων, ενώ εκεί ήδη υπηρετούν εργαζόμενοι με συμβάσεις Ιδιωτικού Δικαίου Ορισμένου Χρόνου, που διαθέτουν αποδεδειγμένη εμπειρία και εξειδίκευση στο αντικείμενο της πολιτικής προστασίας.
Επειδή οι παραπάνω υπάλληλοι ασκούν αρμοδιότητες που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες υψηλής επιχειρησιακής ευθύνης, απαιτείται η αποκλειστική απασχόληση μόνιμου προσωπικού με εξειδίκευση στο αντικείμενο και τις ανάγκες της Πολιτικής Προστασίας.
Η στελέχωση με προσωπικό άλλων (ή των ίδιων υπηρεσιών) μέσω ανάθεσης παράλληλων καθηκόντων, είναι μη αποτελεσματική και απορρυθμίζει την αποδοτική ικανότητα των υπηρεσιών.
Συμπερασματικά, η Πανελλήνια Ένωση Αποστράτων Πυροσβεστικού Σώματος, θεωρεί πως το νομοσχέδιο που εισάγεται προς Ψήφιση στη Βουλή, δεν δημιουργεί εκείνες τις αναγκαίες για σήμερα υποδομές που θα προστατεύσουν τα δάση, το περιβάλλον, τη ζωή και την περιουσία των πολιτών αλλά και των πυροσβεστών από τους εργασιακούς κινδύνους. Δεν αφουγκράζεται την ανάγκη της πρόληψης, δεν χρηματοδοτεί την αποδεκατισμένη από προσωπικό Δασική Υπηρεσία ούτε μεριμνά για την κάλυψη των οργανικών κενών του Πυροσβεστικού Σώματος.
Ιδιαίτερα το Πυροσβεστικό Σώμα το φορτώνει και με επικαλύψεις εργασίας μέσα από απλήρωτα ρεπό και με αύξηση των οκταώρων πέραν του πενθημέρου, με την καταβολή πενιχρών αποζημιώσεων, υποβαθμίζοντας έτσι, ακόμη περισσότερο, το κοινωνικό έργο του, στο πλαίσιο του δόγματος “προστατεύουμε ότι μας αποφέρει χειροπιαστό κέρδος”!
Αναδημοσίευση απ’ την τριμηνιαία εφημερίδα της Πανελλήνιας Ένωσης Απόστρατων Πυροσβεστικού Σώματος (ΠΕΑΠΣ).
