Σε ένα κουβάρι σχεδιασμών γεωστρατηγικής αναβάθμισης μέσω της εμπλοκής, αναζήτησης πρόσκαιρων συμβιβασμών με θυσία δικαιώματα της χώρας και ανταγωνισμών που κλιμακώνονται είναι μπλεγμένη η ντόπια αστική τάξη, με ανυπολόγιστους κινδύνους για τον λαό.
Ενδεικτικά ο Τζόσουα Χακ, επιτετραμμένος στην πρεσβεία των ΗΠΑ στην Ελλάδα, σε ομιλία του στο «Athens Defence Conference» αναφέρθηκε στην ένταξη των μαχητικών αεροσκαφών F-35 στην ελληνική Πολεμική Αεροπορία και είπε ότι «όταν πετάμε το ίδιο αεροσκάφος, είμαστε πλήρως συμβατοί. Είμαστε μία ομάδα», κάνοντας καθαρό τον χαρακτήρα αυτών των εξοπλισμών, χώρια το γεγονός ότι στην πρεμούρα της κυβέρνησης Τραμπ να πουλήσει το ίδιο αεροσκάφος και στην Αγκυρα, τη βάζει στην ίδια ομάδα και πάνω από μια ζώνη – το Αιγαίο – την οποία το ΝΑΤΟ θεωρεί «ενιαίο επιχειρησιακό χώρο».
Ο Χακ έκανε ιδιαίτερη αναφορά και στη «συνεργασία» των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων με την Εθνοφρουρά της Πολιτείας της Φλόριντα, στο πλαίσιο του διαβόητου State Partnership Program, το οποίο ξεκινά φέτος και – όπως είπε – θα αποτελέσει μια μόνιμη σχέση συνεργασίας μεταξύ των δύο πλευρών.
Δεν παρέλειψε να δώσει και τα εύσημα για το ότι «η Ελλάδα έχει επιδείξει ηγετικό ρόλο στη μείωση της ενεργειακής εξάρτησης της Ευρώπης από τη Ρωσία», στηρίζοντας τα σχέδια «ενεργειακής κυριαρχίας» των ΗΠΑ, από τα οποία προσδοκά μεγάλα κέρδη το ελληνικό κεφάλαιο.
«Νέος δομικός περιορισμός» για τις ΗΠΑ η «αντιπαλότητα Τουρκίας – Ισραήλ»
Μιλώντας στο ίδιο συνέδριο, ο πρέσβης του κράτους – δολοφόνου Ισραήλ Νόαμ Κατς είπε ότι «το στρατιωτικό αποτύπωμα της εκστρατείας (σ.σ. κατά του Ιράν) ήταν επιτυχές» – τόσο …επιτυχές που αμέσως μετά ξανάβαλε ως πρόβλημα ότι το ιρανικό καθεστώς παραμένει στην εξουσία και εξακολουθεί να αποτελεί «παράγοντα αστάθειας». «Το βλέπετε στα Στενά του Ορμούζ και στις εξελίξεις που επηρεάζουν το διεθνές εμπόριο», σημείωσε, εκφράζοντας επιφυλάξεις για τις πιθανότητες επιτυχίας των διαπραγματεύσεων των ΗΠΑ με την Τεχεράνη και επιβεβαιώνοντας τη σαθρότητα της όποιας «ειρηνευτικής» συμφωνίας την ώρα που ο καπιταλισμός έχει περάσει σε πολεμική φάση. Εβαλε πάντως ως πρόσθετη παράμετρο ότι υπάρχουν σήμερα «πραγματιστικές δυνάμεις» στη Μέση Ανατολή, που επιδιώκουν «σταθερότητα και ευημερία μέσω της οικονομικής συνεργασίας και της αποκατάστασης κρίσιμων εμπορικών και ενεργειακών διαδρόμων», αυτά ακριβώς για τα οποία γίνεται ο πόλεμος.
Στο μεταξύ, δείχνοντας και το πώς οι κολιγιές της αστικής τάξης βάζουν βαθύτερα τον λαό στους ανταγωνισμούς, επιτέθηκε στην Τουρκία, για την οποία είπε ότι «δεν διαδραματίζει εποικοδομητικό ρόλο» αλλά επιδιώκει να επεκτείνει την επιρροή της στη Μέση Ανατολή, «παίζοντας το χαρτί του μουσουλμανισμού» και στηρίζοντας «ακραίες οργανώσεις». «Η Τουρκία είναι παράγοντας αποσταθεροποίησης, και δεν παίρνουμε καθόλου επιπόλαια τις δηλώσεις ότι θέλει να καταστρέψει το Ισραήλ. Παίρνουμε στα σοβαρά τις δηλώσεις του Ερντογάν», επεσήμανε ο Ισραηλινός.
Ο καθηγητής Κ. Φίλης προέταξε η ντόπια αστική τάξη να ενισχύσει τις διμερείς, τριμερείς και πολυμερείς «συνεργασίες» της, καθώς «δεν μπορούμε να εξαρτόμαστε αποκλειστικά από τους Ευρωπαίους συμμάχους μας, των οποίων τα συμφέροντα είτε αποκλίνουν είτε αλληλοκαλύπτονται στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν την Τουρκία».
Σε αυτό το μοτίβο, ο Αμερικανός πρώην διπλωμάτης Τζόναθαν Κοέν χαρακτήρισε την «αντιπαλότητα» Τουρκίας και Ισραήλ έναν νέο δομικό περιορισμό για την αμερικανική πολιτική στην περιοχή (με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το πώς θα επιχειρήσει να τη διευθετήσει). Παράλληλα τόνισε ότι η «αξιοποίηση του φυσικού αερίου» και η «οικονομική συνεργασία» μπορούν να λειτουργήσουν ως «παράγοντες σταθερότητας», με προαπαιτούμενο βέβαια διευθετήσεις και μοιρασιά της καπιταλιστικής λείας.
Πεδίο πολέμου υποδομές και «κρίσιμες ύλες»
Μιλώντας στο ίδιο συνέδριο ο υφυπουργός Εξωτερικών Τ. Χατζηβασιλείου αναγνώρισε ότι τα τελευταία χρόνια η Τουρκία έχει επενδύσει σημαντικά στην «αμυντική» της βιομηχανία, βάζοντας ένσταση εκ μέρους των ελληνικών επιχειρηματικών ομίλων ότι η συμμετοχή «τρίτων χωρών» στα ευρωενωσιακά «αμυντικά» σχήματα (τύπου SAFE) δεν μπορεί να είναι άνευ όρων, αλλά «να ασπάζονται το δόγμα της κοινής ευρωπαϊκής άμυνας» όπως είπε, καλλιεργώντας τις γνωστές αυταπάτες. Κλείνοντας, σημείωσε ότι στην Ελλάδα έχουν ήδη γίνει «σημαντικές επενδύσεις στην άμυνα» και ότι «η κυβέρνηση έχει στόχο να βοηθήσει τον Ελληνα επιχειρηματία που θέλει να καινοτομήσει και να παράγει», επιβεβαιώνοντας τη στροφή στην πολεμική οικονομία και την αθρόα στήριξη του αστικού κράτους.
Στο ίδιο πλαίσιο, ο υφυπουργός Αμυνας Θ. Δαβάκης τόνισε ότι η υποχρεωτική συμμετοχή της ελληνικής «αμυντικής» βιομηχανίας σε ποσοστό τουλάχιστον 25% σε κάθε εξοπλιστικό πρόγραμμα αποτελεί «στρατηγική επιλογή» της κυβέρνησης, ενώ πρόσθεσε ότι η σύγχρονη αποτροπή δεν εξαρτάται αποκλειστικά από το μέγεθος των Ενόπλων Δυνάμεων αλλά από τη «συνολική ετοιμότητα ενός κράτους», βασικός πυλώνας της οποίας είναι «η αντοχή και η ανθεκτικότητα», αφού «η σύγχρονη αποτροπή ξεκινά από τα μετόπισθεν», στηρίζεται στην τεχνολογία, στις ισχυρές εφοδιαστικές αλυσίδες και στην ικανότητα μιας χώρας να αντέχει σε παρατεταμένες κρίσεις, όπως είπε.
Στο μεταξύ ο υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, Β. Κικίλιας, τόνισε ότι τα επόμενα 25 χρόνια η Ναυτιλία, η Ενέργεια που μεταφέρεται διά θαλάσσης, τα ναυπηγεία, οι λιμενικές υποδομές και οι μαρίνες θα καθορίσουν την ανάπτυξη του εμπορίου και των διεθνών σχέσεων. «Οσο πιο γρήγορα επενδύσουμε σε αυτούς τους τομείς, τόσο πιο άμεσα θα μπορέσουμε να πρωταγωνιστήσουμε», είπε, κλείνοντας το μάτι στους εγχώριους επιχειρηματικούς ομίλους. Ειδική αναφορά έκανε στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης, το οποίο χαρακτήρισε στρατηγικό κόμβο για την Ευρώπη.
Ο διευθύνων σύμβουλος των Ελληνικών Αμυντικών Συστημάτων, Χρ. Μπουτσικάκης, στάθηκε σε προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα η ευρωενωσιακή «αμυντική» βιομηχανία, κάνοντας λόγο για υπερρυθμισμένη αγορά και σοβαρές δυσκολίες στην προμήθεια κρίσιμων υλικών. «Αυτό που έχουμε δει με τους πολέμους είναι ότι κανείς δεν θα σου δώσει την ευκαιρία να αγοράσεις τέτοιου είδους υλικά, γιατί όλοι τα χρειάζονται για τον εαυτό τους», ανέφερε, υποστηρίζοντας ότι η ΕΕ πρέπει να αναπτύξει «εναλλακτικές παραγωγικές δυνατότητες».
Σε ανάλογο ύφος, ο Αλ. Διακόπουλος, διευθύνων σύμβουλος της ΕΑΒ, άσκησε κριτική στη «μεγάλη έμφαση που δίνει η Ευρώπη στη σύνταξη πολιτικών και στρατηγικών κειμένων», επισημαίνοντας ότι πρέπει να επικεντρωθεί περισσότερο στην παραγωγή «αμυντικών» συστημάτων. Τόνισε επίσης την ανάγκη «δημιουργίας ασφαλών αλυσίδων εφοδιασμού» και «ανάπτυξης δυνατοτήτων παραγωγής οικονομικών και ταχέως διαθέσιμων συστημάτων».
Ο δε Χόρχε Ντόμεκ, πρέσβης της Ισπανίας στην Ελλάδα, σημείωσε ότι «η γεωπολιτική πραγματικότητα έχει αλλάξει ριζικά, με τον πόλεμο να επιστρέφει στην Ευρώπη, την Κίνα να αποκτά ολοένα και μεγαλύτερη ισχύ και τις κρίσιμες πρώτες ύλες να αποκτούν στρατηγική σημασία». «Οι ανατρεπτικές τεχνολογίες θα καθορίσουν το στρατηγικό πλεονέκτημα», συνέχισε, ενώ υπογράμμισε ότι απαιτούνται «κοινό όραμα» για την ανάπτυξη των νέων τεχνολογιών, επενδύσεις στην έρευνα και το κατάλληλο ανθρώπινο δυναμικό.
«Κρίσιμη συγκυρία» στο Κυπριακό, νέες βρωμοδουλειές στα Βαλκάνια
Στο μεταξύ, χθες ο Κυρ. Μητσοτάκης συναντήθηκε στο Μέγαρο Μαξίμου με την πρόεδρο της Βουλής των Αντιπροσώπων της Κυπριακής Δημοκρατίας, Αννίτα Δημητρίου, και μίλησε για «κρίσιμη συγκυρία, όπου υπάρχει πάλι μια ουσιαστική κινητικότητα για το Κυπριακό ζήτημα», όπου Αθήνα και Λευκωσία πρέπει να είναι απόλυτα συντονισμένες, όπως είπε. Στο ίδιο μοτίβο, η Δημητρίου εξέφρασε την ελπίδα της ότι «θα έχουμε την κινητικότητα που ακριβώς θα εξασφαλίσει πραγματική πρόοδο για το Κυπριακό». Στη συζήτηση έβαλε «και τη διάσταση των ευρωτουρκικών αλλά και των υπόλοιπων προκλήσεων ως εκτυλίσσονται στην περιοχή».
Σε αυτό το φόντο, ο υπουργός Αμυνας Ν. Δένδιας πήγε χθες στο Μαυροβούνιο για συνομιλίες με τον ομόλογό του σχετικά με την «κατάσταση στην ευρύτερη περιοχή», την «ανάγκη στρατηγικής αυτονομίας της Ευρώπης» και την περαιτέρω ενίσχυση των διμερών «αμυντικών» σχέσεων. Η δε υφυπουργός Εξωτερικών Αλ. Παπαδοπούλου πήγε στη Μολδαβία για «πολιτικές διαβουλεύσεις» με στελέχη της ηγεσίας της χώρας, εκφράζοντας «ακλόνητη υποστήριξη στις ευρωπαϊκές φιλοδοξίες» της και στον «εμπλουτισμό των διμερών σχέσεων σε ευρύ φάσμα τομέων κοινού ενδιαφέροντος».
Πηγή: Ριζοσπάστης
