Το νομοσχέδιο συνδέεται με τα σχέδια «ενεργειακής κυριαρχίας» των ΗΠΑ παγκοσμίως, στο πλαίσιο του ανταγωνισμού τους με την Κίνα για την ιμπεριαλιστική πρωτοκαθεδρία, τόνισε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ, Νίκος Καραθανασόπουλος, στην Ολομέλεια της Βουλής, στο πλαίσιο της συζήτησης για την κύρωση των τεσσάρων συμβάσεων ανάμεσα στο ελληνικό αστικό κράτος και την κοινοπραξία Chevron και Hellenic Energy, αναδεικνύοντας τον επικίνδυνο χαρακτήρα αυτών των συμφωνιών με τα μονοπώλια.
Με αυτή την έννοια, αποτελεί μέρος της κλιμάκωσης του ιμπεριαλιστικού πολέμου ΗΠΑ-Ισραήλ ενάντια στο Ιράν για τον έλεγχο ενεργειακών πηγών και διαδρομών, όπως εξήγησε, καθώς «βάση της ιμπεριαλιστικής επέμβασης είναι η ενεργειακή κυριαρχία».
Επισήμανε την εμπλοκή της Ελλάδας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο μέσω της λειτουργίας αμερικανοΝΑΤΟικών βάσεων στη χώρα, των εξοπλιστικών προγραμμάτων και της αποστολής ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων στο εξωτερικό, όπως αυτές που βρίσκονται στην Ερυθρά Θάλασσα, στη Σαουδική Αραβία, για την προστασία των πετρελαίων της Aramco, και στην Κύπρο, στο πλαίσιο ΝΑΤΟικής αποστολής για την προστασία των βρετανικών βάσεων στο μαρτυρικό νησί. Πρόσθεσε ότι η εμπλοκή της Ελλάδας στις ιμπεριαλιστικές συγκρούσεις, με συναίνεση όλων των κομμάτων του συστήματος, αποτελεί και στρατηγική επιλογή της ελληνικής αστικής τάξης που με κριτήριο τα κέρδη της επιδιώκει τη γεωστρατηγική αναβάθμιση της χώρας στο πλαίσιο του πλιάτσικου που κάνουν οι ιμπεριαλιστές σε βάρος των λαών. «Οι λαοί οδηγούνται στο θάνατο για να μπορούν να κερδίζουν οι επιχειρηματικοί όμιλοι», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Στάθηκε και στη μετατροπή της χώρας σε σημαιοφόρο των αμερικάνικων σχεδιασμών για την ενεργειακή κυριαρχία στην περιοχή, μέσω του «Κάθετου Διαδρόμου» και τις γεωτρήσεις για κοιτάσματα υδρογονανθράκων που παραχωρούνται σε αμερικανικά μονοπώλια. Στηλίτευσε τα πανηγύρια της κυβέρνησης για την Ελλάδα-«ενεργειακό κόμβο», λέγοντας πως «πάντοτε ένας “ενεργειακός κόμβος” αποτελεί και πεδίο εκδήλωσης σφοδρών αντιθέσεων και ανταγωνισμών. Άρα είναι μαγνήτης αντιποίνων ανάμεσα στα αντίπαλα στρατόπεδα». Απόδομησε, επίσης, τους ισχυρισμούς της κυβέρνησης ότι με τις συμβάσεις δήθεν κατοχυρώνονται τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας και ότι πρακτικά ακυρώνεται το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο, υπενθυμίζοντας ότι η ίδια η Chevron «διαπραγματεύεται οικόπεδα και με τη Λιβύη και με την Τουρκία», ενώ υπενθύμισε το άρθρο 30 της σχετικής συμφωνίας που προβλέπει ότι το Ελληνικό Δημόσιο θα αποζημιώσει τη «Chevron» σε περίπτωση που η μελλοντική ανακήρυξη ΑΟΖ με γείτονα χώρα «οδηγήσει σε απώλεια περιοχών στις οποίες η Ελλάδα δεν θα διαθέτει πλέον δικαιώματα».
Ειδική αναφορά έκανε και στα «φληναφήματα» του ΠΑΣΟΚ περί υπεράσπισης των κυριαρχικών δικαιωμάτων και ότι τάχα με τον νόμο Μανιάτη αυτά κατοχυρώθηκαν, αναδεικνύοντας ότι αφενός, ο συγκεκριμένος νόμος δεν απέτρεψε το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο και την αμφισβήτηση της «μέσης γραμμής» ως εξωτερικό όριο της ελληνικής υφαλοκρηπίδας από την Αίγυπτο, και αφετέρου, ότι επί κυβέρνησης Σημίτη υπογράφηκε η συμφωνία για αναγνώριση γκρίζων ζωνών… «Δεν κατοχυρώνεται κανένα κυριαρχικό δικαίωμα στη χώρα μας, αλλά αντίθετα έρχεται όλο και πιο κοντά ο κίνδυνος και για τον λαό μας, αλλά και για τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας, στα πλαίσια της συνδιαχείρισης στο Αιγαίο και στην Αν. Μεσόγειο, κάτι που αποτελεί και τον οδικό άξονα του ΝΑΤΟ, τον οποίο συζητούν οι κυβερνήσεις οι ελληνικές με τις τουρκικές», συμπλήρωσε. Ακόμα, υπογράμμισε ότι σε ό,τι αφορά τα ζητήματα της Ενέργειας, τις ιδιωτικοποιήσεις και τις εξορύξεις όλες οι κυβερνήσεις υπηρέτησαν την ίδια πολιτική, σύμφωνα με τις ευρωενωσιακές κατευθύνσεις, που λειτουργεί προς όφελος των επιχειρηματικών ομίλων και σε βάρος του λαού. Απαντώντας και στη «σοβαροφανή κριτική» του ΣΥΡΙΖΑ στο ΚΚΕ περί ιδιωτικοποιήσεων και κρατικοποιήσεων, ο Ν. Καραθανασόπουλος διευκρίνισε ότι το ΚΚΕ διαχρονικά, με οποιαδήποτε κυβέρνηση, αντιστάθηκε, χωρίς αυταπάτες και γνωρίζοντας τον χαρακτήρα του αστικού κράτους με κριτήριο τα συμφέροντα του κεφαλαίου, σε όλες τις επιλογές ιδιωτικοποιήσεις.
Τέλος, διατράνωσε πως απάντηση στον «κυβερνητικό τυχοδιωκτισμό» δεν μπορεί να δώσει ο «αντιπολιτευτικός τυχοδιωκτισμός» των αστικών κομμάτων, αλλά η ενίσχυση του ρεύματος αμφισβήτησης της κυρίαρχης πολιτικής, αναδεικνύοντας την ανάγκη να δυναμώσει η πάλη του λαού, μαζί με το ΚΚΕ, ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, στην ακρίβεια, και ώστε «ο ορυκτός πλούτος να γίνει λαϊκή περιουσία για να ικανοποιεί τις ανάγκες» του λαού.
